Category Archives: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ-ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ο δρόμος είναι ένας. Αυτός της ενότητας και της σύγκλισης των αγώνων, από…τα κάτω!

Ο δρόμος είναι ένας. Αυτός της ενότητας και της σύγκλισης των αγώνων, από…τα κάτω! 

Του Βαγγέλη Σπυριδωνίδη

Εισαγωγική ομιλία στο Περιφερειακό Αντι/συνέδριο Κ.Μακεδονίας (Δευτέρα 26/3– Δημαρχείο Θεσσαλονίκης) με τίτλο «Η ανάπτυξη τους σημαίνει ξεπούλημα και καταστροφή. Απάντησή μας η Παραγωγική ανασυγκρόττηση απ’ τα κάτω»

Κυρίες και κύριοι

Φίλες και φίλοι

Ενδεικτικός, αλλά και φιλόδοξος ο τίτλος του Αντισυνεδρίου.

Όπως γνωρίζετε, από το πρωί πραγματοποιείται στην πόλη μας το αναπτυξιακό συνέδριο κεντρικής Μακεδονίας. Το συνέδριο εντάσσεται στον κύκλο των περιφερειακών συνεδρίων της κυβέρνησης, ώστε να υπάρξει ένας αποκεντρωμένος διάλογος με κοινωνικούς και παραγωγικούς φορείς, στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της «Εθνικής Αναπτυξιακής Στρατηγικής».

Συμφώνως προς τους διοργανωτές του Αντι-συνεδρίου, πρόκειται για τα περίφημα συνέδρια παραγωγικής ανασυγκρότησης με τα οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει ότι υπάρχει προοπτική μέσα από τη διαχείριση των μνημονίων και τις πολιτικές που επί 8 χρόνια διέλυσαν τις ελληνικές επιχειρήσεις, ισοπέδωσαν τις εργασιακές σχέσεις, έστειλαν στην ανεργία 1,5 εκατομμύρια εργαζόμενους.

Φίλες και φίλοι.

Μπορεί να σας πείσει η κυβέρνηση;

Παραγωγική ανασυγκρότηση με τα εργαλεία του κράτους στα χέρια των δανειστών και των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών δε γίνεται, τουλάχιστον με όρους ωφέλιμους για την κοινωνία. Αφού λοιπόν ξεπουλήθηκε η δημόσια περιουσία και ότι περίσσεψε το ενταφιάσανε στο υπερταμείο για 99 χρόνια, έρχονται να μας προτείνουν τρόπους ανασυγκρότησης, όπως ακριβώς μετά τους πολέμους, όταν οι νικητές και οι εταιρείες τους ανασυγκροτούν την καμένη γη που ίδιοι δημιούργησαν, πάντα εις όφελος των δικών τους συμφερόντων.

Αεροδρόμια και Τηλεπικοινωνίες στους Γερμανούς. Τα Λιμάνια στους Κινέζους. Τα τραίνα στους Ιταλούς. Το νερό στους Γάλλους. Ο χρυσός στους Καναδούς. Κι ό,τι απέμεινε στο στο υπερταμείο.

Οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ που εκποιούνται, έχουν τις δικές τους προτάσεις απέναντι στις προτάσεις των δανειστών. Παραγωγική ανασυγκρότηση από τα κάτω, από αυτούς που κατέχουν τα μέσα παραγωγής, από αυτούς που γνωρίζουν τις εταιρείες από το εσωτερικό, με τις δυνατότητες και τα προβλήματα τους. Παραγωγική ανασυγκρότηση όπως πράγματι θα βοηθήσει την κοινωνία και όχι τους δανειστές και τις εταιρείες τους. Παραγωγική ανασυγκρότηση ώστε ο πλούτος να επιστρέφει σε αυτόν που τον δημιούργησε, τον λαό.

Το περιφερειακό αντι/συνέδριο, που οργανώνουν οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ που εκποιούνται, πραγματοποιείται προκειμένου να ακουστεί η πραγματική φωνή της Κεντρικής Μακεδονίας. Ενάντια στις κυβερνητικές φιέστες που προπαγανδίζουν τον μονόδρομο των μνημονίων και του ξεπουλήματος της χώρας, δίνουμε τον λόγο στην ίδια την κοινωνία.

Ομιλητές, εργαζόμενοι των υπο εκποιήση ΔΕΚΟ και μέλη κοινωνικών συλλογικοτήτων της Κεντρικής Μακεδονίας.

Φίλες και φίλοι.

Τα κινήματα, οι συλλογικότητες, η κοινωνία, πρέπει να δώσουμε τη δική μας απάντηση. Οι χθεσινοί, οι σημερινοί και οι αυριανοί αγώνες, πρέπει να αποκτήσουν την απαραίτητη, την αναγκαία μαζικότητα και δυναμική, ανάλογη της σφοδρότητας των αντιλαΐκών μέτρων που έχουν επιβληθεί στη χώρα, από όλες τις μηνημονιακές, και όχι μόνο, κυβερνήσεις, σε βάρος των εργαζομένων, ανέργων και συνταξιούχων.

Προς τούτο, κατά την ταπεινή γνώμη μου απαιτείται όχι μόνο η ενότητα των εργαζομένων αλλά και η σύγκλιση των αγώνων. Αυτά τα δύο ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά, θεωρώ ότι θα καθορίσουν το μέτωπο της σύγκρουσης αλλά και, το ζητούμενο, την αποτελεσματικότητα των αγώνων μας.

Το ρεύμα και το νερό, είναι δημόσια αγαθά και έτσι πρέπει να παραμείνουν. Υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο.

Τα λιμάνια, οι δρόμοι, οι ελεύθεροι χώροι, η κατοικία, οι Σκουριές, η ΒΙΟΜΕ, όλα αυτά μπορούν και πρέπει να διαφυλαχθούν.

Είς ό,τι με αφορά ως δημοσιογράφο, θεωρώ και μαζί με μένα πολλοί συνάδελφοι, ότι η ενημέρωση αποτελεί δημόσιο αγαθό. Δεν είναι εμπόρευμα και δεν πρέπει να αποτελεί μέσο προπαγάνδας και εξυπηρέτησης αλλότριων σκοπών και σχεδίων των ιδιοκτητών επιχειρήσεων Μέσων Ενημέρωσης.

Όλα αυτά και πολλά άλλα, μπορούν να μας ενώσουν, αρκεί να γίνουν κτήμα των κοινωνιών,  με στόχο την αντίδραση, την αντίσταση, την αλληλεγγύη και την διεκδίκηση.

Αυτήν την ενότητα από τα κάτω και τη σύγκλιση των αγώνων φοβούνται, διαχρονικώς όλες οι κυβερνήσεις.

Ας επιβεβαιώσουμε, λοιπόν τους φόβους τους.

Ας γίνουμε, ο εφιάλτης τους, με τους καθημερινούς και διαρκείς αγώνες μας.

Ας συναντηθούμε, όχι μόνο στις αίθουσες και σε εκδηλώσεις, όπως η σημερινή, αλλά και στους δρόμους της αντίστασης, στους δρόμους της σύγκρουσης, στους δρόμους της διεκδίκησης.

Για να αλλάξουμε τη μοίρας μας, τη μοίρα της κοινωνίας.

Ο δρόμος είναι ένας. Αυτός της ενότητας και της σύγκλισης των αγώνων, από…τα κάτω!

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ  για τις χυδαίες ρατσιστικές-φασιστικές επιθέσεις σε βάρος λειτουργών του Τύπου.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ  για τις χυδαίες ρατσιστικές-φασιστικές επιθέσεις σε βάρος λειτουργών του Τύπου

Ως Ασύνταχτο Μέτωπο Αγώνα Δημοσιογράφων (ΕΣΗΕΜΘ) καταγγέλλουμε τη στοχοποίηση του συναδέλφου δημοσιογράφου, Στέλιου Νικητόπουλου και την επίθεση εναντίον του με χυδαίες εκφράσεις από την εφημερίδα «Στόχος», με αφορμή τη δημοσιοποίηση και μόνο μιας είδησης που αφορούσε συγκέντρωση  στην Καμάρα “ενάντια σε κάθε εθνικισμό”. Ακολούθησαν “ριπές” στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τόσο για την επαγγελματική προσωπικότητα του όσο και για τη σωματική του ακεραιότητα με απειλές κατά της ίδιας του της ζωής!

Η συντεταγμένη επίθεση ακροδεξιών και φασιστικών κύκλων δεν περιορίστηκε στο πρόσωπο του συναδέλφου μας. Με αφορμή τη μη μετάδοση σε… απευθείας σύνδεση(!) του «συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία» από την τηλεόραση της ΕΡΤ3 –παρότι καλύφθηκε με απευθείας ανταποκρίσεις σε όλα τα δελτία ειδήσεων-, οι «κύκλοι» αυτοί φανέρωσαν το πραγματικό ρατσιστικό πρόσωπό τους με σχόλια σε ακροδεξιούς και φασιστικούς ιστοτόπους που επιχείρησαν να αποδώσουν τη μη «απευθείας» μετάδοση στην… καταγωγή του γεν. διευθυντή της ΕΡΤ3, Αλέξανδρου Κάντερμπαξ!

Είναι ηλίου φαεινότερο, ότι ο πραγματικός στόχος αυτών των χυδαίων επιθέσεων (παράλληλα με περιστατικά όπως ο εμπρησμός της “LIBERTATIA” και η βεβήλωση του μνημείου του εβραϊκού ολοκαυτώματος) είναι μεταξύ άλλων και η δαιμονοποίηση των διαφορετικών απόψεων, το χτύπημα της ελευθερίας της έκφρασης και η άσκηση τρομοκρατικής οργανωμένης προπαγάνδας με σκοπό τη διάχυση του φόβου στο κοινωνικό σώμα και ειδικότερα, συνολικά κατά του δημοσιογραφικού κόσμου και των επαγγελματιών λειτουργών της ενημέρωσης.

Η αναβίωση των φαντασμάτων του παρελθόντος που «οραματίζονται» την επικράτηση της μίας και μόνον άποψης ενάντια σε κάθε άποψη, ιδέα και είδηση που προσφέρει μία πλουραλιστική προσέγγιση του κόσμου μας, δεν θα πρέπει να περάσει. Αυτές οι στοχοποιήσεις αφορούν ουσιαστικά των πυρήνα και την ουσία της πραγματικής δημοκρατίας.

Καλούμε τα συνδικαλιστικά όργανα του κλάδου, όλους τους συναδέλφους και την κοινωνία, να απομονώσουν τις ρατσιστικές-φασιστικές άναρθρες κραυγές και να ακυρώσουν στην πράξη τις τρομοκρατικές-εκφοβιστικές απειλές κατά της δουλειάς και της ίδιας της ζωής των λειτουργών του Τύπου.

Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας σε όσες και σε όσους αγωνίζονται ενάντια στον φασισμό και σε όσους συνεχίζουν να ασκούν τη δημοσιογραφία με ευσυνείδητο και ανεξάρτητο πνεύμα στην υπηρεσία της κοινωνίας.

Ασύνταχτο Μέτωπο Αγώνα Δημοσιογράφων

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ «ΜΕΤΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ» ΓΙΑ ΤΟ (ΜΕΤ)ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΕΣΥ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ «ΜΕΤΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ» ΓΙΑ ΤΟ (ΜΕΤ)ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΕΣΥ

Τα δικά μας, δικά μας και τα δικά σας πάλι δικά μας. Έτσι σκέφτονται και ενεργούν προφανώς οι υποτιθέμενοι «καταστατικο-λάγνοι» και δήθεν νομιμόφρονες γραφειοκράτες συνδικαλιστές. Φτάνουν δε να καταστρατηγούν ακόμη και τα δικά τους «ευαγγέλια» κάθε φορά που νιώθουν ότι κάποια ασυμβίβαστη φωνή μπορεί να τους χαλάσει το στημένο παιχνίδι και είναι σε θέση να ενισχύσει τον διεκδικητικό μας ρόλο ως κλάδου απέναντι στην όποια εξουσία, εργοδοτική και κυβερνητική, ανεξαρτήτου χρώματος και προέλευσης.

Οι εκλογές στην ΠΟΕΣΥ αποτελούν την τελευταία τέτοια κραυγαλέα περίπτωση. Κι αυτό διότι η πλειοψηφία της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και των παραφυάδων τους (Αντωνιάδου, Καπάκος, Κουμπιάς, Μπερεδήμας) αποφάσισε ετσιθελικά να υφαρπάξει τη μία από τις δύο έδρες που δικαιούται το «Μέτωπο  για  την Ανατροπή», μέσω της απροκάλυπτης αλλοίωσης του εκλογικού αποτελέσματος. Βλέπετε, ενώ μέχρι χθες εφάρμοζαν πιστά και απαρέγκλιτα το – ούτως ή άλλως περίπλοκο και άθλιο εκλογικό σύστημα της Ομοσπονδίας – τώρα διαπίστωσαν ότι δεν τους βόλευε και αποφάσισαν να το αλλάξουν!

Για να πετύχουν δε τον στόχο τους, εισήγαγαν μια καινοφανή θεωρία για την ΠΟΕΣΥ: Ότι οι ενώσεις-μέλη είναι δήθεν ιεραρχημένες από το καταστατικό – ΕΣΗΕΑ, ΕΣΗΕΜΘ, ΕΣΠΗΤ, ΕΣΗΕΠΗΝ και ΕΣΗΕΘΣΤΕ (αν και στην ΕΣΠΗΤ ψήφισαν περίπου διπλάσιοι σε σύγκριση με την ΕΣΗΕΜΘ…) – κάτι που, σύμφωνα με αυτούς, σημαίνει ότι με αυτή τη σειρά πρέπει να κατανεμηθούν και οι έδρες – και όχι με βάση την εκλογική δύναμη των συνδυασμών και υποψηφίων, όπως αναφέρει το άρθρο 29 του καταστατικού της ΠΟΕΣΥ και εφαρμοζόταν μέχρι τώρα.

Έτσι, αποφάσισαν να δώσουν την πρώτη έδρα του «Μετώπου για την Ανατροπή» όχι στον πρώτο σε σταυρούς στο ψηφοδέλτιό μας, τον συνάδελφο Δημήτρη Σταμούλη από την ΕΣΠΗΤ, αλλά στον δεύτερο, τον Βαγγέλη Σπυριδωνίδη από την ΕΣΗΕΜΘ. Με τον τρόπο αυτό, φρόντισαν να μείνει αδιάθετη η μία έδρα της ΕΣΠΗΤ, ώστε να την απονείμουν στην εκπρόσωπο του προέδρου της Μπερεδήμα – και, ώ του θαύματος, πολιτικού συμμάχου της προέδρου της ΕΣΗΕΑ, Αντωνιάδου!

Φυσικά, το «Μέτωπο για την Ανατροπή» κατέθεσε ένσταση, διεκδικώντας τόσο την μία από τις δύο έδρες της ΕΣΠΗΤ (στην α’ κατανομή) όσο και τη μία από τις δύο της ΕΣΗΕΜΘ (από την γ’ κατανομή). Προς επίρρωση δε των επιχειρημάτων μας, επικαλεστήκαμε τα πρακτικά των εκλογικών αναμετρήσεων των τριών τελευταίων τακτικών συνεδρίων της Ομοσπονδίας (7ο το 2014, 6ο το 2011 και 5ο το 2008), που δείχνουν την πάγια διαδικασία που ακολουθήθηκε στην κατανομή των εδρών – δηλαδή, σύμφωνα με τη σειρά κατάταξης του συνδυασμού και την επιλογή των συνέδρων, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τη σταυροδοσία τους. Με άλλα λόγια, οι σύνεδροι του κάθε συνδυασμού επιλέγουν από ποιον και με ποια σειρά επιθυμούν να εκπροσωπηθούν στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ – όπως, άλλωστε, προβλέπει και το άρθρο 29 παρ. 1,2 του καταστατικού της .

Όπως ήταν αναμενόμενο, όμως, η ένσταση απορρίφθηκε. Κι αυτό σημαίνει, πολύ απλά, ότι προχωρούν χωρίς αιδώ σε ένα ακόμη «πραξικόπημα», μετά από τα όσα έχουν συμβεί στον ΕΔΟΕΑΠ τα τελευταία χρόνια, αποδεικνύοντας ότι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ένα καλά οργανωμένο σχέδιο άλωσης και αντιδραστικής στροφής του κλάδου.

Με ιδιοκτησιακή νοοτροπία, έχουν την εντύπωση ότι παίζουν στο «δικό τους γήπεδο» και γι’ αυτό θεωρούν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν. Αδυνατούν να αντιληφθούν ότι οι λυκοσυμμαχίες και η απλή κατοχή των εδρών δεν είναι δυνατή από μόνη της να τους διασφαλίσει την απαραίτητη αποδοχή και «νομιμοποίηση» στη συνείδηση της βάσης των εργαζομένων, ειδικά μετά από αυτή την εξοργιστική «πραξικοπηματική» αρχή της νέας θητείας του ΔΣ της ΠΟΕΣΥ.

Υποσχόμαστε ότι με όποιες δυνάμεις διαθέτουμε μέσα κι έξω από τα «θεσμικά» όργανα, όχι μόνο δεν θα χαριστούμε σε κανέναν αλλά θα εντείνουμε τη δράση μας για τα δίκια του κλάδου και ειδικά υπέρ των πιο αδύναμων συναδέλφων που ορισμένοι θέλουν να τους καταστήσουν «αόρατους», φοβισμένους και στοιχισμένους πίσω από τις γραμμές τους.

Πέρα κι έξω από στενά συντεχνιακές νοοτροπίες, η πραγματική μας δύναμη είναι άλλη: Σε ένα περιβάλλον γενικότερης εργασιακής κατακρεούργησης, με το βάρβαρο χτύπημα στο κατακτημένο με πολύχρονους αιματηρούς αγώνες δικαίωμα στην απεργία, την ασφαλιστική ισοπέδωση, τη φτωχοποίηση, του ξεπουλήματος των δημόσιων αγαθών, τις ιδιωτικοποιήσεις, τους πλειστηριασμούς, τη συνολική αναδιάρθρωση του μιντιακού τοπίου προς όφελος των νέων βαρόνων του Τύπου και την προκλητική απόκρυψη του πλούτου των ελίτ στους «φορολογικούς παραδείσους», η μόνη οδός που μας απομένει είναι να συνεχίσουμε την κοινή πάλη με όλη την αγωνιζόμενη κοινωνία ενάντια στους σύγχρονους δυνάστες μας από… όπου και αν προέρχονται.

Μέτωπο για την Ανατροπή – ΠΟΕΣΥ

(Πρωτοβουλία για την Ανατροπή – ΕΣΗΕΑ, Ασύνταχτο Μέτωπο Αγώνα Δημοσιογράφων- ΕΣΗΕΜΘ, Αριστερή Πρωτοβουλία για την Ανατροπή – ΕΣΠΗΤ, σύντροφοι από ΕΣΗΕΠΗΝ)

ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΣΗΕΜΘ ΓΙΑ ΠΟΕΣΥ: Ψήφος στο «ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ είναι ψήφος για την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ όλου του κλάδου.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για τις εκλογές στην ΠΟΕΣΥ

Η ψήφος στο «ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ είναι ψήφος για την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ όλου του κλάδου

Συνάδελφοι/συναδέλφισσες

Τα τελευταία μνημονιακά πέτρινα χρόνια, βιώνουμε τη συνολική αναδιάταξη του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου και την πλήρη αναμόρφωση του τομέα της ενημέρωσης, με το καινούργιο σκηνικό διαπλοκής να στήνεται στη μιντιακή βιομηχανία, πατώντας σε εξαθλιωμένους εργαζόμενους και ένα κρανίου τόπο στα εργασιακά. Ειδικότερα στον χώρο του Τύπου, δεκάδες εφημερίδες έβαλαν λουκέτο με αποτέλεσμα εκατοντάδες συνάδελφοι όλων των ειδικοτήτων να προστεθούν στον μακρύ κατάλογο των ανέργων του κλάδου μαζί με τις μεμονωμένες «αθόρυβες» απολύσεις από διάφορα Μέσα. Οι θεωρούμενοι «τυχεροί» που έμειναν πίσω, βίωσαν και βιώνουν τις περικοπές ή τη μη καταβολή των μισθών τους.

Τελευταία χαρακτηριστική περίπτωση στη Θεσσαλονίκη η  διακοπή κυκλοφορίας της «Μακεδονίας» μετά την επίσχεση εργασίας στην οποία έχουν προχωρήσει εδώ και δύο μήνες οι απλήρωτοι επί 15μηνο εργαζόμενοι –με την  εργοδοσία να επιχειρεί μεθοδεύσεις απαλλαγής των οφειλόμενων με κόλπα «επιχειρηματικού ξεπλύματος» που ακολουθήθηκαν σε αθηναϊκά  εκδοτικά συγκροτήματα. Την ίδια ώρα, «πτωχευμένοι» και μη βαρόνοι του Τύπου, «παρκάρουν» τα εκατομμύρια των κερδών τους στους λεγόμενους φορολογικούς παραδείσους.

Η εγχώρια και η διεθνής κατακραυγή αλλά κυρίως ο ίδιος, αυτός καθαυτός ο δίχρονος αγώνας των εργαζομένων της και των έμπρακτων αλληλέγγυων, ακύρωσε το «μαύρο» στην ΕΡΤ και επανέφερε στην εργασία τους περίπου 2.000 εργαζόμενους. Ήταν μια νίκη-εξαίρεση σε σχέση με τις απανωτές ήττες που επιχείρησαν να διαχειριστούν οι προεδροκεντρικές συνδικαλιστικές πλειοψηφίες (και δεν μπόρεσαν τελικά να τις αποτρέψουν) στον εργασιακό-ασφαλιστικό χώρο των ΜΜΕ. Η εκκωφαντική αποχή από την έμπρακτη ενίσχυση αυτού του δίχρονου αγώνα και το κλείσιμο του ματιού στα μορφώματα των Σαμαροβενιζέλων, ξεγύμνωσε συγκεκριμένους συνδικαλιστικούς κύκλους από τα όποια προσχήματα.

Στο ασφαλιστικό και τον ΕΔΟΕΑΠ, οι διοικούντες τα σωματεία μας, περιλαμβανομένης της ΠΟΕΣΥ, δεν κατάφεραν να πετύχουν τίποτε από το αρχικό πλαίσιο υπεράσπισης που συλλογικά ο κλάδος είχε διαμορφώσει. Παραδόθηκαν άνευ όρων, αντί να προχωρήσουν σε πλήρη και γενική ενημέρωση του κλάδου, συσπειρώνοντας τον αγωνιστικά. Σύρθηκαν στην γραμμή της κυβέρνησης για διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες (αφού πρώτα με κυβερνητική απόφαση καταργήθηκε το  αγγελιόσημο προκαλώντας οικονομική ασφυξία στον κλάδο) και με αμφότερους να ακολουθούν μια παρελκυστική τακτική, έχοντας σε ομηρία όλους τους εργαζόμενους στην ενημέρωση.

Τα αποθεματικά των ταμείων του κλάδου ληστεύτηκαν άγρια. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθε και η αντικατάσταση του ΕΔΟΕΑΠ από έναν «νέο» ΕΔΟΕΑΠ και από ένα… δείγμα «αγγελιοσήμου» που βάζει στα νέα «ΔΣ» τους εργοδότες για να συναποφασίζουν(!) συνδιαχειριζόμενοι τη δική μας περιουσία! Ασφαλιστικά δικαιώματα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη μπαίνουν στον αστερισμό της ραγδαίας υποβάθμισης συμπαρασύροντας βιαίως –πλέον- όλες τις ειδικότητες εργαζομένων στα ΜΜΕ.

Ένα πάγιο αίτημά μας για τη δημιουργία ενός ισχυρού πανελλαδικού συνδικάτου Τύπου με αγωνιστικό-ταξικό προσανατολισμό (χρόνια τώρα  διακηρύττουμε την αναγκαιότητα για ένα κλάδο, ένα ταμείο, ένα συνδικάτο), μεταλλάσσεται και διαστρέφεται με χρησιμοθηρικό τρόπο από τα επίσημα χείλη της γνωστής και μη εξαιρετέας συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας με απώτερο στόχο τη δημιουργία μίας νέας τάξης «αιμοδοτών». Μετρούν «κεφάλια» και όχι ισότιμους συναδέλφους. Μέχρι πρότινος, τους αποκαλούσαν «κατσαβίδια». Τώρα, ξαφνικά, τους «αγάπησαν». Η υποκρισία, περισσεύει.

Οι δε μεγαλόστομες διακηρύξεις περί «απεργιακού ξεσηκωμού» του κλάδου ενάντια στις ασφαλιστικές ανατροπές, έσβησαν εν ριπή οφθαλμού κάτω από τους ήχους της τρομπέτας που σήμανε άτακτη υποχώρηση. Το συστηματικό ροκάνισμα του χρόνου από μεγαλοσυνδικαλιστικής πλευράς σε συνδυασμό με τη συστηματική κυβερνητική κοροϊδία, επέφεραν τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα. Όταν επιμέναμε ότι η απεργία διαρκείας ήταν επιβεβλημένη μέχρι την τελική νίκη, κάποιοι υπερασπίζονταν την -δήθεν γενικευμένη- «απροθυμία» του κλάδου να το πράξει, απεκδυόμενοι τη θεσμική τους ιδιότητα που τους επέτρεπε να συνεγείρουν τον κλάδο προς την κατεύθυνση μιας μαχητικής και αποτελεσματικής αντίδρασης.

Υπό αυτές τις συνθήκες και με επαφές λόμπινγκ προεδρικών συνδικαλιστικών κύκλων με κυβερνητικούς αξιωματούχους πέρα από κάθε έννοια δημοκρατικής λειτουργίας, οι ηττοπαθείς και παραιτημένες μπροστά στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις συνδικαλιστικές «ηγεσίες», διάλεξαν την επίθεση όχι εναντίον της κυβέρνησης αλλά εναντίον των πιο ασυμβίβαστων κομματιών του συνδικαλιστικού χώρου. Αυτών που επέμεναν από την αρχή να μην παζαρέψουν την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου κλάδου, που αρνήθηκαν να χρησιμοποιηθούν ως απλοί ψηφοφόροι-«νομιμοποιητές» της αυτοχειρίας τους. Η επίθεση αυτή είχε τα χαρακτηριστικά ενός νέου ιδιότυπου «μακαρθισμού» ή «νέο-φρανκισμού» βάσει του οποίου, η ανυποχώρητη υπεράσπιση μέχρι τέλους των δικαίων του κλάδου, συνιστά έναν νέο «εσωτερικό εχθρό» που πρέπει να φιμωθεί πάση θυσία προκειμένου να μην ανακόψει την κυριαρχία του Τίποτα.

Αυτούς που θριαμβολογούν πάνω στα ερείπια του κλάδου εξυμνώντας ένα σαθρό οικοδόμημα εν μέσω ενός βομβαρδισμένου μιντιακού τοπίου, θα τους κρίνει η ιστορία. Μια ιστορία, όμως, που δεν θα την γράψουν οι συνήθεις ύποπτοι «νικητές» της, αλλά οι χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι στα ΜΜΕ.

Σε αυτές τις πολύ δυσμενείς συνθήκες για τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, η ελάχιστη κίνηση αυτοπροστασίας μας είναι η ενίσχυση στις εκλογές της ΠΟΕΣΥ εκείνων των δυνάμεων που δεν έβαλαν νερό στο κρασί τους και δεν στοιχίστηκαν πίσω από τις ορδές των επιτηρητών, των «δανειστών», των κυβερνώντων, των «όπου φυσάει ο άνεμος (της εξουσίας) πάω», και των επιλεκτικών συνομιλητών του πολιτικού κατεστημένου.

Είναι στο χέρι σας, είναι στο χέρι όλων μας, η δυνατότητα να ενδυναμώσουμε τους δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ μας, ανάμεσα σε όλες τις ειδικότητες εργαζομένων στα ΜΜΕ και να παλέψουμε όλοι μαζί, για τα δίκαια του κλάδου μας και των δικαίων όλης της κοινωνίας. Η υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, οι αξιοπρεπείς μισθοί, η ασφάλιση, η παύση της εργοδοτικής-κρατικής τρομοκρατίας, παραμένουν στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων μας.

Στις προηγούμενες εκλογές για την ΠΟΕΣΥ, η συνδικαλιστική μας συλλογικότητα-παράταξη σε συνεργασία με την «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ» (ΕΣΗΕΑ) κατέλαβε μία έδρα στο ΔΣ της ΠΟΕΣΥ (με το κοινό σχήμα «ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ») και υπερασπίστηκε χωρίς εκπτώσεις και με μαχητικό τρόπο μέσω των εκλεγμένων μελών της, τα δίκια όλων των συναδέλφων με τις όποιες δυνάμεις διέθετε από τη θέση της μειοψηφίας. (Σε εφαρμογή της αρχής της εναλλαγής του «Μετώπου» στα μέσα της τρίχρονης θητείας, ο σ. Γιάννης Γκίρμπας παραιτήθηκε και παρέδωσε τη σκυτάλη στη σ. Μαρίνα Μεϊντάνη).

Στις εκλογές της 4ης Δεκεμβρίου για την ΠΟΕΣΥ, η ψήφος στο «ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ (ΕΣΗΕΜ-Θ) είναι -και πάλι-, πρωτίστως, ψήφος για την αξιοπρέπεια.

«ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΤΟΥ συνδυασμού “ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ” ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

  1. Αγγέλη Γεωργία (Γιούλη)
  2. Αμοιρίδου Αναστασία
  3. Ανδρικοπούλου Ελένη
  4. Βικόπουλος Αθανάσιος
  5. Γκίρμπας Ιωάννης
  6. Κάντζα Αναστασία
  7. Κασάπης Λεωνίδας
  8. Κάσαρης Παναγιώτης
  9. Κεκελιάδης Κωνσταντίνος
  10. Μακρής Δημήτριος
  11. Μεϊντάνη Μαρίνα
  12. Μπίκας Χαράλαμπος (Μπάμπης)
  13. Νικητόπουλος Στυλιανός
  14. Νικολάου Αθανάσιος
  15. Πάγκαλος Βασίλειος
  16. Παπαδράγκα Ευαγγελία (Λία)
  17. Σαΐτη Παρασκευή (Βούλα)
  18. Σιαμέλης Κωνσταντίνος
  19. Σπυριδωνίδης Ευάγγελος
  20. Τσαπανίδου Ευαγγελία (Λία)
  21. Χαραλαμπίδης Παναγιώτης
  22. Χάτσιος Γεώργιος

Δεν σώζουν τον ΕΔΟΕΑΠ, τον καταστρέφουν! Όχι στο νέο πραξικόπημα. Αποχή από το δημοψήφισμα-οπερέτα. Γενική συνέλευση τώρα! Υπάρχει και άλλος δρόμος.

Ανακοίνωση για τον ΕΔΟΕΑΠ από την Πρωτοβουλία για την Ανατροπή  (FinancialCrimes, Αριστερό Ριζοσπαστικό ΜΜΕτωπο, Σπάρτακος, ανένταχτοι) / ΕΣΗΕΑ και το Ασύνταχτο Μέτωπο Αγώνα Δημοσιογράφων/ ΕΣΗΕΜ-Θ: 

Δεν σώζουν τον ΕΔΟΕΑΠ, τον καταστρέφουν!

Όχι στο νέο πραξικόπημα

Αποχή από το δημοψήφισμα-οπερέτα

Γενική συνέλευση τώρα!

Υπάρχει και άλλος δρόμος

Με ένα ακόμη πραξικόπημα, οι εργοδοτικές-κυβερνητικές πλειοψηφίες των ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ, της ΠΟΕΣΥ, της ΕΣΗΕΑ και της ΕΠΗΕΑ, της ΕΣΗΕΜΘ και της ΕΠΗΕΘ επιχειρούν να βάλουν ταφόπλακα στο Ταμείο μας. Σπεύδουν να ολοκληρώσουν το σχέδιο που υπηρετούν εξαρχής, κοροϊδεύοντας τους ασφαλισμένους συναδέλφους.

Ενώ η κυβέρνηση προκάλεσε την οικονομική ασφυξία του Ταμείου με την κατάργηση του αγγελιόσημου, που το πρόσφερε δώρο στους εργοδότες, αυτοί μας έσυραν επί ενάμιση χρόνο σε ατέρμονα παζάρια κορυφών. Έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τη συντριπτική απόφαση της γενικής συνέλευσης για κινητοποιήσεις διαρκείας. Οδήγησαν τον κλάδο σε ομηρεία και τον ΕΔΟΕΑΠ σε οικονομικό αδιέξοδο.

Εργοδότες, συνδικαλιστική γραφειοκρατία και κυβέρνηση, σε αγαστή σύμπνοια, προχωρούν τώρα στην τελευταία πράξη του δράματος. Μαζί τους και η τρόικα, η οποία επιχαίρει επειδή βρέθηκαν άλλοι «πρόθυμοι» να κάνουν τη βρόμικη δουλειά, χωρίς να λερώσει η ίδια τα χέρια της και σε αυτό το θέμα.

Αν τους περάσει, θα σβήσουν μισό αιώνα ιστορίας και προσφοράς αξιοπρεπών υπηρεσιών υγείας και επικουρικών συντάξεων μέσα σε τρεις ημέρες, με ένα δημοψήφισμα-οπερέτα. Γιατί αυτό που ονομάζουν «σωτηρία του ΕΔΟΕΑΠ» δεν είναι παρά ένα κουφάρι που θα φοράει τη φανέλα του ΕΔΟΕΑΠ – μέχρι να του την βγάλουν και αυτή.

Είναι η ώρα να αντισταθούμε, να επιλέξουμε τον αγώνα, τη ρήξη και την ανατροπή και όχι την ηττοπάθεια, τον συμβιβασμό, τον ατομισμό. Γιατί αυτή είναι μια μεγάλη, ιστορική στιγμή για τον κλάδο και όλοι θα κριθούμε όταν τεθεί το ερώτημα «και εσύ τι έκανες και με ποιους πήγες στον πόλεμο;».

Να, λοιπόν, τι προβλέπει το σχέδιο που μας φέρνουν εκβιαστικά και με τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος, για να είμαστε καθαροί:

  1. Οι παροχές υπολογίζονται με βάση τους νόμους της αγοράς (κεφαλαιοποιητικό σύστημα και ανταποδοτικότητα, αντί της αναδιανομής και της αλληλεγγύης) και μάλιστα θα αναπροσαρμόζονται σε ετήσια βάση (ετήσιες αναλογιστικές μελέτες), προφανώς προς τα κάτω. Έτσι, πρακτικά, σε λίγο καιρό είναι πιθανό να υπολείπονται ακόμη και εκείνων του ΕΟΠΥΥ.
  2. Δίνεται δικαίωμα βέτο στους εργοδότες (απαιτείται ομοφωνία για υπέρβαση προϋπολογισμού), δηλαδή αυτούς που έχουν οδηγήσει στην καταστροφή χιλιάδες θέσεις εργασίας και έχουν κλέψει εκατομμύρια ευρώ εισφορών, φέροντας έτσι μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη σημερινή κατάσταση.
  3. Θεσπίζεται ουσιαστικά αυτόματος «κόφτης» στις δαπάνες και προαναγγέλλονται έτσι – εκτός από την περαιτέρω υποβάθμιση των παροχών – απολύσεις μόνιμου προσωπικού, διοικητικών, υγειονομικών και γιατρών, καθώς και μειώσεις μισθών.
  4. Αυξάνονται οι εισφορές των εργαζομένων (συνολικά στο 7% επί των αποδοχών), οι συνταξιούχοι επιβαρύνονται με 5%, ενώ οι εισφορές των εργοδοτών διαμορφώνονται στο 8% και παραμένουν έτσι πιο χαμηλά από τις αντίστοιχες που ισχύουν στο ΙΚΑ.
  5. Δεν προβλέπεται σαφώς και δεν διασφαλίζεται η κάλυψη των ανέργων συναδέλφων μας, ούτε όμως και εκείνων που εργάζονται με μπλοκάκια, ενώ αποκλείονται και σημαντικές κατηγορίες συνταξιούχων – δηλαδή, μένει εκτός ένα μεγάλο μέρος του κλάδου, με βάση και τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά.
  6. Δικαίωμα στο εφάπαξ προβλέπεται μόνο για όσους είναι ασφαλισμένοι μέχρι την ψήφιση του νόμου, οι οποίοι υπάγονται από εκεί και πέρα στις λεγόμενες «ατομικές μερίδες». Τα μέλη του ΕΔΟΕΑΠ παύουν να είναι «μέτοχοι». Για τους υπόλοιπους δεν γίνεται καμία αναφορά στη συγκεκριμένη παροχή.
  7. Η εισφορά 2% επί του κύκλου εργασιών έχει υπολογιστεί πρόχειρα και χωρίς ουσιαστική τεκμηρίωση για το πόσο θα αποδίδει, ενώ σε κάθε περίπτωση υπολείπεται σημαντικά του παλιού αγγελιοσήμου και δεν είναι σε θέση να καλύψει την μαύρη τρύπα που υπάρχει.
  8. Οι όποιες αναλογιστικές μελέτες έχουν γίνει αφορούσαν εισφορές και μισθούς προηγούμενης εποχής, που σήμερα έχουν περιοριστεί δραματικά, ενώ δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση, οπότε η αυθαιρεσία είναι νόμος. Καθώς δε τα μπλοκάκια μένουν εκτός ΕΔΟΕΑΠ, οι εργοδότες θα δελεαστούν να επεκτείνουν τη χρήση τους, ώστε να πληρώνουν μηδαμινές εισφορές.
  9. Εγκαταλείπεται πρακτικά κάθε διεκδίκησή μας για τα χαμένα, μέσω PSI και εισφοροκλοπής-εισφοροδιαφυγής, που ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, όπως έχει δείξει και η έρευνα της Prudential. Παράλληλα, αθωώνονται όσοι υπήρξαν συνένοχοι σε αυτό το έγκλημα.
  10. Διαρρηγνύεται κάθε σχέση του Ταμείου με τις Ενώσεις που το ίδρυσαν, οδηγώντας τις σε περαιτέρω αποδυνάμωση και πορεία αποσύνθεσης. Εκδότες και καναλάρχες θα αποφασίζουν πλέον για όλα απευθείας.
  11. Δεν ικανοποιείται το δίκαιο αίτημα και η πάγια διεκδίκησή μας για αποσύνδεση της ασφάλισης από την εγγραφή στις Ενώσεις, που είχαν στόχο την εξασφάλιση αναβαθμισμένης ασφάλισης και περίθαλψης για όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, χωρίς προαπαιτούμενα. Αντιθέτως, η νομοθετική ρύθμιση όχι απλώς κουτσουρεύει τα δικαιώματα όλων αλλά, επιπλέον, αποκλείει ανέργους, μπλοκάκηδες και μέρος των συνταξιούχων.

Ιδού και τι προτείνουμε, πιστοί στις απόψεις που έχουμε προβάλλει μαχητικά και ασυμβίβαστα τόσα χρόνια, εντός και εκτός ΔΣ:

  • Υπαγωγή στον ΕΔΟΕΑΠ όλων ανεξαιρέτως των εργαζομένων στον κλάδο, είτε με μισθολόγιο είτε με μπλοκάκι, καθώς και του συνόλου των ανέργων και των συνταξιούχων, που πρέπει να απολαμβάνουν δωρεάν τις παροχές υγείας.
  • Καμία αύξηση στο ποσοστό των εισφορών που αντιστοιχεί στους εργαζόμενους.
  • Υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας με μισθούς που θα επιτρέπουν στον καθένα να ζει αξιοπρεπώς, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες – έτσι ώστε να αυξηθούν αναλογικά και οι εισφορές προς τον ΕΔΟΕΑΠ.
  • Κάλυψη του ελλείμματος του ΕΔΟΕΑΠ από εργοδότες και κράτος, που φέρουν την αποκλειστική ευθύνη για το γεγονός ότι βρέθηκε στο χείλος της χρεοκοπίας, μετά τη ληστεία των αποθεματικών του και τον Αρμαγεδδώνα που έπληξε τις θέσεις εργασίας και τους μισθούς.
  • Άμεση δήμευση και πλειστηριασμός των περιουσιακών στοιχείων όσων εργοδοτών αποδεδειγμένα χρωστούν εισφορές από προηγούμενα χρόνια.
  • Καθολικό και δημόσιο σύστημα υγείας και συνταξιοδότησης, για τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ και όλο τον λαό.
  • Υπερασπιζόμαστε τον ΕΔΟΕΑΠ ως πρότυπο ασφαλιστικής κάλυψης, που πρέπει να διεκδικηθεί και να εξασφαλισθεί για κάθε εργαζόμενο. Δεν θέλουμε ένα Ταμείο για λίγους και εκλεκτούς, για τους προνομιούχους των ΜΜΕ, όταν άλλοι στενάζουν.
  • Συγκρότηση ενός ανεξάρτητου και δημοκρατικού συνδικάτου για όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, χωρίς τους εργοδότες.

Γιατί εμείς δεν αγωνιζόμαστε για να χωριστούμε από την κοινωνία, αγωνιζόμαστε για να ενωθούμε μαζί της και να την ενώσουμε, απέναντι σε όλους αυτούς που την πληγώνουν και μας σκοτώνουν.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ τις πλειοψηφίες των ΔΣ, καθώς ο μοναδικός λόγος που αρνούνται τη συνέλευση και παραβιάζουν κατάφωρα το καταστατικό και κάθε έννοια ηθικής και νομιμότητας είναι γιατί φοβούνται ότι θα αποκαλυφθούν και θα εκτεθούν δημοσίως, ενώ τώρα ανέξοδα τολμάνε και ισχυρίζονται ότι δήθεν σώζουν τον ΕΔΟΕΑΠ.

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ να νομιμοποιήσουμε το νέο πραξικόπημα σε βάρος του Ταμείου, του κλάδου και των δικαιωμάτων μας.

ΚΑΛΟΥΜΕ τους συναδέλφους να απέχουν από το δημοψήφισμα-οπερέτα που οργανώνεται την ερχόμενη εβδομάδα και να μην υποκύψουν στο ψευτοδίλημμα «ή ψηφίζεις ή πεθαίνει ο ΕΔΟΕΑΠ».

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την άμεση διεξαγωγή γενικής συνέλευσης, με βάση το καταστατικό του οργανισμού, για να κατατεθούν και να συζητηθούν ανοιχτά όλες οι προτάσεις και στη συνέχεια να αποφασίσουμε τον δρόμο που θα ακολουθήσουμε.

ΟΧΙ στη φίμωση του κλάδου, στο νέο πλήγμα στην ενημέρωση, στην καταστρατήγηση των δημοκρατικών διαδικασιών.

  • Πρωτοβουλία για την Ανατροπή / ΕΣΗΕΑ (Financial Crimes, Αριστερό Ριζοσπαστικό ΜΜΕτωπο, Σπάρτακος, ανένταχτοι) / ΕΣΗΕΑ 
  • Ασύνταχτο Μέτωπο Αγώνα Δημοσιογράφων / ΕΣΗΕΜ-Θ

2 Νοεμβρίου 2017

 

 

 

Συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στους διωκόμενους αγωνιστές ενάντια στην εξόρυξη χρυσού: Τετάρτη 20/9 και Πέμπτη 21/9 στις 9.00 στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης.

Τετάρτη 20/9 και Πέμπτη 21/9 ξεκινάνε στη Θεσσαλονίκη δύο δικαστήρια κατά του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές Χαλκιδικής.

Το πρώτο αφορά το δημαρχείο και την μήνυση που έστησε ο Πάχτας, όπου δικάζονται 31 άτομα με την κατηγορία της παρέμβασης στο δημαρχείο Ιερισσού το 2012.

Το δεύτερο έχει να κάνει με μία δικογραφία 4700 σελίδων που αφορά την πορεία στο λάκο Καρατζά το 2013 και δικάζονται 26 άτομα. 

Θα ειμαστε όλοι εκεί !!!
#kanenas_monos #skouries

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους διωκόμενους ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

FEST Άμεσης δημοκρατίας 2017, 3η μέρα: Ελεύθερα κοινωνικά εγχειρήματα μακριά από αγορά και κράτος, δυναμική στο σχέδιο ανατροπής του καπιταλισμού, προς μια κοινωνία αυτόνομων κοινοτήτων. Κομμουναλισμός, δημοκρατικός συνομοσπονδισμός, κατάσταση μη-κράτους.

Με την εκδήλωση «Κοινοτισμός και κοινότητες στο σύγχρονο επαναστατικό πρόταγμα», έκλεισε το τριήμερο 8ο Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας, που πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο τριήμερο στους χώρους του ΑΠΘ. Ομιλητές της χθεσινής συζήτησης ήταν:

-Γρηγόρης Τσιλιμαντός (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας).

-Daniel Chodorkoff (Συνιδρυτής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας, Μάρσφιλντ, Βερμόντ ΗΠΑ): Δημοκρατικός συνομοσπονδισμός, η κληρονομιά του Murray Bookchin,

-Havin Guneser (Υπερασπίστρια των δικαιωμάτων των γυναικών και των δικαιωμάτων των Κούρδων, Αμβούργο): Από τον κοινοτισμό στον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό: έννοιες και εφαρμογές.

Οι τοποθετήσεις και η συζήτηση επικεντρώθηκαν: στα απελευθερωτικά εγχειρήματα μακριά από αγορά και κράτος, σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες, δυναμική στο σχέδιο ανατροπής του καπιταλισμού. Σε μια κοινωνία των μικρών αυτόνομων κοινοτήτων, ως πεδία κοινωνικής συγκρότησης, ρήγμα μέσα στην κρίση. Στους αγώνες στη Ροζάβα, τον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό, την  κοινωνική οικολογία, τον κομμουναλισμό,  την κατάσταση μη-κράτους. Αλλά και στα νέα παραδείγματα μέσα σε πόλεις  των ΗΠΑ με συνελεύσεις, άμεση δημοκρατία και κοινότητες.

Αναλυτικά οι ομιλητές είπαν:

Γρηγόρης Τσιλιμαντός (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας): Απελευθερωτικά εγχειρήματα μακριά από αγορά και κράτος, σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες, δυναμική στο σχέδιο ανατροπής του καπιταλισμού. Για μια κοινωνία των μικρών αυτόνομων κοινοτήτων, ως πεδία κοινωνικής συγκρότησης, ρήγμα μέσα στην κρίση.

Ο ομιλητής άρχισε αμέσως με το ερώτημα τι μπορεί να σημαίνει σήμερα κοινοτισμός και κοινότητες, ποια σημασία έχουν στο σημερινό επαναστατικό  πρόταγμα και πως εντάσσονται σε ένα ανάλογο πολιτικό σχεδιασμό. Η ιδέα του κοινοτισμού είναι πολύ παλιά, όπως και οι  πόλεις. Είναι όμως και πολύ σύγχρονες: η κομμούνα του Παρισιού, τα Σοβιέτ στη Ρωσία, οι κολεκτίβες στην Ισπανία, αλλά και οι Ζαπατίστικες κοινότητες, μαζί με αυτές στη Ροζάβα, σημάδεψαν και σημαδεύουν την καρδιά του επαναστατικού κινήματος. Η αξία αυτών των εξεγέρσεων εστιάζεται στα δομικά χαρακτηριστικά των κοινοτήτων που χτίστηκαν πάνω στα ερείπια του κόσμου της κυριαρχίας. Οι συνελεύσεις, οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, η αναγέννηση των δικαιωμάτων, η αυτομόρφωση και η αυτοοργάνωση της κοινωνικής αναπαραγωγής, χαράζουν το εξεγερτικό αποτύπωμα μπροστά στο οποίο οι κάνες των όπλων δεν είχαν πέρα από το να υπακούσουν.

Πως θα μπορούσαμε να ορίσουμε τις κοινότητες στον δικό μας κόσμο, όπου δεν είμαστε σε κατάσταση ένοπλης πολιορκίας ή δεν βρισκόμαστε κυνηγημένοι στα βουνά της Ροζάβα; Αλλά βιώνουμε την  καταστροφή του πολίτη και των πόλεων, κυνηγημένοι από τον εφιάλτη της ιδιώτευσης, με μόνη εξαίρεση τις κοινωνικές εκρήξεις που τις ακολουθεί πάντα η κατάθλιψη της απογοήτευσης. Οι κοινότητες σήμερα δεν ορίζονται από το έδαφος, από την καταγωγή, από την γεωγραφία, όπως τις γνωρίσαμε παραδοσιακά. Σήμερα οι κοινότητες δεν ορίζονται από το χώρο, αλλά από τα πεδία της κοινωνικής συγκρότησης. Κι αυτή μπορεί να συντελείται στα δικαιώματα, στα έμφυλα χαρακτηριστικά, στα κοινά αγαθά, στα ψηφιακά μέσα, στα εγχειρήματα της οικονομίας πέρα από την αγορά και το κράτος, στις πολιτικές ιδέες. Ένα άτομο σήμερα μπορεί να ανήκει σε πολλές ταυτότητες.

Τη θέση και στάση μας στα εγχειρήματα θα καθορίσει η πολιτική τους στόχευση και οι σχέσεις  που  προκύπτουν από αυτήν ως εμπράγματο αποτύπωμα απέναντι στην επίσημη οικονομία. Διακρίνουμε δυο βασικούς δρόμους: ο ένας που δομείται ως συμπλήρωμα των μεγάλων κενών στο κυρίαρχο σύστημα παραγωγής και λειτουργεί αποσυμπιεστικά στις μεγάλες οξύνσεις. Ή παραμένουν στο περιθώριο και δεν απειλούν ή αφομοιώνονται και γίνονται ΜΚΟ. Ο άλλος δρόμος δομείται στην κατεύθυνση απεμπλοκής από την αγορά και το κράτος. Η πολιτική στόχευση και το πρόταγμα αποτελούν το μέτρο αξιολόγησης των εγχειρημάτων της κοινωνικής οικονομίας. Κι αυτό είναι το  διακύβευμα της απειλής του ρήγματος που έχει προκληθεί μέσα στην κρίση.

Στη συνέχεια ο  εισηγητής αναφέρθηκε στους κινδύνους που ελλοχεύουν σε αυτά τα εγχειρήματα και αφορούν στην επιβίωσή τους, η οποία με τη σειρά της συναρτάται από  τον εγκλεισμό και την εσωτερική κατάρρευση, αλλά και την καταστολή. Καθοριστικός παράγοντας είναι κατά πόσον καλύπτουν τις συλλογικές κοινωνικές ανάγκες, καθώς και η οργάνωση  των εγχειρημάτων συλλογικά, συμμετοχικά, ισότιμα. Η δε καταστολή μπορεί να προσκρούσει μόνο σε μία ασπίδα: την κοινωνική και συμμετοχική αλληλεγγύη.

Ένας δρόμος μπροστά είναι η δικτύωση των εγχειρημάτων, η οποία πρέπει να βασίζεται στη συνύπαρξη και την πολιτική  στόχευση. Έτσι αλλάζει η δυναμική και η εμβέλεια τους, επεκτείνοντας τους ελεύθερους χώρους και κάνοντας το σύστημα να νοιώθει την ανάσα τους. Είναι η δυναμική μιάς πολιτικής  επιλογής που εντάσσεται στο γενικότερο σχέδιο ανατροπής του καπιταλισμού… Τα εγχειρήματα και τη  δικτύωσή τους πρέπει να τα δούμε ως απελευθερωτικά εργαστήρια παιδείας της κοινωνικής αναπαραγωγής και  πυρήνες παραδείγματος του πολιτικού  σχεδιασμού για μια κοινωνία των μικρών αυτόνομων κοινοτήτων.

Ασφαλώς και  τα υπάρχοντα οριζόντια εγχειρήματα ισότιμης κοινωνικής αναπαραγωγής από μόνα τους δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά και ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει αν αυτά συρρικνωθούν ή καταστραφούν. Όλα καθορίζονται από  το τι κοινωνία θέλουμε, με ποια οργάνωση, θεσμούς και δομές. Όποιος τα εναποθέτει στη «μεγάλη στιγμή» ήδη έχει στρώσει το χαλί σε μια  νέα κυριαρχία, επιφυλάσσοντας στον εαυτό του μια προνομιακή σχέση μαζί της.

Daniel Chodorkoff (συνιδρυτής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας, Μάρσφιλντ): Συνελεύσεις, άμεση δημοκρατία και κοινότητες μέσα σε πόλεις των ΗΠΑ.

Ο ομιλητής έκανε μία ιστορική αναδρομή στην πορεία, τη δράση και το έργο του αναρχοοικολόγου διανοητή, φιλόσοφου, ακτιβιστή Μάρεϊ Μπούχτσιν, ο οποίος πρωτομίλησε για τον ελευθεριακό δημοτισμό, τον κομμουναλισμό, την κοινωνική οικολογία. Ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε στα σημερινά παραδείγματα που καταγράφονται σε μικρές πόλεις ή γειτονιές μεγάλων πόλεων στις ΗΠΑ, όπου λειτουργούν συνελεύσεις  κατοίκων που αποφασίζουν για τα δημοτικά πράγματα: από το μικρό Μάρσφιλντ στην βορειοανατολική πολιτεία των ΗΠΑ έως τη Νέα Υόρκη και το νότιο Μανχάταν. Έχουν γίνει καταλήψεις εγκαταλελειμμένων κτιρίων, με τη δημιουργία συνεταιριστικών σπιτιών και αναπτυχθεί κοινότητες. Όλα αυτά λειτουργούν με βάση τις διαδικασίες της άμεσης δημοκρατίας. Τώρα είναι η ώρα να μιλήσουμε για τις ίδιες αρχές και στα μεγάλα σχέδια της οικονομίας.

Havin Guneser (Υπερασπίστρια των δικαιωμάτων των γυναικών και των δικαιωμάτων των Κούρδων, Αμβούργο): Αγώνες στη Ροζάβα και δημοκρατικός συνομοσπονδισμός, κοινωνική οικολογία, κομμουναλισμός,  κατάσταση μη-κράτους.

Η ομιλήτρια αναφέρθηκε στον εγκλωβισμό των Κούρδων μέσα σε τέσσερα κράτη (Τουρκία, Συρία, Ιράκ, Ιράν), ως αποτέλεσμα της τάξης πραγμάτων μετά τους δυο παγκοσμίους πολέμους. Τόνισε τους αγώνες που διεξάγουν για την απελευθέρωση από τη σκλαβιά, από το  ένοπλο του ΡΚΚ έως σήμερα, μνημονεύοντας ιδιαίτερα το ρόλο της γυναίκας και αναλύοντας το σκεπτικό των Κούρδων κατά της πατριαρχίας ή μάτσο πρότυπο του άνδρα, ως μέσο κυριαρχίας, χειραγώγησης, πολέμων.

Ακολούθως επισήμανε τις αρχές συγκρότησης του κοινωνικού μοντέλου που προωθούν στη Ροζάβα της Βόρειας Συρίας: κοινωνική δημοκρατία, ελευθερία, οικολογία, κομμουναλισμός. Όπως είπε, ο ηγέτης του ΡΚΚ Οτσαλάν διδάχθηκε από τον Μπούχτσιν τον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό, την θεωρία του μη-κράτους, τη ριζοσπαστική δημοκρατία και την άμεση συμμετοχή. Ο καπιταλιστικός μοντερνισμός κυριαρχεί σε τρείς τομείς: την ιδεολογία, την οικονομία και την αυτοάμυνα. Σε αυτά κληθήκαμε να απαντήσουμε και το κάνουμε, τόσο στη Ροζάβα (Β. Συρία) όσο και στο Μπακούρ (νοτιοανατολική Τουρκία). Με τις κομμούνες, τις κολεκτίβες, τις συνελεύσεις, τα συμβούλια.

Να σημειωθεί ότι στη συζήτηση που ακολούθησε, η ομιλήτρια απέκρουσε τα περί των Κούρδων της Βόρειας Συρίας ως συμμάχων των Αμερικανών, ενώ σχετικά με το επικείμενο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του ιρακινού Κουρδιστάν είπε ότι αυτό είναι επιλογή της κυβερνώσας τάξης στο Βόρειο Ιράκ υπό τον Μπαρζανί.  Ενώ ανήγγειλε τη διεξαγωγή τον Οκτώβριο τοπικών εκλογών στα καντόνια της Ροζάβα –της αποκαλούμενης Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας.

ΠΟΡΕΙΑ ΔΕΘ: Σάββατο 9/9, στις 17:00, στην Καμάρα: Το μπλοκ της άμεσης δημοκρατίας συμμετέχει στην πορεία ενάντια στα μεταλλεία χρυσού που καλεί η Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους διωκόμενους ενάντια στην εξόρυξη χρυσού.

Φωτό από το μπλοκ της Καμάρας στις διαδηλώσεις στη ΔΕΘ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μαζικότατο το μπλοκ της ανεξάρτητς ταξικής πορείας στη ΔΕΘ  το Σάββατο 9/9/2017

FEST Άμεσης δημοκρατίας 2017, 2η μέρα: Τα κοινά εναλλακτική σε κράτος-αγορά και επαναδιεκδίκηση του δημόσιου χώρου. Συνεργασία των κινημάτων και ανάπτυξη κοινωνικού υποκειμένου σε αντιπαράθεση με την εξουσία. Για μια Δημοκρατία από τα κάτω.

Με την εκδήλωση-συζήτηση: «Η Δύση σε κρίση και ο εθνικισμός σε χρήση», συνεχίστηκε χθες Πέμπτη η δεύτερη μέρα του 8ου Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας, που διεξάγεται το τρέχον τριήμερο στους χώρους της θεολογικής σχολής του ΑΠΘ. Ομιλητές ήταν οι:

Φιλήμων Πατσάκης (συγγραφέας, Περιοδικό Βαβυλωνία): Η αλλαγή του εξουσιαστικού παραδείγματος και τα κινήματα,

-Δημήτρης Ρουσόπουλος (συγγραφέας): Η αντίσταση στον Τραμπ,

-και συντονιστής ο Κωνσταντίνος Σαββόπουλος (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας).

Ως κύρια σημεία των τοποθετήσεων αναδείχθηκαν: Τα κοινά ως εναλλακτική στο κράτος και την αγορά και επαναδιεκδίκηση του δημόσιου χώρου. Συνεργασία των κινημάτων και ανάπτυξη ενός κοινωνικού υποκειμένου σε αντιπαράθεση με την εξουσία.- Οι κοινωνίες αντιμέτωπες με εθνικισμό και ολοκληρωτισμό, τα ριζοσπαστικά κινήματα εν δράσει. Οι πόλεις εργαστήρι για μια Δημοκρατία από τα κάτω.

Αναλυτικά οι ομιλητές είπαν:

Κωνσταντίνος Σαββόπουλος (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας): Η Δυτική ταυτότητα σε κρίση, οι κοινωνίες αντιμέτωπες με εθνικισμό και ολοκληρωτισμό, τα ριζοσπαστικά κινήματα εν δράσει.

Οι κοινωνίες της Δύσης βρίσκονται σε εσωτερική σύγκρουση. Ισχυρά ρεύματα εθνικισμού και κρατικού ολοκληρωτισμού παλεύουν μανιωδώς να διατηρήσουν 2 πτώματα, αυτό του έθνους και αυτό του κράτους, είτε κάτω από μια Ευρωπαϊκή σημαία, είτε κάτω από μια εθνική αλλά συνεχώς τα κινήματα αντίστασης που αναπτύσσονται κερδίζουν έδαφος.

Με αυτή την αποτύπωση ο συντονιστής της συζήτησης περιγράφει την κρίση που μαστίζει την “πολιτισμένη” Δύση, το θέμα της καταστολής του διαφορετικού λόγου, της διαφορετικής ταυτότητας, της διαφορετικής κοσμοαντίληψης. Κάνοντας μια αναδρομή των τελευταίων χρόνων από τους συνοριακούς φράχτες που ορθώνονται σε όλη την Ευρώπη, την επιβολή βιομετρικών μέτρων στους πρόσφυγες, τις “μισθοφορικές” δυνάμεις καταστολής, μέχρι την ανάδυση εθνικιστικών τάσεων και το κλείσιμο του Indymedia στη Γερμανία, αλλά και την καθόλου τυχαία σύκριση των αντιφασιστικών διαδηλώσεων στις ΗΠΑ με τον ISIS είναι ενδεικτικά μιας πορείας διχασμού και συρρίκνωσης κάθε έννοιας ελευθερίας. Όλο και περισσότεροι μηχανισμοί πειθάρχησης και αποκλεισμού, μηχανισμοί που θυμίζουν έντονα δυστοπία έχουν αρχίσει να κινητοποιούνται.

Φαινόμενα που εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαίνονται ασύνδετα, στην πραγματικότητα συνδέονται με το νήμα, αυτού που πολλά χρόνια αποκαλούσαμε σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Τα δυτικά καθεστώτα δηλαδή έχουν ξεκινήσει να επιστρατεύουν όλα τα μέσα τους αλλά και να καλούν στη θέσπιση νέων μέτρων γιατί έχουν αρχίσει σιγά σιγά να συνειδητοποιούν πως ο μόνος τρόπος για να γίνουν δεκτές οι οικονομικές και πολιτικές αλλαγές που πρέπει να κάνουν για να συντηρηθεί ο νεοφιλελευθερισμός είναι η ωμή επιβολή.

Αναφερόμενος στη δυτική ταυτότητα και επιχειρώντας τη νοηματοδότησή της τονίζει πως σε όλες τις περιπτώσεις που καταγράφει ουσιαστικά βρίσκεται η ανάγκη εμφάνισης ενός «εχθρού», υπαρκτού ή κατασκευασμένου που σημειολογικά αποτελούσε το αντίθετο. Με άλλα λόγια η επίκληση της Δύσης γίνεται σε ένα πλαίσιο σύγκρουσης με κάτι άλλο ή προστασίας από κάτι άλλο. (…)Γιατί αν όντως η κουβέντα περιστρεφόταν γύρω από τις πραγματικές διαφορές και ομοιότητες θα βλέπαμε πως αυτές επεκτείνονται πέρα από τα σύνορα της Δύσης, της Ανατολής, του Νότου ή του Βορρά. Από την άλλη ο “μοντέρνος εθνικισμός” που εδράζει στη ρητορική της «Λευκής Γενοκτονίας», της αντίληψης δηλαδή πως η λευκή φυλή κινδυνεύει να αλλοιωθεί ή να εξαφανιστεί αποτελεί το σημείο συμφωνίας μεταξύ όλων των ακροδεξιών στη Δύση.

Στον αντίποδα τα χαρακτηριστικά που έχουν επιδείξει αντιφασιστικά ριζοσπαστικά κινήματα και κινήματα αλληλεγγύης σε διάφορες χώρες, δείχνουν πως δεν βρίσκεται μόνο αυτός ο νέος επικίνδυνος εθνικισμός σε έξαρση αλλά πως και τα σύγχρονα κινήματα σιγά σιγά διογκώνονται και αντεπιτίθενται. Η συνάντηση ανθρώπων απ’ όλο τον κόσμο σε διεθνείς κινητοποιήσεις αλλά και η διαρκής ανταλλαγή εμπειριών καταργούν στη πράξη τα ιδεολογήματα του έθνους και του νεοφιλελευθερισμού. Οι κοινωνίες της Δύσης βρίσκονται σε εσωτερική σύγκρουση. Ισχυρά ρεύματα εθνικισμού και κρατικού ολοκληρωτισμού παλεύουν μανιωδώς να διατηρήσουν 2 πτώματα, αυτό του έθνους και αυτό του κράτους, είτε κάτω από μια Ευρωπαϊκή σημαία, είτε κάτω από μια εθνική αλλά συνεχώς τα κινήματα αντίστασης που αναπτύσσονται κερδίζουν έδαφος.

Στα τεχνικά εν πολλοίς διλήμματα που θέτει για την εδραίωσή του ο σύγχρονος νεοφιλευθερισμός και στη ρητορική των δύο άκρων, τονίζει πως: Όσο οι κοινωνίες αισθάνονται πως αποκλείονται από τον πολιτικό διάλογο με τις αποφάσεις των ελίτ να παρουσιάζονται ως νόμος γραμμένος πάνω σε πέτρα τόσο περισσότερο θα περιφρονούν το διεφθαρμένο και στρεβλό κοινοβουλευτικό σύστημα. Αυτό δίνει και ένα πάτημα στις ριζοσπαστικές δυνάμεις που δρουν εκτός κοινοβουλευτικής δημοκρατίας να απευθυνθούν στις κοινωνίες και τα κινήματα που διαμορφώνονται με παραπάνω στόμφο. Αυτό που διαφαίνεται επίσης είναι πως όσο οι θιασώτες του ακραίου κέντρου, εκείνων των δυνάμεων που εμφανίζονται ως υπερασπιστές της δημοκρατίας και εξοβελίζουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους στο φάσμα του φασισμού, αρχίζουν να χάνουν έδαφος. Η ρητορική των 2 άκρων όσο και να σκούζουν οι υπερασπιστές της έχει αρχίσει να καταρρέει ή έστω να γίνεται πιο προφανής στον κόσμο με την πραγματική της μορφή. Πράγματι υπάρχουν 2 άκρα, το ένα είναι αυτό των καταπιεστών, των νεοφιλελεύθερων, των καπιταλιστών, των ακροδεξιών και το άλλο είναι του κόσμου της αλληλεγγύης, των κατατρεγμένων και των κινημάτων.

Φιλήμων Πατσάκης (συγγραφέας, Περιοδικό Βαβυλωνία): Επαναδιεκδίκηση του δημόσιου χώρου και τα κοινά ως εναλλακτική στο κράτος και την αγορά. Ενοποίηση διάσπαρτων κινήσεων και ανάπτυξη ενός κοινωνικού υποκειμένου, που θα ορίσει τη συντακτικότητά του και θα αντιπαρατεθεί με το υπάρχον εξουσιαστικό πλαίσιο.

Ο εισηγητής ανέφερε ότι: Ο εαυτός μας εκπίπτει μέσω αντιπροσώπευσης, ενώ το σύστημα καταφεύγει στην εξαίρεση ως κανονικότητα, με υπαρκτή την απειλή του πολέμου προς δόξα των γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Όμως οι υποσχέσεις έχουν διαρραγεί, όπως έχουν εκπέσει οι ενσωματώσεις του μοντερνισμού. Η διαμάχη σήμερα έχει να κάνει με τον δημόσιο χώρο και την επαναδιεκδίκησή του, ενώ τα κοινά αναδεικνύονται σε εναλλακτική στο κράτος και την αγορά. Γι αυτό πρέπει να επιδιωχθεί η αλλαγή του παραδείγματος, με διεκδίκηση των κοινών και την ανάπτυξη κινημάτων με αλληλεγγύη, άμεση δημοκρατία, εναλλακτικές μορφές, χωρίς ηγεμονισμούς, αλλά συνεργασίας-ενοποίησης των διάσπαρτων κινήσεων. Να συγκροτήσουμε το νέο κοινωνικό υποκείμενο, θέτοντας τους όρους πολιτικής συγκρότησης και θεσμικής, συντακτικής κίνησης που θα οδηγούν σε μια ευθεία προγραμματική και κινηματική αντιπαράθεση με το υπάρχον εξουσιαστικό πλαίσιο.

Δημήτρης Ρουσόπουλος (συγγραφέας): Ο ρόλος των πόλεων επιστρέφει στην κίνηση της ιστορίας. Οι πόλεις εργαστήρι για μια Δημοκρατία από τα κάτω.

Για τον ρόλο που διαδραματίζουν οι πόλεις και η τοπικότητα στην σύγχρονη ιστορία αντιπαράθεσης με το εθνική ή ομοσπονδιακή εξουσία επικεντρώθηκε ο ακτιβιστής – διανοούμενος με έδρα το Μοντρεάλ του Καναδά Δημήτρης Ρουσόπουλος, μέσα από το παράδειγμα των τελευταίων κινητοποιήσεων στις ΗΠΑ.

Αναφερόμενος στην απογοήτευση και στο σοκ που προκάλεσε σε προοδευτικούς ακαδημαϊκούς κύκλους στις ΗΠΑ η ανάδειξη Τραμπ στην προεδρία. τόνισε πως: “Ταυτόχρονα όμως, ένα ανανεωμένο μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας βγήκε στους δρόμους· είναι αξιοσημείωτο ότι το κίνημα ήταν πολύμορφο, με τους διαδηλωτές να εκφράζουν αλληλεγγύη ο ένας με τα αιτήματα του άλλου, να σηκώνουν τα πανό και να φορούν τα μπλουζάκια ο ένας του άλλου. Το πού πηγαίνει αυτό το κίνημα και ποιες είναι οι επιδιώξεις του παραμένει ανοιχτό προς συζήτηση. Η εκλογή του Τραμπ σαφώς συνεπάγεται κινδύνους, αφού θα εφαρμοστούν πολλές αντιδραστικές πολιτικές, ωστόσο έχει επίσης οδηγήσει στην ανάδυση ενός ανανεωμένου κοινωνικού κινήματος, κάτι το οποίο δεν θα είχε συμβεί αν είχε εκλεγεί η Χίλαρι Κλίντον”.

Κατά τη διάρκεια αυτών των διαδηλώσεων, οι γυναίκες έπαιξαν σημαντικό ηγετικό ρόλο. Πολλοί την χαρακτήρισαν την σημαντικότερη διαδήλωση πού έγινε στην Ουάσινγκτον στην ιστορία· η προοπτική του ξεπεράσματος των «πολιτικών ταυτότητας» και του κατακερματισμού προδιαγράφει την μελλοντική οικοδόμηση ενός νέου ριζοσπαστικού κινήματος. (…)Ομάδες της αριστεράς που στο παρελθόν δεν μπορούσαν να συνεργαστούν μεταξύ τους άρχισαν πλέον να εστιάζουν λιγότερο στις διαφορές τους και περισσότερο στον κοινό εχθρό, τον Τραμπ. Επιπλέον, οικονομικοί τομείς που δεν γνώριζαν πολιτική δραστηριότητα, όπως η βιομηχανία υψηλών τεχνολογιών, είδαν την αύξηση του ακτιβισμού.

Τόνισε δε πως η εκλογή Τραμπ έφερε στο προσκήνιο πέρα των δημοκρατικών ζητημάτων και θέματα περιβαλλοντικά. Υπάρχει ευρεία συνειδητοποίηση ότι διανύουμε μια σοβαρή περιβαλλοντική κρίση και ότι ορισμένες από τις συνήθειες μας και τις νοοτροπίες μας πρέπει να αλλάξουν αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως κοινωνία. Ωστόσο, αυτό δεν είναι το κύριο ζήτημα. Η περιβαλλοντική κρίση δεν αποτελεί κρίση της φύσης· η βάση της κρίσης βρίσκεται στις κοινωνίες μας, η οποίες κηρύσσουν πόλεμο στη φύση. Η κοινωνική οικολογία επικεντρώνεται στην κοινωνική κρίση. Η φύση και ο πλανήτης θα επιβιώσουν, όμως η κοινωνία μας μπορεί να καταρρεύσει εάν δεν κινηθούμε αποτελεσματικά προς μια ριζικά μετασχηματιστική κατεύθυνση.

Όπως επεσήμανε, ο καθηγητής κοινωνιολογίας Ντέιβιντ Μάγιερ του πανεπιστημίιου της Καλιφόρνιας στο Ίρβιν σχολιάζει ότι: «Είναι ασυνήθιστος ο παλμός, η ταχύτητα και το μέγεθος των διαδηλώσεων, καθώς και ο αριθμός των ζητημάτων γύρω από τα οποία αντιμάχονται των Τραμπ. Υπάρχει μια διαρκής διαμαρτυρία, κάθε Σαββατοκύριακο, κάθε δύο-τρεις μέρες, και κάθε φορά για διαφορετικό θέμα· δεν έχω ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο.»

Οι πόλεις, το αστικό τοπίο, λαμβάνουν τα σκήπτρα της αντίστασης και διεκδικούν τη θέση τους στην ιστορία. Όπως αναφέρει: Οι πολίτες συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο ότι η δημοκρατία αναπτύσσεται από τα κάτω και δεν μπορεί να επιβληθεί τα πάνω. Η κοινωνία των πολιτών πρέπει να οικοδομηθεί από μέσα προς τα έξω. Το θεσμικό εποικοδόμημα, αν είναι τελικά απαραίτητο, είναι το τελευταίο που πρέπει να συζητηθεί. Στοχαστές όπως ο Μάρεϊ Μπούκτσιν, η Τζέιν Τζέικομπς και ο Μπέντζαμιν Μπάρμπερ προέβλεψαν την εξέλιξη αυτή, καθώς βλέπουμε σήμερα τις πόλεις να χρησιμοποιούν τους πόρους τους για να αντιταχθούν στον Τραμπ. Με άλλα λόγια, οι πολίτες χρησιμοποιούν τις θεσμικές δυνάμεις τους, τους πόρους της πόλης, τους νομικούς τους, για να ορθώσουν μια συνεχή, συστηματική, θεσμική αντίσταση στον Τραμπ και όλα όσα αντιπροσωπεύει. Πρόκειται για την αντιπαράθεση μιας εξουσίας με μιαν άλλη – της εθνικής εξουσίας με την εξουσία των πόλεων.

Κάθε προοδευτική πολιτική που μπορείτε να φανταστείτε ασκείται πλέον σε αστικό, τοπικό επίπεδο – είτε πρόκειται για τον ελάχιστο μισθό, είτε για την προάσπιση δικαιωμάτων, είτε για την υπεράσπιση των μεταναστών είτε για την υιοθέτηση σχεδίων δράσης ενάντια στην κλιματική αλλαγή και την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Οι πόλεις εξ αρχής είχαν να κάνουν με τη δημιουργία γεφυρών, την επικοινωνία, την συμμετοχή, το εμπόριο, την κίνηση, την κινητικότητα. Πάντα υπήρξαν κοσμοπολίτικες, με την έννοια ότι επικοινωνούν η μία με την άλλη. Κλείνοντας συνόψισε πως: Οι εθνικές κυβερνήσεις παντού, όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν γίνει αντιδραστικές, όχι οικουμενικές. Οι εθνικές κυβερνήσεις είναι ολοένα και πιο στενόμυαλες και οι πόλεις όλο και πιο κοσμοπολίτικες. Τα πράγματα έχουν αντιστραφεί, και αυτό δίνει στις πόλεις έναν νέο ρόλο.

Γιάννης Μαλαματίνας από τα γερμανικά κινήματα αντίστασης και αγώνα: Συνεργασία των κινημάτων και μίνι εξέγερση στο Αμβούργο.

Στην εκδήλωση-συζήτηση εκλήθη και ο ομιλητής για ενημέρωση σχετικά με ό,τι  έγινε στις διαδηλώσεις στην πρόσφατη σύνοδο των G20 στο Αμβούργο. Αναφέρθηκε στην πρόσφατη ιστορία των κινημάτων στη Γερμανία, λέγοντας ότι αποτέλεσαν πρόδρομο των σημερινών, που αναπτύσσονται σε μία Γερμανία του νέου εθνικισμού και της κυριαρχίας της στην Ευρώπη. Περιέγραψε την γενικευμένη καταστολή που αντιμετώπισαν στο Αμβούργο, αλλά και τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις-ακτιβισμούς, που χαρακτήρισε ως μία μίνι εξέγερση. Ενώ επισήμανε την ανάπτυξη των επιμέρους κινημάτων και οργανώσεων, όπως και τη συνεργασία που έδειξαν, όπως οι ακροαριστεροί με τον αντιεξουσιαστικό-ελευθεριακό χώρο.

ΤΟ 8Ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΆΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ.

ΔΕΘ Ανεξάρτητη ταξική πορεία, Σάββατο 9/9 από την ΚΑΜΑΡΑ στις 18:00.

Το Fest Άμεσης Δημοκρατίας αρχίζει σήμερα στη Θεσσαλονίκη, με γενικό πρόταγμα για τα κοινά, τις κοινότητες, την αυτοθέσμιση, την άμεση δημοσκρατία. 

 

Στο χώρο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (θεολογική σχολή) αρχίζει σήμερα Τετάρτη και επί τριήμερο θα διαρκέσει μέχρι και την Παρασκευή, 6, 7 και 8 Σεπτεμβρίου 2017, με γενικό πρόταγμα: «Αγωνιζόμαστε για τα κοινά με κοινότητες , αυτοθέσμιση και άμεση δημοκρατία. Ενάντια στα ιδεολογήματα του κρατισμού και την ιδιώτευση».

Οι κύριες θεματικές των κεντρικών πολιτικών εκδηλώσεων μετά το πέρας των οποίων θα ακολουθήσει συζήτηση είναι:

  • Τα κοινά και οι αγώνες υπεράσπισής τους
  • Η Δύση σε κρίση και η καταστολή με τον εθνικισμό σε χρήση
  • Κοινοτισμός και κοινότητες στο σύγχρονο επαναστατικό πρόταγμα.

Το πλήρες πολιτικό και πολιτιστικό πρόγραμμα του FEST2017 παρατίθεται παρακάτω:

Πολιτικό/ Πολιτιστικό Πρόγραμμα του Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας 2017 Τετάρτη 6/9

19:00 / Προβολή ντοκιμαντέρ «Τραγούδια του ελληνικού underground» του Βασίλη Μουσουλή. Θα ακολουθήσει συζήτηση με το σκηνοθέτη

20:30 / Εκδήλωση «Τα κοινά και οι αγώνες υπεράσπισής τους»

Αλέξανδρος Κιουπκιολής (καθηγητής ΑΠΘ, συγγραφέας): Το κράτος και τα κοινά της αυτο οργάνωσης, δύο συγκρουόμενες λογικές

Γιώργος Παπαχριστοδούλου (Περιοδικό Βαβυλωνία): Τα μέτωπα του νερού ως κοινά

Παναγιώτης Μποχώτης (κατηγορούμενος στην υπόθεση Καρατζά)

Έλλη Δαμάσκου (Επιτροπή Αγώνα Μεγάλης Παναγιάς)

Νίκη Δημητριάδη (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας)

20:30 / Discussion “The commons and the struggles of defending them”

23:00 / Συναυλία

Ψευδοπροφήτες, Lostre Community, Μόνιμος Κάτοικος, Technotomy (Part 1)

23:00 / Concert

Pseydoprofites, Lostre Community, Monimos Katikos, Technotomy (Part 1)

 

Πέμπτη 7/9

18:00 / Τουρνουά Πινγκ-Πονγκ

19:00 / Προβολή ντοκιμαντέρ «Dreaming of life / Όνειρο δημοκρατίας» του Morteza Jafari. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη

20:30 / Εκδήλωση «Η Δύση σε κρίση και ο εθνικισμός σε χρήση»

Φιλήμονας Πατσάκης (συγγραφέας, Περιοδικό Βαβυλωνία) Η αλλαγή του εξουσιαστικού παραδείγματος και τα κινήματα

Δημήτρης Ρουσόπουλος (συγγραφέας) Η αντίσταση στον Trump

Κωνσταντίνος Σαββόπουλος (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας)

22:00 / Flamenco Performance Από τις Ελένη Γερμάνη και Σοφία Κιορπέ

23:00 / Συναυλία

Radio Clash, The Accuracy, Chupacavlas, Technotomy (Part 2)

 

Παρασκευή 8/9

18:00 / Τουρνουά Πινγκ-Πονγκ

19:00 / Προβολή ντοκιμαντέρ «Χρυσή Αυγή: Προσωπική υπόθεση» της Angélique Kourounis. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τα μέλη της παραγωγής Λουκά Σταμέλλο και @ypopto_mousi

19:30 / Θέατρο «Το κορίτσι που το έλεγαν Πέμπτη» από τη θεατρική ομάδα «Από τον Πέμπτο στίχο κιόλας Φάλτσοι»

20:30 / Εκδήλωση «Κοινοτισμός και κοινότητες στο σύγχρονο επαναστατικό πρόταγμα»

Daniel Chodorkoff (Συνιδρυτής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας, Μάρσφιλντ) Δημοκρατικός Συνομοσπονδισμός: Η κληρονομιά του Murray Bookchin

Havin Guneser (Υπερασπίστρια των δικαιωμάτων των γυναικών και των δικαιωμάτων των Κούρδων, Αμβούργο) Από τον κοινοτισμό στον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό: έννοιες και εφαρμογές

Γρηγόρης Τσιλιμαντός (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας)

23:00 / Συναυλία

Ρεύμα 102, Γκούλαγκ, Lost Bodies, Million Hollers

 

Έκθεση Φωτογραφίας: Και τις τρεις μέρες, στο χώρο του Φεστιβάλ θα υπάρχει έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Μοναξιά» από τη φωτογραφική ομάδα goup photography jpeg του Μικρόπολις.

ΠΟΡΕΙΑ ΔΕΘ: Σάββατο 9/9, στις 17:00, στην Καμάρα

 

 

 

 

 

 

 

 

FOR THE PROGRAM OF FEST2017 IN ENGLISH SEE BELOW – PRESS Διαβάστε τη συνέχεια: