ΕΔΟΕΑΠ – «Πραξικόπημα» και φαινόμενα νεο-φρανκισμού

Μία -πέρα από κάθε φαντασία- αντιδημοκρατική παγκόσμια πρωτοτυπία για μια φαστ-τρακ αλλαγή του καταστατικού στον… «αυτοδιοίκητο» κατά τα άλλα ΕΔΟΕΑΠ προκειμένου να κάτσουν οι «ρυθμίσεις» μιας κυβέρνησης που παραδέχεται δημοσίως ότι τελεί υπό την «επιτήρηση» των «δανειστών», βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Χωρίς να προηγηθεί καμία γενική συνέλευση των μετόχων του υπό κατάργηση οργανισμού και χωρίς να είναι γνωστό το ακριβές περιεχόμενο της όποιας κυβερνητικής «νομοθετικής ρύθμισης», οι εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι ασφαλισμένοι καλούνται να πατήσουν τη σκανδάλη στον κρόταφό τους με μία εκβιαστική τριήμερη διαδικασία «δημοψηφίσματος» μετά το πέρας της οποίας, είτε ψηφίσουν «ναι» είτε ψηφίσουν «όχι», θα βγουν χαμένοι από χέρι. Οι λόγοι είναι γνωστοί και έχουν αναλυθεί με διεξοδικό τρόπο τα τελευταία 24ωρα.

Όμως, πέρα από το προφανές της εκδήλωσης αυτού του ιδιότυπου πραξικοπήματος και στο περιθώριο αυτής της ανταλλαγής των επιχειρημάτων όλων των πλευρών, άρχισαν να εμφανίζονται φαινόμενα νεο-φρανκισμού που λόγω και της επικαιρότητας του «καταλανικού ζητήματος», προκαλούν ανατριχίλα. «Αναρχοφάγοι» στρατηγοί, ΕΠΕΝίτες και αντικομμουνιστές – αντιαριστεροί πρωθυπουργοί και μεγαλοστελέχη κομμάτων, πέρασαν αρκετοί από τη χώρα. Άλλωστε, ορισμένοι από δαύτους θέλουν να ξαναβρεθούν στο «τιμόνι» της χώρας…

Αλλά εν έτη 2017 να μας προκύψουν νεόκοποι υπερασπιστές του έργου της «αριστερής» κυβέρνησης με φρασεολογία που παραπέμπει σε αυτή τη ανατριχιαστική παράδοση, δεν το περίμεναν, ίσως, αρκετοί. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς τη συστηματική επίθεση σε ανθρώπους και συνδικαλιστικά σχήματα που επιχειρούν να αποκαλύψουν και να καταγγείλουν με επιχειρήματα το σημερινό πραξικοπηματικό εκβιαστικό σκηνικό; Η αντικατάσταση της όποιας κριτικής με χαρακτηρισμούς του τύπου «σταλινοαναρχοτροτσκιστές»(!) όχι μόνο δεν υπηρετεί την «ενημέρωση» και «τη δημοκρατία», αλλά τους βυθίζει όλο και περισσότερο στην τρύπα της ακροδεξιάς ρητορείας, των φοβικών συνδρόμων και του συντηρητικού οπισθοδρομισμού και το μόνο που καταφέρνει είναι να ανοίγει τον δρόμο σε εκείνες τις δυνάμεις που ονειρεύονται την… ανάσταση του στρατηγού Φράνκο.

Κρίμα για τους ανθρώπους που κάποια στιγμή πορεύτηκαν σε δρόμους φωτεινούς, να προσγειώνονται ανώμαλα στο σκοτεινό έδαφος της εκάστοτε «εφικτής» φιλο- (ή δήθεν αντι-) κυβερνητικής πολιτικής και… συστημικής προοπτικής που διαλύει ταμεία, περίθαλψη, ζωές…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *