«ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ» εκλογική διακήρυξη για τις εκλογές στην ΕΣΗΕΜΘ

Η παλαιά «τάξη» της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας έχει ηττηθεί στην πράξη!

Συνάδελφε-σα,

λίγες ώρες πριν την κάλπη ετοιμάζεσαι να ξαναψηφίσεις αυτούς που οδήγησαν:

-τον κλάδο στις ατομικές συμβάσεις και μετά πήγαιναν κι έκλαιγαν στα δικαστήρια ότι τους εξαπάτησαν οι εργοδότες,

-στο κλείσιμο τελικά των δυο τοπικών εφημερίδων,

-στα λουκέτα των ανταποκριτικών γραφείων εφημερίδων και καναλιών,

-πού μένουν αδρανείς ή τουλάχιστον αναποτελεσματικοί στα προβλήματα της ΕΡΤ και των τοπικών ΜΜΕ,

-που σιωπηρά συνομολογούν τις αυθαιρεσίες των εργοδοτών στον αθλητικό Τύπο,

-που δεν είναι σε θέση να διαπραγματευτούν με την κυβέρνηση διεκδικητικά,

-που είναι υπεύθυνοι για την απώλεια της αξίας των δημοσιογραφικών ταυτοτήτων,

-που ετοιμάζονται να μετατρέψουν το καταστατικό κάτι λιγότερο από κανονισμό πολυκατοικίας,

-που σχεδιάζουν να ενοικιάσουν το ακριβοπληρωμένο κτίριο της ένωσης;

Πόσο θεσμικός είσαι πια συνάδελφε; Λίγο πριν το ρίξεις, σκέψου  τι πας να ψηφίσεις…

Σωματεία συνδικαλιστικά ή «εξωραϊστικοί σύλλογοι», υποχείρια της κάθε εξουσίας;

Οι κάλπες ξαναστήνονται στην ΕΣΗΕΜΘ για την ανάδειξη «νέων» (παμπάλαιων στην πραγματικότητα, με την έννοια της νοοτροπίας) προσώπων του δημοσιογραφικού κόσμου Μακεδονίας-Θράκης που θα επιχειρήσουν να συνεχίσουν, αμετανόητοι, το καταστροφικό τους έργο. Αρκετά από αυτά τα πρόσωπα προέρχονται από τη μήτρα του παλαιού δικομματισμού που ρήμαξε τη χώρα, αλλά και από τη νεόκοπη κυβερνώσα αριστερά του σαρωτικού ρεαλισμού.

Τι έχει να περιμένει ο δημοσιογραφικός κόσμος από παρατάξεις και συνδυασμούς που διεκδικούν την ψήφο μας και που με την ολέθρια συνδικαλιστική τους πρακτική δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τις κλιμακούμενες αντεργατικές επιθέσεις που εξαπέλυσε σε βάρος μας, όλα τα προηγούμενα χρόνια, το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο; Μήπως ήρθε η ώρα, μετά τα fake news να μιλήσουμε και για τον fake συνδικαλισμό;

Τώρα που η πόλη –συμπρωτεύουσα κατά τα άλλα- αφέθηκε χωρίς εφημερίδες και με εκατοντάδες ανέργους, αλήθεια, ποιος φέρει την ευθύνη;  Γιατί δεν αντέδρασε δυναμικά η συνδικαλιστική νομεκλατούρα που διοικεί την Ένωση όλα αυτά τα χρόνια; Θα δώσουν λόγο στον δημοσιογραφικό κόσμο όσοι από θέση συνδικαλιστικής ευθύνης προέτρεπαν τους συναδέλφους να υπογράφουν ατομικές συμβάσεις ισχυριζόμενοι ότι έτσι θα σωθούν τα μαγαζιά; Το έργο της κατεδάφισης των εφημερίδων «Μακεδονία» και «Αγγελιοφόρος» φέρει και τη δική τους υπογραφή.

Επιλέγοντας τον δρόμο του… «ρεαλισμού» κατέστησαν το σωματείο των δημοσιογράφων ένα κλαμπ ολίγων που μοιάζει περισσότερο με φιλολογικό όμιλο οικονομικά τακτοποιημένων μελών μακράν ενός ισχυρού, μαχητικού συνδικάτου. Οι στρατιές των ανέργων και μη εχόντων του κλάδου, επιδείνωσε την κατάσταση αφού, αδυνατώντας να πληρώσουν τις συνδρομές, τους αφαιρείται ουσιαστικά αφαιρείται  από τα μέλη το δικαίωμα της συμμετοχής.

Η συντριπτική πλειοψηφία έχει γυρίσει την πλάτη στο συνδικαλιστικό σωματείο των δημοσιογράφων Μακεδονίας-Θράκης! Γιατί, αυτό δεν είναι τέτοιο! Όταν έχουν επικρατήσει ως συνδικαλιστικές πολιτικές οι παραγοντισμοί (με όποια πρόσωπα κάθε φορά), το λόμπινγκ, οι πελατειακές σχέσεις, ο ρεαλισμός της υποταγής και τα παζαρέματα με την εκάστοτε εξουσία και εργοδοσία, καθιστώντας το σωματείο ένα γραφειοκρατικό μόρφωμα και μετατρέποντάς το σε ένα φιλολογικό σύλλογο.

Μάλιστα, την ώρα της πλήρους διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και της ισοπέδωσης του ασφαλιστικού, στήνεται το νέο  σκηνικό διαπλοκής στη μιντιακή βιομηχανία, με κυβέρνηση και νέους καναλάρχες να πατάνε σε εξαθλιωμένους εργαζόμενους και στρατιές ανέργων -ό,τι χειρότερο για την ίδια την ενημέρωση, τη δημοκρατία για την οποίαν κομπάζουν (όσοι πρωτοστατούν στην καταρράκωσή της).

Η συνδικαλιστική ηγεσία είναι συνένοχη στην «μεγάλη ληστεία μετά φόνου» του ΕΔΟΕΑΠ

Σε λίγες ημέρες στήνονται και κάλπες για ένα κακέκτυπο του παλιού ΕΔΟΕΑΠ. Στο ΔΣ θα έχουν εκπροσώπηση και θα συναποφασίζουν οι εργοδότες. Μιλάμε για εξελίξεις που οι διοικήσεις των Ενώσεων θα έπρεπε να θεωρήσουν ως αιτία πολέμου. Οι διοικούντες τα σωματεία μας -περιλαμβανομένης της ΕΣΗΕΜΘ- δεν κατάφεραν να προωθήσουν τίποτε από το αρχικό πλαίσιο 5 σημείων υπεράσπισης του Ταμείου μας που συλλογικά ο κλάδος είχε διαμορφώσει. Μας παρέδωσαν άνευ όρων, αντί να προχωρήσουν στη γενική ενημέρωση του κλάδου, συσπειρώνοντάς τον αγωνιστικά.

Σύρθηκαν στην κυβερνητική γραμμή για ατέρμονες διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες, αφού πρώτα με απόφαση της «για πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης» κατάργησε το αγγελιόσημο, προκαλώντας οικονομική ασφυξία στο Ταμείο, με αμφότερους να μας εμπαίζουν κρατώντας σε ομηρία τους εργαζόμενους στην ενημέρωση. Με κατάληξη το πραξικόπημα με το εκβιαστικό δημοψήφισμα, στην ουσία ψήφο νομιμοποίησης της αυτοχειρίας και ξεπουλήματος του ΕΔΟΕΑΠ. Για εμάς: εργοδότες, κυβέρνηση και γραφειοκράτες συνδικαλιστές είναι συνένοχοι στη… μεγάλη ληστεία μετά φόνου του ΕΔΟΕΑΠ. Κατά το προεδρείο-διοίκηση της ΕΣΗΕΜΘ, οι εξελίξεις με το ψαλίδισμα του Ταμείου μας αποτελούν… «θετική έκβαση»!

Όμως, εδώ και μερικές εβδομάδες ο ΕΔΟΕΑΠ έχει τοποθετηθεί στην προκρούστεια κλίνη και τα μνημονιακά τσεκούρια πέφτουν το ένα μετά το άλλο κόβοντας ότι περισσεύει από το αρχικό σχέδιο των εργοδοτικών “non paper” κυβέρνησης/καναλαρχών και.. των συνεργατών τους, μέσα στις γραμμές των Ενώσεων. Το τελευταίο “τσεκούρι” έπεσε με την 4η αξιολόγηση και χτύπησε σε σημαδεμένο εδώ και καιρό σημείο στο σώμα του. Έγινε το πρώτο και βασικό βήμα για τον διαχωρισμό των υπηρεσιών Υγείας του ΕΔΟΕΑΠ από την επικούρηση και την πρόνοια, μέσα από την αποκλειστική διάθεση του πόρου του 2% σε παροχές υγείας και την αποστέρηση των υπολοίπων από κάθε σοβαρή χρηματοδότηση.

Με τον τρόπο αυτό σπάει ο ενιαίος ΕΔΟΕΑΠ και καταργείται το βασικό καταστατικό του χαρακτηριστικό σαν οργανισμός αλληλεγγύης. Έτσι, γίνεται πράξη αυτό που από παλιά είχαν επιδιώξει οι διάφορες “πλειοψηφίες” στα ΔΣ του για να σπάσει η χρηματοδότηση υγείας – επικούρησης ΕΔΟΕΑΠ και να ανοίξει ο δρόμος για την δημιουργία ενός υβριδικού τύπου επαγγελματικού ταμείου.

Γραφειοκράτες συνδικαλιστές θιασώτες των «λουκέτων» στα ΜΜΕ

Τα τελευταία μνημονιακά πέτρινα χρόνια, βιώνουμε τη συνολική αναδιάταξη του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου και την πλήρη αναμόρφωση του τομέα της ενημέρωσης, με το καινούργιο σκηνικό διαπλοκής να στήνεται στη μιντιακή βιομηχανία, πατώντας σε εξαθλιωμένους εργαζόμενους και ένα κρανίου τόπο στα εργασιακά.

Τελευταία χαρακτηριστική περίπτωση στη Θεσσαλονίκη η  διακοπή κυκλοφορίας της «Μακεδονίας» μετά την επίσχεση εργασίας στην οποία έχουν προχωρήσει εδώ και δύο μήνες οι απλήρωτοι επί 15μηνο εργαζόμενοι –με την  εργοδοσία να επιχειρεί μεθοδεύσεις απαλλαγής των οφειλόμενων,  με κόλπα «επιχειρηματικού ξεπλύματος» που ακολουθήθηκαν σε αθηναϊκά  εκδοτικά συγκροτήματα. Την ίδια ώρα, «πτωχευμένοι» και μη βαρόνοι του Τύπου, «παρκάρουν» τα εκατομμύρια των κερδών τους στους λεγόμενους φορολογικούς παραδείσους.

Επιπλέον από την απερχόμενη διοίκηση της ΕΣΗΕΜΘ είχαμε και φαινόμενα εναντίωσης κατά συναδέλφων που αντιστάθηκαν, αγωνίστηκαν και… απολύθηκαν ή διώχθηκαν. Όπως η περίπτωση της «Μακεδονίας» και της στάσης του προεδρείου προς πλήρη εξυπηρέτηση της εργοδοσίας. Ενδεικτική και η πολιτεία του μετά τη διακοπή της κυκλοφορίας της εφημερίδας τον περασμένο Οκτώβριο. Από τότε και μέχρι σήμερα, δεν έχει προχωρήσει σε καμία κινητοποίηση διαμαρτυρίας, δεν έχει καταφερθεί ούτε μία φορά κατά της εργοδοσίας των Ρήγα και Σουλοπούλου. Αντίθετα μάλιστα, στηρίζουν τις εργοδοτικές-διευθυντικές μεθοδεύσεις και ερμαφρόδιτα διάδοχα επιχειρηματικά σχήματα-πλυντήριο της εργοδοσίας.

Οι οπαδοί του «μαύρου» στην ΕΡΤ/ΕΡΤ3… καραδοκούν

Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται 5 χρόνια από το «μαύρο» στην ΕΡΤ ή 3 χρόνια από την επαναλειτουργία της. Οι μεθοδεύσεις κόντρα στον αγώνα των εργαζομένων στην ελεύθερη αυτοδιαχειριζόμενη δημόσια ραδιοτηλεόραση την περίοδο του «μαύρου», έδωσαν τη θέση τους στην απραξία, το παραγοντιλίκι, τις επαφές για δημόσιες σχέσεις, κλείνοντας το μάτι στην κυβερνητικά διορισμένη διοίκηση που αφέθηκε ανενόχλητη:

Να στερεί από την ΕΡΤ3 όχι μόνο τη διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια αλλά ακόμη και τους απαραίτητους πόρους για να υπηρετήσει το ρόλο της

Να υποβαθμίζει τους περιφερειακούς σταθμούς, να τους ενσωματώνει στο διοικητικό πλαίσιο της κεντρικής ΕΡΤ και να τους απαξιώνει αναγκάζοντάς τους να αναμεταδίδουν τα ραδιοφωνικά προγράμματα της Αθήνας.

Να καταρτίζει οργανόγραμμα, γενικό κανονισμό προσωπικού και Συλλογική Σύμβαση Εργασίας χωρίς καμία διαβούλευση με τους δημοσιογράφους και το σωματείο τους.

Να δομήσει ένα γραφειοκρατικό, χαώδη και ατελέσφορο μηχανισμό, όπου οι ισορροπίες ανάμεσα σε λίγους καθορίζουν το παρόν και το μέλλον των εργαζόμενων.

Να επαναπαγιώσει, δια της ηχηρής απουσίας της ΕΣΗΕΜΘ, όλες τις πρακτικές που συμβάλουν στον κυβερνητικό έλεγχο και στην αυτολογοκρισία

Να συνεχίζει την αποειδίκευση και να συρρικνώνει το μεράκι και τη δημιουργικότητα που πάντα στο χώρο της Μακεδονίας και Θράκης, άφηνε έρευνες, ντοκιμαντέρ κλπ ως παρακαταθήκη για τη συλλογική μνήμη

Να συνεχίζει την κατάφωρη αδικία σε βάρος των συναδέλφων που δικαιώθηκαν το 2006 για πάγιες και διαρκείς ανάγκες που για χρόνια κάλυπταν με μπλοκάκια, ωστόσο αντιμετωπίστηκαν ως εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας με αδικαιολόγητα κουτσουρεμένες αποζημιώσεις. Και παρά τη δέσμευση στο νόμο της επαναλειτουργίας ότι αυτό θα διευθετηθεί με ΚΥΑ, να παρακολουθεί η ΕΣΗΕΜΘ ως παρίας, υποτιθέμενες λίστες να ανταλλάσσονται μεταξύ διοίκησης ΕΡΤ και συναρμόδιων υπουργών. Τι απάντηση θα δώσουν οι διοικήσεις του χθες και του αύριο σε όσους περιμένουν την αναγνώριση της προϋπηρεσίας αυτής για να βγουν στη σύνταξη;

Μονόδρομος ο αυτοοργανωμένος αγώνας από τα κάτω

Πέρα κι έξω από στενά συντεχνιακές νοοτροπίες, η πραγματική μας δύναμη είναι άλλη: Σε ένα περιβάλλον γενικότερης εργασιακής κατακρεούργησης, με το βάρβαρο χτύπημα στο κατακτημένο με πολύχρονους αιματηρούς αγώνες δικαίωμα στην απεργία, την ασφαλιστική ισοπέδωση, τη φτωχοποίηση, του ξεπουλήματος των δημόσιων αγαθών, τις ιδιωτικοποιήσεις, τους πλειστηριασμούς, τη συνολική αναδιάρθρωση του μιντιακού τοπίου προς όφελος των νέων βαρόνων του Τύπου και την προκλητική απόκρυψη του πλούτου των ελίτ στους «φορολογικούς παραδείσους», η μόνη οδός που μας απομένει είναι να συνεχίσουμε την κοινή πάλη με όλη την αγωνιζόμενη κοινωνία ενάντια στους σύγχρονους δυνάστες μας από… όπου και αν προέρχονται.

Εμείς λέμε ότι είναι στο χέρι όλων μας, η δυνατότητα να ενδυναμώσουμε τους δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ μας, ανάμεσα σε όλες τις ειδικότητες εργαζομένων στα ΜΜΕ και να παλέψουμε όλοι μαζί, για τα δίκαια του κλάδου μας και των δικαίων όλης της κοινωνίας. Η υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, οι αξιοπρεπείς μισθοί, η ασφάλιση, η παύση της εργοδοτικής-κρατικής τρομοκρατίας, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων μας.

Τώρα, όσο ποτέ στο παρελθόν, χρειαζόμαστε μια ασύνταχτη Ένωση, που δεν συντάσσεται με τον ρεαλισμό της μοιρολατρικής αποδοχής αυτής της καταστροφής που βιώνει ο κλάδος και η κοινωνία. Πάγιο αίτημά μας είναι η δημιουργία ενός ισχυρού πανελλαδικού συνδικάτου Τύπου με αγωνιστικό-ταξικό προσανατολισμό, διακηρύττοντας την αναγκαιότητα για ένα κλάδο, ένα ταμείο, ένα συνδικάτο.

Διατρανώνουμε ότι θα συνεχίσουμε στο δρόμο του αγώνα που έχουμε επιλέξει, για ένα σωματείο συνδικαλιστικό, ελεύθερο, ζωντανό, αλληλέγγυο, μαχητικό.

Δεν σωπαίνουμε! Στις εκλογές της ΕΣΗΕΜΘ 31 Μάη 2018 ψηφίζουμε:

«Ασύνταχτο Μέτωπο Αγώνα Δημοσιογράφων»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *