Monthly Archives: Απρίλιος 2018

Αστυνομική βία, έξι τραυματίες, χημικά και κρότου-λάμψης στις Σκουριές.

Έξι είναι οι τραυματίες μετά την αστυνομική καταστολή της πορείας σήμερα στις Σκουριές. Τα ΜΑΤ απέκλεισαν τους διαδηλωτές, δέχτηκαν κόκκινες μπογιές και χρησιμοποίησαν βία, χημικά και κρότου-λάμψης. Οι διαδηλωτές χρησιμοποίησαν δέντρα που έκοψε η Eldorado ως οδοφράγματα. Η Επιτροπή Νεολαίας Ιερισσού κατά της εξόρυξης τονίζει: «Το μόνο που μας φοβίζει, ο μόνος μας εφιάλτης, δεν είναι μήτε τα κάγκελα, μήτε τα χημικά.
Είναι να ξημερώσει μια μέρα, για μας, για τα παιδιά και τα εγγόνια μας και να χάσουμε τη γη και το νερό μας.
Γι’ αυτά αγωνιζόμαστε, γι’ αυτά θα μας έχετε απέναντι. Οπως σήμερα, όπως κάθε μέρα, μέχρι το τέλος”.

(Ρεπορτάζ: Στέλιος Νικητόπουλος)

Ο δρόμος είναι ένας. Αυτός της ενότητας και της σύγκλισης των αγώνων, από…τα κάτω!

Ο δρόμος είναι ένας. Αυτός της ενότητας και της σύγκλισης των αγώνων, από…τα κάτω! 

Του Βαγγέλη Σπυριδωνίδη

Εισαγωγική ομιλία στο Περιφερειακό Αντι/συνέδριο Κ.Μακεδονίας (Δευτέρα 26/3– Δημαρχείο Θεσσαλονίκης) με τίτλο «Η ανάπτυξη τους σημαίνει ξεπούλημα και καταστροφή. Απάντησή μας η Παραγωγική ανασυγκρόττηση απ’ τα κάτω»

Κυρίες και κύριοι

Φίλες και φίλοι

Ενδεικτικός, αλλά και φιλόδοξος ο τίτλος του Αντισυνεδρίου.

Όπως γνωρίζετε, από το πρωί πραγματοποιείται στην πόλη μας το αναπτυξιακό συνέδριο κεντρικής Μακεδονίας. Το συνέδριο εντάσσεται στον κύκλο των περιφερειακών συνεδρίων της κυβέρνησης, ώστε να υπάρξει ένας αποκεντρωμένος διάλογος με κοινωνικούς και παραγωγικούς φορείς, στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της «Εθνικής Αναπτυξιακής Στρατηγικής».

Συμφώνως προς τους διοργανωτές του Αντι-συνεδρίου, πρόκειται για τα περίφημα συνέδρια παραγωγικής ανασυγκρότησης με τα οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει ότι υπάρχει προοπτική μέσα από τη διαχείριση των μνημονίων και τις πολιτικές που επί 8 χρόνια διέλυσαν τις ελληνικές επιχειρήσεις, ισοπέδωσαν τις εργασιακές σχέσεις, έστειλαν στην ανεργία 1,5 εκατομμύρια εργαζόμενους.

Φίλες και φίλοι.

Μπορεί να σας πείσει η κυβέρνηση;

Παραγωγική ανασυγκρότηση με τα εργαλεία του κράτους στα χέρια των δανειστών και των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών δε γίνεται, τουλάχιστον με όρους ωφέλιμους για την κοινωνία. Αφού λοιπόν ξεπουλήθηκε η δημόσια περιουσία και ότι περίσσεψε το ενταφιάσανε στο υπερταμείο για 99 χρόνια, έρχονται να μας προτείνουν τρόπους ανασυγκρότησης, όπως ακριβώς μετά τους πολέμους, όταν οι νικητές και οι εταιρείες τους ανασυγκροτούν την καμένη γη που ίδιοι δημιούργησαν, πάντα εις όφελος των δικών τους συμφερόντων.

Αεροδρόμια και Τηλεπικοινωνίες στους Γερμανούς. Τα Λιμάνια στους Κινέζους. Τα τραίνα στους Ιταλούς. Το νερό στους Γάλλους. Ο χρυσός στους Καναδούς. Κι ό,τι απέμεινε στο στο υπερταμείο.

Οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ που εκποιούνται, έχουν τις δικές τους προτάσεις απέναντι στις προτάσεις των δανειστών. Παραγωγική ανασυγκρότηση από τα κάτω, από αυτούς που κατέχουν τα μέσα παραγωγής, από αυτούς που γνωρίζουν τις εταιρείες από το εσωτερικό, με τις δυνατότητες και τα προβλήματα τους. Παραγωγική ανασυγκρότηση όπως πράγματι θα βοηθήσει την κοινωνία και όχι τους δανειστές και τις εταιρείες τους. Παραγωγική ανασυγκρότηση ώστε ο πλούτος να επιστρέφει σε αυτόν που τον δημιούργησε, τον λαό.

Το περιφερειακό αντι/συνέδριο, που οργανώνουν οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ που εκποιούνται, πραγματοποιείται προκειμένου να ακουστεί η πραγματική φωνή της Κεντρικής Μακεδονίας. Ενάντια στις κυβερνητικές φιέστες που προπαγανδίζουν τον μονόδρομο των μνημονίων και του ξεπουλήματος της χώρας, δίνουμε τον λόγο στην ίδια την κοινωνία.

Ομιλητές, εργαζόμενοι των υπο εκποιήση ΔΕΚΟ και μέλη κοινωνικών συλλογικοτήτων της Κεντρικής Μακεδονίας.

Φίλες και φίλοι.

Τα κινήματα, οι συλλογικότητες, η κοινωνία, πρέπει να δώσουμε τη δική μας απάντηση. Οι χθεσινοί, οι σημερινοί και οι αυριανοί αγώνες, πρέπει να αποκτήσουν την απαραίτητη, την αναγκαία μαζικότητα και δυναμική, ανάλογη της σφοδρότητας των αντιλαΐκών μέτρων που έχουν επιβληθεί στη χώρα, από όλες τις μηνημονιακές, και όχι μόνο, κυβερνήσεις, σε βάρος των εργαζομένων, ανέργων και συνταξιούχων.

Προς τούτο, κατά την ταπεινή γνώμη μου απαιτείται όχι μόνο η ενότητα των εργαζομένων αλλά και η σύγκλιση των αγώνων. Αυτά τα δύο ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά, θεωρώ ότι θα καθορίσουν το μέτωπο της σύγκρουσης αλλά και, το ζητούμενο, την αποτελεσματικότητα των αγώνων μας.

Το ρεύμα και το νερό, είναι δημόσια αγαθά και έτσι πρέπει να παραμείνουν. Υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο.

Τα λιμάνια, οι δρόμοι, οι ελεύθεροι χώροι, η κατοικία, οι Σκουριές, η ΒΙΟΜΕ, όλα αυτά μπορούν και πρέπει να διαφυλαχθούν.

Είς ό,τι με αφορά ως δημοσιογράφο, θεωρώ και μαζί με μένα πολλοί συνάδελφοι, ότι η ενημέρωση αποτελεί δημόσιο αγαθό. Δεν είναι εμπόρευμα και δεν πρέπει να αποτελεί μέσο προπαγάνδας και εξυπηρέτησης αλλότριων σκοπών και σχεδίων των ιδιοκτητών επιχειρήσεων Μέσων Ενημέρωσης.

Όλα αυτά και πολλά άλλα, μπορούν να μας ενώσουν, αρκεί να γίνουν κτήμα των κοινωνιών,  με στόχο την αντίδραση, την αντίσταση, την αλληλεγγύη και την διεκδίκηση.

Αυτήν την ενότητα από τα κάτω και τη σύγκλιση των αγώνων φοβούνται, διαχρονικώς όλες οι κυβερνήσεις.

Ας επιβεβαιώσουμε, λοιπόν τους φόβους τους.

Ας γίνουμε, ο εφιάλτης τους, με τους καθημερινούς και διαρκείς αγώνες μας.

Ας συναντηθούμε, όχι μόνο στις αίθουσες και σε εκδηλώσεις, όπως η σημερινή, αλλά και στους δρόμους της αντίστασης, στους δρόμους της σύγκρουσης, στους δρόμους της διεκδίκησης.

Για να αλλάξουμε τη μοίρας μας, τη μοίρα της κοινωνίας.

Ο δρόμος είναι ένας. Αυτός της ενότητας και της σύγκλισης των αγώνων, από…τα κάτω!