ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΣΗΕΜΘ ΓΙΑ ΠΟΕΣΥ: Ψήφος στο «ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ είναι ψήφος για την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ όλου του κλάδου.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για τις εκλογές στην ΠΟΕΣΥ

Η ψήφος στο «ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ είναι ψήφος για την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ όλου του κλάδου

Συνάδελφοι/συναδέλφισσες

Τα τελευταία μνημονιακά πέτρινα χρόνια, βιώνουμε τη συνολική αναδιάταξη του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου και την πλήρη αναμόρφωση του τομέα της ενημέρωσης, με το καινούργιο σκηνικό διαπλοκής να στήνεται στη μιντιακή βιομηχανία, πατώντας σε εξαθλιωμένους εργαζόμενους και ένα κρανίου τόπο στα εργασιακά. Ειδικότερα στον χώρο του Τύπου, δεκάδες εφημερίδες έβαλαν λουκέτο με αποτέλεσμα εκατοντάδες συνάδελφοι όλων των ειδικοτήτων να προστεθούν στον μακρύ κατάλογο των ανέργων του κλάδου μαζί με τις μεμονωμένες «αθόρυβες» απολύσεις από διάφορα Μέσα. Οι θεωρούμενοι «τυχεροί» που έμειναν πίσω, βίωσαν και βιώνουν τις περικοπές ή τη μη καταβολή των μισθών τους.

Τελευταία χαρακτηριστική περίπτωση στη Θεσσαλονίκη η  διακοπή κυκλοφορίας της «Μακεδονίας» μετά την επίσχεση εργασίας στην οποία έχουν προχωρήσει εδώ και δύο μήνες οι απλήρωτοι επί 15μηνο εργαζόμενοι –με την  εργοδοσία να επιχειρεί μεθοδεύσεις απαλλαγής των οφειλόμενων με κόλπα «επιχειρηματικού ξεπλύματος» που ακολουθήθηκαν σε αθηναϊκά  εκδοτικά συγκροτήματα. Την ίδια ώρα, «πτωχευμένοι» και μη βαρόνοι του Τύπου, «παρκάρουν» τα εκατομμύρια των κερδών τους στους λεγόμενους φορολογικούς παραδείσους.

Η εγχώρια και η διεθνής κατακραυγή αλλά κυρίως ο ίδιος, αυτός καθαυτός ο δίχρονος αγώνας των εργαζομένων της και των έμπρακτων αλληλέγγυων, ακύρωσε το «μαύρο» στην ΕΡΤ και επανέφερε στην εργασία τους περίπου 2.000 εργαζόμενους. Ήταν μια νίκη-εξαίρεση σε σχέση με τις απανωτές ήττες που επιχείρησαν να διαχειριστούν οι προεδροκεντρικές συνδικαλιστικές πλειοψηφίες (και δεν μπόρεσαν τελικά να τις αποτρέψουν) στον εργασιακό-ασφαλιστικό χώρο των ΜΜΕ. Η εκκωφαντική αποχή από την έμπρακτη ενίσχυση αυτού του δίχρονου αγώνα και το κλείσιμο του ματιού στα μορφώματα των Σαμαροβενιζέλων, ξεγύμνωσε συγκεκριμένους συνδικαλιστικούς κύκλους από τα όποια προσχήματα.

Στο ασφαλιστικό και τον ΕΔΟΕΑΠ, οι διοικούντες τα σωματεία μας, περιλαμβανομένης της ΠΟΕΣΥ, δεν κατάφεραν να πετύχουν τίποτε από το αρχικό πλαίσιο υπεράσπισης που συλλογικά ο κλάδος είχε διαμορφώσει. Παραδόθηκαν άνευ όρων, αντί να προχωρήσουν σε πλήρη και γενική ενημέρωση του κλάδου, συσπειρώνοντας τον αγωνιστικά. Σύρθηκαν στην γραμμή της κυβέρνησης για διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες (αφού πρώτα με κυβερνητική απόφαση καταργήθηκε το  αγγελιόσημο προκαλώντας οικονομική ασφυξία στον κλάδο) και με αμφότερους να ακολουθούν μια παρελκυστική τακτική, έχοντας σε ομηρία όλους τους εργαζόμενους στην ενημέρωση.

Τα αποθεματικά των ταμείων του κλάδου ληστεύτηκαν άγρια. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθε και η αντικατάσταση του ΕΔΟΕΑΠ από έναν «νέο» ΕΔΟΕΑΠ και από ένα… δείγμα «αγγελιοσήμου» που βάζει στα νέα «ΔΣ» τους εργοδότες για να συναποφασίζουν(!) συνδιαχειριζόμενοι τη δική μας περιουσία! Ασφαλιστικά δικαιώματα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη μπαίνουν στον αστερισμό της ραγδαίας υποβάθμισης συμπαρασύροντας βιαίως –πλέον- όλες τις ειδικότητες εργαζομένων στα ΜΜΕ.

Ένα πάγιο αίτημά μας για τη δημιουργία ενός ισχυρού πανελλαδικού συνδικάτου Τύπου με αγωνιστικό-ταξικό προσανατολισμό (χρόνια τώρα  διακηρύττουμε την αναγκαιότητα για ένα κλάδο, ένα ταμείο, ένα συνδικάτο), μεταλλάσσεται και διαστρέφεται με χρησιμοθηρικό τρόπο από τα επίσημα χείλη της γνωστής και μη εξαιρετέας συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας με απώτερο στόχο τη δημιουργία μίας νέας τάξης «αιμοδοτών». Μετρούν «κεφάλια» και όχι ισότιμους συναδέλφους. Μέχρι πρότινος, τους αποκαλούσαν «κατσαβίδια». Τώρα, ξαφνικά, τους «αγάπησαν». Η υποκρισία, περισσεύει.

Οι δε μεγαλόστομες διακηρύξεις περί «απεργιακού ξεσηκωμού» του κλάδου ενάντια στις ασφαλιστικές ανατροπές, έσβησαν εν ριπή οφθαλμού κάτω από τους ήχους της τρομπέτας που σήμανε άτακτη υποχώρηση. Το συστηματικό ροκάνισμα του χρόνου από μεγαλοσυνδικαλιστικής πλευράς σε συνδυασμό με τη συστηματική κυβερνητική κοροϊδία, επέφεραν τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα. Όταν επιμέναμε ότι η απεργία διαρκείας ήταν επιβεβλημένη μέχρι την τελική νίκη, κάποιοι υπερασπίζονταν την -δήθεν γενικευμένη- «απροθυμία» του κλάδου να το πράξει, απεκδυόμενοι τη θεσμική τους ιδιότητα που τους επέτρεπε να συνεγείρουν τον κλάδο προς την κατεύθυνση μιας μαχητικής και αποτελεσματικής αντίδρασης.

Υπό αυτές τις συνθήκες και με επαφές λόμπινγκ προεδρικών συνδικαλιστικών κύκλων με κυβερνητικούς αξιωματούχους πέρα από κάθε έννοια δημοκρατικής λειτουργίας, οι ηττοπαθείς και παραιτημένες μπροστά στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις συνδικαλιστικές «ηγεσίες», διάλεξαν την επίθεση όχι εναντίον της κυβέρνησης αλλά εναντίον των πιο ασυμβίβαστων κομματιών του συνδικαλιστικού χώρου. Αυτών που επέμεναν από την αρχή να μην παζαρέψουν την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου κλάδου, που αρνήθηκαν να χρησιμοποιηθούν ως απλοί ψηφοφόροι-«νομιμοποιητές» της αυτοχειρίας τους. Η επίθεση αυτή είχε τα χαρακτηριστικά ενός νέου ιδιότυπου «μακαρθισμού» ή «νέο-φρανκισμού» βάσει του οποίου, η ανυποχώρητη υπεράσπιση μέχρι τέλους των δικαίων του κλάδου, συνιστά έναν νέο «εσωτερικό εχθρό» που πρέπει να φιμωθεί πάση θυσία προκειμένου να μην ανακόψει την κυριαρχία του Τίποτα.

Αυτούς που θριαμβολογούν πάνω στα ερείπια του κλάδου εξυμνώντας ένα σαθρό οικοδόμημα εν μέσω ενός βομβαρδισμένου μιντιακού τοπίου, θα τους κρίνει η ιστορία. Μια ιστορία, όμως, που δεν θα την γράψουν οι συνήθεις ύποπτοι «νικητές» της, αλλά οι χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι στα ΜΜΕ.

Σε αυτές τις πολύ δυσμενείς συνθήκες για τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, η ελάχιστη κίνηση αυτοπροστασίας μας είναι η ενίσχυση στις εκλογές της ΠΟΕΣΥ εκείνων των δυνάμεων που δεν έβαλαν νερό στο κρασί τους και δεν στοιχίστηκαν πίσω από τις ορδές των επιτηρητών, των «δανειστών», των κυβερνώντων, των «όπου φυσάει ο άνεμος (της εξουσίας) πάω», και των επιλεκτικών συνομιλητών του πολιτικού κατεστημένου.

Είναι στο χέρι σας, είναι στο χέρι όλων μας, η δυνατότητα να ενδυναμώσουμε τους δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ μας, ανάμεσα σε όλες τις ειδικότητες εργαζομένων στα ΜΜΕ και να παλέψουμε όλοι μαζί, για τα δίκαια του κλάδου μας και των δικαίων όλης της κοινωνίας. Η υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, οι αξιοπρεπείς μισθοί, η ασφάλιση, η παύση της εργοδοτικής-κρατικής τρομοκρατίας, παραμένουν στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων μας.

Στις προηγούμενες εκλογές για την ΠΟΕΣΥ, η συνδικαλιστική μας συλλογικότητα-παράταξη σε συνεργασία με την «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ» (ΕΣΗΕΑ) κατέλαβε μία έδρα στο ΔΣ της ΠΟΕΣΥ (με το κοινό σχήμα «ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ») και υπερασπίστηκε χωρίς εκπτώσεις και με μαχητικό τρόπο μέσω των εκλεγμένων μελών της, τα δίκια όλων των συναδέλφων με τις όποιες δυνάμεις διέθετε από τη θέση της μειοψηφίας. (Σε εφαρμογή της αρχής της εναλλαγής του «Μετώπου» στα μέσα της τρίχρονης θητείας, ο σ. Γιάννης Γκίρμπας παραιτήθηκε και παρέδωσε τη σκυτάλη στη σ. Μαρίνα Μεϊντάνη).

Στις εκλογές της 4ης Δεκεμβρίου για την ΠΟΕΣΥ, η ψήφος στο «ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ (ΕΣΗΕΜ-Θ) είναι -και πάλι-, πρωτίστως, ψήφος για την αξιοπρέπεια.

«ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΤΟΥ συνδυασμού “ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ” ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

  1. Αγγέλη Γεωργία (Γιούλη)
  2. Αμοιρίδου Αναστασία
  3. Ανδρικοπούλου Ελένη
  4. Βικόπουλος Αθανάσιος
  5. Γκίρμπας Ιωάννης
  6. Κάντζα Αναστασία
  7. Κασάπης Λεωνίδας
  8. Κάσαρης Παναγιώτης
  9. Κεκελιάδης Κωνσταντίνος
  10. Μακρής Δημήτριος
  11. Μεϊντάνη Μαρίνα
  12. Μπίκας Χαράλαμπος (Μπάμπης)
  13. Νικητόπουλος Στυλιανός
  14. Νικολάου Αθανάσιος
  15. Πάγκαλος Βασίλειος
  16. Παπαδράγκα Ευαγγελία (Λία)
  17. Σαΐτη Παρασκευή (Βούλα)
  18. Σιαμέλης Κωνσταντίνος
  19. Σπυριδωνίδης Ευάγγελος
  20. Τσαπανίδου Ευαγγελία (Λία)
  21. Χαραλαμπίδης Παναγιώτης
  22. Χάτσιος Γεώργιος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *