Category Archives: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ-ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΣΗΕΜΘ ΓΙΑ ΠΟΕΣΥ: Ψήφος στο «ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ είναι ψήφος για την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ όλου του κλάδου.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για τις εκλογές στην ΠΟΕΣΥ

Η ψήφος στο «ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ είναι ψήφος για την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ όλου του κλάδου

Συνάδελφοι/συναδέλφισσες

Τα τελευταία μνημονιακά πέτρινα χρόνια, βιώνουμε τη συνολική αναδιάταξη του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου και την πλήρη αναμόρφωση του τομέα της ενημέρωσης, με το καινούργιο σκηνικό διαπλοκής να στήνεται στη μιντιακή βιομηχανία, πατώντας σε εξαθλιωμένους εργαζόμενους και ένα κρανίου τόπο στα εργασιακά. Ειδικότερα στον χώρο του Τύπου, δεκάδες εφημερίδες έβαλαν λουκέτο με αποτέλεσμα εκατοντάδες συνάδελφοι όλων των ειδικοτήτων να προστεθούν στον μακρύ κατάλογο των ανέργων του κλάδου μαζί με τις μεμονωμένες «αθόρυβες» απολύσεις από διάφορα Μέσα. Οι θεωρούμενοι «τυχεροί» που έμειναν πίσω, βίωσαν και βιώνουν τις περικοπές ή τη μη καταβολή των μισθών τους.

Τελευταία χαρακτηριστική περίπτωση στη Θεσσαλονίκη η  διακοπή κυκλοφορίας της «Μακεδονίας» μετά την επίσχεση εργασίας στην οποία έχουν προχωρήσει εδώ και δύο μήνες οι απλήρωτοι επί 15μηνο εργαζόμενοι –με την  εργοδοσία να επιχειρεί μεθοδεύσεις απαλλαγής των οφειλόμενων με κόλπα «επιχειρηματικού ξεπλύματος» που ακολουθήθηκαν σε αθηναϊκά  εκδοτικά συγκροτήματα. Την ίδια ώρα, «πτωχευμένοι» και μη βαρόνοι του Τύπου, «παρκάρουν» τα εκατομμύρια των κερδών τους στους λεγόμενους φορολογικούς παραδείσους.

Η εγχώρια και η διεθνής κατακραυγή αλλά κυρίως ο ίδιος, αυτός καθαυτός ο δίχρονος αγώνας των εργαζομένων της και των έμπρακτων αλληλέγγυων, ακύρωσε το «μαύρο» στην ΕΡΤ και επανέφερε στην εργασία τους περίπου 2.000 εργαζόμενους. Ήταν μια νίκη-εξαίρεση σε σχέση με τις απανωτές ήττες που επιχείρησαν να διαχειριστούν οι προεδροκεντρικές συνδικαλιστικές πλειοψηφίες (και δεν μπόρεσαν τελικά να τις αποτρέψουν) στον εργασιακό-ασφαλιστικό χώρο των ΜΜΕ. Η εκκωφαντική αποχή από την έμπρακτη ενίσχυση αυτού του δίχρονου αγώνα και το κλείσιμο του ματιού στα μορφώματα των Σαμαροβενιζέλων, ξεγύμνωσε συγκεκριμένους συνδικαλιστικούς κύκλους από τα όποια προσχήματα.

Στο ασφαλιστικό και τον ΕΔΟΕΑΠ, οι διοικούντες τα σωματεία μας, περιλαμβανομένης της ΠΟΕΣΥ, δεν κατάφεραν να πετύχουν τίποτε από το αρχικό πλαίσιο υπεράσπισης που συλλογικά ο κλάδος είχε διαμορφώσει. Παραδόθηκαν άνευ όρων, αντί να προχωρήσουν σε πλήρη και γενική ενημέρωση του κλάδου, συσπειρώνοντας τον αγωνιστικά. Σύρθηκαν στην γραμμή της κυβέρνησης για διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες (αφού πρώτα με κυβερνητική απόφαση καταργήθηκε το  αγγελιόσημο προκαλώντας οικονομική ασφυξία στον κλάδο) και με αμφότερους να ακολουθούν μια παρελκυστική τακτική, έχοντας σε ομηρία όλους τους εργαζόμενους στην ενημέρωση.

Τα αποθεματικά των ταμείων του κλάδου ληστεύτηκαν άγρια. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθε και η αντικατάσταση του ΕΔΟΕΑΠ από έναν «νέο» ΕΔΟΕΑΠ και από ένα… δείγμα «αγγελιοσήμου» που βάζει στα νέα «ΔΣ» τους εργοδότες για να συναποφασίζουν(!) συνδιαχειριζόμενοι τη δική μας περιουσία! Ασφαλιστικά δικαιώματα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη μπαίνουν στον αστερισμό της ραγδαίας υποβάθμισης συμπαρασύροντας βιαίως –πλέον- όλες τις ειδικότητες εργαζομένων στα ΜΜΕ.

Ένα πάγιο αίτημά μας για τη δημιουργία ενός ισχυρού πανελλαδικού συνδικάτου Τύπου με αγωνιστικό-ταξικό προσανατολισμό (χρόνια τώρα  διακηρύττουμε την αναγκαιότητα για ένα κλάδο, ένα ταμείο, ένα συνδικάτο), μεταλλάσσεται και διαστρέφεται με χρησιμοθηρικό τρόπο από τα επίσημα χείλη της γνωστής και μη εξαιρετέας συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας με απώτερο στόχο τη δημιουργία μίας νέας τάξης «αιμοδοτών». Μετρούν «κεφάλια» και όχι ισότιμους συναδέλφους. Μέχρι πρότινος, τους αποκαλούσαν «κατσαβίδια». Τώρα, ξαφνικά, τους «αγάπησαν». Η υποκρισία, περισσεύει.

Οι δε μεγαλόστομες διακηρύξεις περί «απεργιακού ξεσηκωμού» του κλάδου ενάντια στις ασφαλιστικές ανατροπές, έσβησαν εν ριπή οφθαλμού κάτω από τους ήχους της τρομπέτας που σήμανε άτακτη υποχώρηση. Το συστηματικό ροκάνισμα του χρόνου από μεγαλοσυνδικαλιστικής πλευράς σε συνδυασμό με τη συστηματική κυβερνητική κοροϊδία, επέφεραν τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα. Όταν επιμέναμε ότι η απεργία διαρκείας ήταν επιβεβλημένη μέχρι την τελική νίκη, κάποιοι υπερασπίζονταν την -δήθεν γενικευμένη- «απροθυμία» του κλάδου να το πράξει, απεκδυόμενοι τη θεσμική τους ιδιότητα που τους επέτρεπε να συνεγείρουν τον κλάδο προς την κατεύθυνση μιας μαχητικής και αποτελεσματικής αντίδρασης.

Υπό αυτές τις συνθήκες και με επαφές λόμπινγκ προεδρικών συνδικαλιστικών κύκλων με κυβερνητικούς αξιωματούχους πέρα από κάθε έννοια δημοκρατικής λειτουργίας, οι ηττοπαθείς και παραιτημένες μπροστά στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις συνδικαλιστικές «ηγεσίες», διάλεξαν την επίθεση όχι εναντίον της κυβέρνησης αλλά εναντίον των πιο ασυμβίβαστων κομματιών του συνδικαλιστικού χώρου. Αυτών που επέμεναν από την αρχή να μην παζαρέψουν την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου κλάδου, που αρνήθηκαν να χρησιμοποιηθούν ως απλοί ψηφοφόροι-«νομιμοποιητές» της αυτοχειρίας τους. Η επίθεση αυτή είχε τα χαρακτηριστικά ενός νέου ιδιότυπου «μακαρθισμού» ή «νέο-φρανκισμού» βάσει του οποίου, η ανυποχώρητη υπεράσπιση μέχρι τέλους των δικαίων του κλάδου, συνιστά έναν νέο «εσωτερικό εχθρό» που πρέπει να φιμωθεί πάση θυσία προκειμένου να μην ανακόψει την κυριαρχία του Τίποτα.

Αυτούς που θριαμβολογούν πάνω στα ερείπια του κλάδου εξυμνώντας ένα σαθρό οικοδόμημα εν μέσω ενός βομβαρδισμένου μιντιακού τοπίου, θα τους κρίνει η ιστορία. Μια ιστορία, όμως, που δεν θα την γράψουν οι συνήθεις ύποπτοι «νικητές» της, αλλά οι χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι στα ΜΜΕ.

Σε αυτές τις πολύ δυσμενείς συνθήκες για τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, η ελάχιστη κίνηση αυτοπροστασίας μας είναι η ενίσχυση στις εκλογές της ΠΟΕΣΥ εκείνων των δυνάμεων που δεν έβαλαν νερό στο κρασί τους και δεν στοιχίστηκαν πίσω από τις ορδές των επιτηρητών, των «δανειστών», των κυβερνώντων, των «όπου φυσάει ο άνεμος (της εξουσίας) πάω», και των επιλεκτικών συνομιλητών του πολιτικού κατεστημένου.

Είναι στο χέρι σας, είναι στο χέρι όλων μας, η δυνατότητα να ενδυναμώσουμε τους δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ μας, ανάμεσα σε όλες τις ειδικότητες εργαζομένων στα ΜΜΕ και να παλέψουμε όλοι μαζί, για τα δίκαια του κλάδου μας και των δικαίων όλης της κοινωνίας. Η υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, οι αξιοπρεπείς μισθοί, η ασφάλιση, η παύση της εργοδοτικής-κρατικής τρομοκρατίας, παραμένουν στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων μας.

Στις προηγούμενες εκλογές για την ΠΟΕΣΥ, η συνδικαλιστική μας συλλογικότητα-παράταξη σε συνεργασία με την «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ» (ΕΣΗΕΑ) κατέλαβε μία έδρα στο ΔΣ της ΠΟΕΣΥ (με το κοινό σχήμα «ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ») και υπερασπίστηκε χωρίς εκπτώσεις και με μαχητικό τρόπο μέσω των εκλεγμένων μελών της, τα δίκια όλων των συναδέλφων με τις όποιες δυνάμεις διέθετε από τη θέση της μειοψηφίας. (Σε εφαρμογή της αρχής της εναλλαγής του «Μετώπου» στα μέσα της τρίχρονης θητείας, ο σ. Γιάννης Γκίρμπας παραιτήθηκε και παρέδωσε τη σκυτάλη στη σ. Μαρίνα Μεϊντάνη).

Στις εκλογές της 4ης Δεκεμβρίου για την ΠΟΕΣΥ, η ψήφος στο «ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ (ΕΣΗΕΜ-Θ) είναι -και πάλι-, πρωτίστως, ψήφος για την αξιοπρέπεια.

«ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ» ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΤΟΥ συνδυασμού “ΑΣΥΝΤΑΧΤΟ” ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

  1. Αγγέλη Γεωργία (Γιούλη)
  2. Αμοιρίδου Αναστασία
  3. Ανδρικοπούλου Ελένη
  4. Βικόπουλος Αθανάσιος
  5. Γκίρμπας Ιωάννης
  6. Κάντζα Αναστασία
  7. Κασάπης Λεωνίδας
  8. Κάσαρης Παναγιώτης
  9. Κεκελιάδης Κωνσταντίνος
  10. Μακρής Δημήτριος
  11. Μεϊντάνη Μαρίνα
  12. Μπίκας Χαράλαμπος (Μπάμπης)
  13. Νικητόπουλος Στυλιανός
  14. Νικολάου Αθανάσιος
  15. Πάγκαλος Βασίλειος
  16. Παπαδράγκα Ευαγγελία (Λία)
  17. Σαΐτη Παρασκευή (Βούλα)
  18. Σιαμέλης Κωνσταντίνος
  19. Σπυριδωνίδης Ευάγγελος
  20. Τσαπανίδου Ευαγγελία (Λία)
  21. Χαραλαμπίδης Παναγιώτης
  22. Χάτσιος Γεώργιος

Δεν σώζουν τον ΕΔΟΕΑΠ, τον καταστρέφουν! Όχι στο νέο πραξικόπημα. Αποχή από το δημοψήφισμα-οπερέτα. Γενική συνέλευση τώρα! Υπάρχει και άλλος δρόμος.

Ανακοίνωση για τον ΕΔΟΕΑΠ από την Πρωτοβουλία για την Ανατροπή  (FinancialCrimes, Αριστερό Ριζοσπαστικό ΜΜΕτωπο, Σπάρτακος, ανένταχτοι) / ΕΣΗΕΑ και το Ασύνταχτο Μέτωπο Αγώνα Δημοσιογράφων/ ΕΣΗΕΜ-Θ: 

Δεν σώζουν τον ΕΔΟΕΑΠ, τον καταστρέφουν!

Όχι στο νέο πραξικόπημα

Αποχή από το δημοψήφισμα-οπερέτα

Γενική συνέλευση τώρα!

Υπάρχει και άλλος δρόμος

Με ένα ακόμη πραξικόπημα, οι εργοδοτικές-κυβερνητικές πλειοψηφίες των ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ, της ΠΟΕΣΥ, της ΕΣΗΕΑ και της ΕΠΗΕΑ, της ΕΣΗΕΜΘ και της ΕΠΗΕΘ επιχειρούν να βάλουν ταφόπλακα στο Ταμείο μας. Σπεύδουν να ολοκληρώσουν το σχέδιο που υπηρετούν εξαρχής, κοροϊδεύοντας τους ασφαλισμένους συναδέλφους.

Ενώ η κυβέρνηση προκάλεσε την οικονομική ασφυξία του Ταμείου με την κατάργηση του αγγελιόσημου, που το πρόσφερε δώρο στους εργοδότες, αυτοί μας έσυραν επί ενάμιση χρόνο σε ατέρμονα παζάρια κορυφών. Έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τη συντριπτική απόφαση της γενικής συνέλευσης για κινητοποιήσεις διαρκείας. Οδήγησαν τον κλάδο σε ομηρεία και τον ΕΔΟΕΑΠ σε οικονομικό αδιέξοδο.

Εργοδότες, συνδικαλιστική γραφειοκρατία και κυβέρνηση, σε αγαστή σύμπνοια, προχωρούν τώρα στην τελευταία πράξη του δράματος. Μαζί τους και η τρόικα, η οποία επιχαίρει επειδή βρέθηκαν άλλοι «πρόθυμοι» να κάνουν τη βρόμικη δουλειά, χωρίς να λερώσει η ίδια τα χέρια της και σε αυτό το θέμα.

Αν τους περάσει, θα σβήσουν μισό αιώνα ιστορίας και προσφοράς αξιοπρεπών υπηρεσιών υγείας και επικουρικών συντάξεων μέσα σε τρεις ημέρες, με ένα δημοψήφισμα-οπερέτα. Γιατί αυτό που ονομάζουν «σωτηρία του ΕΔΟΕΑΠ» δεν είναι παρά ένα κουφάρι που θα φοράει τη φανέλα του ΕΔΟΕΑΠ – μέχρι να του την βγάλουν και αυτή.

Είναι η ώρα να αντισταθούμε, να επιλέξουμε τον αγώνα, τη ρήξη και την ανατροπή και όχι την ηττοπάθεια, τον συμβιβασμό, τον ατομισμό. Γιατί αυτή είναι μια μεγάλη, ιστορική στιγμή για τον κλάδο και όλοι θα κριθούμε όταν τεθεί το ερώτημα «και εσύ τι έκανες και με ποιους πήγες στον πόλεμο;».

Να, λοιπόν, τι προβλέπει το σχέδιο που μας φέρνουν εκβιαστικά και με τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος, για να είμαστε καθαροί:

  1. Οι παροχές υπολογίζονται με βάση τους νόμους της αγοράς (κεφαλαιοποιητικό σύστημα και ανταποδοτικότητα, αντί της αναδιανομής και της αλληλεγγύης) και μάλιστα θα αναπροσαρμόζονται σε ετήσια βάση (ετήσιες αναλογιστικές μελέτες), προφανώς προς τα κάτω. Έτσι, πρακτικά, σε λίγο καιρό είναι πιθανό να υπολείπονται ακόμη και εκείνων του ΕΟΠΥΥ.
  2. Δίνεται δικαίωμα βέτο στους εργοδότες (απαιτείται ομοφωνία για υπέρβαση προϋπολογισμού), δηλαδή αυτούς που έχουν οδηγήσει στην καταστροφή χιλιάδες θέσεις εργασίας και έχουν κλέψει εκατομμύρια ευρώ εισφορών, φέροντας έτσι μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη σημερινή κατάσταση.
  3. Θεσπίζεται ουσιαστικά αυτόματος «κόφτης» στις δαπάνες και προαναγγέλλονται έτσι – εκτός από την περαιτέρω υποβάθμιση των παροχών – απολύσεις μόνιμου προσωπικού, διοικητικών, υγειονομικών και γιατρών, καθώς και μειώσεις μισθών.
  4. Αυξάνονται οι εισφορές των εργαζομένων (συνολικά στο 7% επί των αποδοχών), οι συνταξιούχοι επιβαρύνονται με 5%, ενώ οι εισφορές των εργοδοτών διαμορφώνονται στο 8% και παραμένουν έτσι πιο χαμηλά από τις αντίστοιχες που ισχύουν στο ΙΚΑ.
  5. Δεν προβλέπεται σαφώς και δεν διασφαλίζεται η κάλυψη των ανέργων συναδέλφων μας, ούτε όμως και εκείνων που εργάζονται με μπλοκάκια, ενώ αποκλείονται και σημαντικές κατηγορίες συνταξιούχων – δηλαδή, μένει εκτός ένα μεγάλο μέρος του κλάδου, με βάση και τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά.
  6. Δικαίωμα στο εφάπαξ προβλέπεται μόνο για όσους είναι ασφαλισμένοι μέχρι την ψήφιση του νόμου, οι οποίοι υπάγονται από εκεί και πέρα στις λεγόμενες «ατομικές μερίδες». Τα μέλη του ΕΔΟΕΑΠ παύουν να είναι «μέτοχοι». Για τους υπόλοιπους δεν γίνεται καμία αναφορά στη συγκεκριμένη παροχή.
  7. Η εισφορά 2% επί του κύκλου εργασιών έχει υπολογιστεί πρόχειρα και χωρίς ουσιαστική τεκμηρίωση για το πόσο θα αποδίδει, ενώ σε κάθε περίπτωση υπολείπεται σημαντικά του παλιού αγγελιοσήμου και δεν είναι σε θέση να καλύψει την μαύρη τρύπα που υπάρχει.
  8. Οι όποιες αναλογιστικές μελέτες έχουν γίνει αφορούσαν εισφορές και μισθούς προηγούμενης εποχής, που σήμερα έχουν περιοριστεί δραματικά, ενώ δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση, οπότε η αυθαιρεσία είναι νόμος. Καθώς δε τα μπλοκάκια μένουν εκτός ΕΔΟΕΑΠ, οι εργοδότες θα δελεαστούν να επεκτείνουν τη χρήση τους, ώστε να πληρώνουν μηδαμινές εισφορές.
  9. Εγκαταλείπεται πρακτικά κάθε διεκδίκησή μας για τα χαμένα, μέσω PSI και εισφοροκλοπής-εισφοροδιαφυγής, που ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, όπως έχει δείξει και η έρευνα της Prudential. Παράλληλα, αθωώνονται όσοι υπήρξαν συνένοχοι σε αυτό το έγκλημα.
  10. Διαρρηγνύεται κάθε σχέση του Ταμείου με τις Ενώσεις που το ίδρυσαν, οδηγώντας τις σε περαιτέρω αποδυνάμωση και πορεία αποσύνθεσης. Εκδότες και καναλάρχες θα αποφασίζουν πλέον για όλα απευθείας.
  11. Δεν ικανοποιείται το δίκαιο αίτημα και η πάγια διεκδίκησή μας για αποσύνδεση της ασφάλισης από την εγγραφή στις Ενώσεις, που είχαν στόχο την εξασφάλιση αναβαθμισμένης ασφάλισης και περίθαλψης για όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, χωρίς προαπαιτούμενα. Αντιθέτως, η νομοθετική ρύθμιση όχι απλώς κουτσουρεύει τα δικαιώματα όλων αλλά, επιπλέον, αποκλείει ανέργους, μπλοκάκηδες και μέρος των συνταξιούχων.

Ιδού και τι προτείνουμε, πιστοί στις απόψεις που έχουμε προβάλλει μαχητικά και ασυμβίβαστα τόσα χρόνια, εντός και εκτός ΔΣ:

  • Υπαγωγή στον ΕΔΟΕΑΠ όλων ανεξαιρέτως των εργαζομένων στον κλάδο, είτε με μισθολόγιο είτε με μπλοκάκι, καθώς και του συνόλου των ανέργων και των συνταξιούχων, που πρέπει να απολαμβάνουν δωρεάν τις παροχές υγείας.
  • Καμία αύξηση στο ποσοστό των εισφορών που αντιστοιχεί στους εργαζόμενους.
  • Υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας με μισθούς που θα επιτρέπουν στον καθένα να ζει αξιοπρεπώς, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες – έτσι ώστε να αυξηθούν αναλογικά και οι εισφορές προς τον ΕΔΟΕΑΠ.
  • Κάλυψη του ελλείμματος του ΕΔΟΕΑΠ από εργοδότες και κράτος, που φέρουν την αποκλειστική ευθύνη για το γεγονός ότι βρέθηκε στο χείλος της χρεοκοπίας, μετά τη ληστεία των αποθεματικών του και τον Αρμαγεδδώνα που έπληξε τις θέσεις εργασίας και τους μισθούς.
  • Άμεση δήμευση και πλειστηριασμός των περιουσιακών στοιχείων όσων εργοδοτών αποδεδειγμένα χρωστούν εισφορές από προηγούμενα χρόνια.
  • Καθολικό και δημόσιο σύστημα υγείας και συνταξιοδότησης, για τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ και όλο τον λαό.
  • Υπερασπιζόμαστε τον ΕΔΟΕΑΠ ως πρότυπο ασφαλιστικής κάλυψης, που πρέπει να διεκδικηθεί και να εξασφαλισθεί για κάθε εργαζόμενο. Δεν θέλουμε ένα Ταμείο για λίγους και εκλεκτούς, για τους προνομιούχους των ΜΜΕ, όταν άλλοι στενάζουν.
  • Συγκρότηση ενός ανεξάρτητου και δημοκρατικού συνδικάτου για όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, χωρίς τους εργοδότες.

Γιατί εμείς δεν αγωνιζόμαστε για να χωριστούμε από την κοινωνία, αγωνιζόμαστε για να ενωθούμε μαζί της και να την ενώσουμε, απέναντι σε όλους αυτούς που την πληγώνουν και μας σκοτώνουν.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ τις πλειοψηφίες των ΔΣ, καθώς ο μοναδικός λόγος που αρνούνται τη συνέλευση και παραβιάζουν κατάφωρα το καταστατικό και κάθε έννοια ηθικής και νομιμότητας είναι γιατί φοβούνται ότι θα αποκαλυφθούν και θα εκτεθούν δημοσίως, ενώ τώρα ανέξοδα τολμάνε και ισχυρίζονται ότι δήθεν σώζουν τον ΕΔΟΕΑΠ.

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ να νομιμοποιήσουμε το νέο πραξικόπημα σε βάρος του Ταμείου, του κλάδου και των δικαιωμάτων μας.

ΚΑΛΟΥΜΕ τους συναδέλφους να απέχουν από το δημοψήφισμα-οπερέτα που οργανώνεται την ερχόμενη εβδομάδα και να μην υποκύψουν στο ψευτοδίλημμα «ή ψηφίζεις ή πεθαίνει ο ΕΔΟΕΑΠ».

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την άμεση διεξαγωγή γενικής συνέλευσης, με βάση το καταστατικό του οργανισμού, για να κατατεθούν και να συζητηθούν ανοιχτά όλες οι προτάσεις και στη συνέχεια να αποφασίσουμε τον δρόμο που θα ακολουθήσουμε.

ΟΧΙ στη φίμωση του κλάδου, στο νέο πλήγμα στην ενημέρωση, στην καταστρατήγηση των δημοκρατικών διαδικασιών.

  • Πρωτοβουλία για την Ανατροπή / ΕΣΗΕΑ (Financial Crimes, Αριστερό Ριζοσπαστικό ΜΜΕτωπο, Σπάρτακος, ανένταχτοι) / ΕΣΗΕΑ 
  • Ασύνταχτο Μέτωπο Αγώνα Δημοσιογράφων / ΕΣΗΕΜ-Θ

2 Νοεμβρίου 2017

 

 

 

Συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στους διωκόμενους αγωνιστές ενάντια στην εξόρυξη χρυσού: Τετάρτη 20/9 και Πέμπτη 21/9 στις 9.00 στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης.

Τετάρτη 20/9 και Πέμπτη 21/9 ξεκινάνε στη Θεσσαλονίκη δύο δικαστήρια κατά του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές Χαλκιδικής.

Το πρώτο αφορά το δημαρχείο και την μήνυση που έστησε ο Πάχτας, όπου δικάζονται 31 άτομα με την κατηγορία της παρέμβασης στο δημαρχείο Ιερισσού το 2012.

Το δεύτερο έχει να κάνει με μία δικογραφία 4700 σελίδων που αφορά την πορεία στο λάκο Καρατζά το 2013 και δικάζονται 26 άτομα. 

Θα ειμαστε όλοι εκεί !!!
#kanenas_monos #skouries

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους διωκόμενους ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

FEST Άμεσης δημοκρατίας 2017, 3η μέρα: Ελεύθερα κοινωνικά εγχειρήματα μακριά από αγορά και κράτος, δυναμική στο σχέδιο ανατροπής του καπιταλισμού, προς μια κοινωνία αυτόνομων κοινοτήτων. Κομμουναλισμός, δημοκρατικός συνομοσπονδισμός, κατάσταση μη-κράτους.

Με την εκδήλωση «Κοινοτισμός και κοινότητες στο σύγχρονο επαναστατικό πρόταγμα», έκλεισε το τριήμερο 8ο Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας, που πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο τριήμερο στους χώρους του ΑΠΘ. Ομιλητές της χθεσινής συζήτησης ήταν:

-Γρηγόρης Τσιλιμαντός (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας).

-Daniel Chodorkoff (Συνιδρυτής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας, Μάρσφιλντ, Βερμόντ ΗΠΑ): Δημοκρατικός συνομοσπονδισμός, η κληρονομιά του Murray Bookchin,

-Havin Guneser (Υπερασπίστρια των δικαιωμάτων των γυναικών και των δικαιωμάτων των Κούρδων, Αμβούργο): Από τον κοινοτισμό στον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό: έννοιες και εφαρμογές.

Οι τοποθετήσεις και η συζήτηση επικεντρώθηκαν: στα απελευθερωτικά εγχειρήματα μακριά από αγορά και κράτος, σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες, δυναμική στο σχέδιο ανατροπής του καπιταλισμού. Σε μια κοινωνία των μικρών αυτόνομων κοινοτήτων, ως πεδία κοινωνικής συγκρότησης, ρήγμα μέσα στην κρίση. Στους αγώνες στη Ροζάβα, τον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό, την  κοινωνική οικολογία, τον κομμουναλισμό,  την κατάσταση μη-κράτους. Αλλά και στα νέα παραδείγματα μέσα σε πόλεις  των ΗΠΑ με συνελεύσεις, άμεση δημοκρατία και κοινότητες.

Αναλυτικά οι ομιλητές είπαν:

Γρηγόρης Τσιλιμαντός (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας): Απελευθερωτικά εγχειρήματα μακριά από αγορά και κράτος, σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες, δυναμική στο σχέδιο ανατροπής του καπιταλισμού. Για μια κοινωνία των μικρών αυτόνομων κοινοτήτων, ως πεδία κοινωνικής συγκρότησης, ρήγμα μέσα στην κρίση.

Ο ομιλητής άρχισε αμέσως με το ερώτημα τι μπορεί να σημαίνει σήμερα κοινοτισμός και κοινότητες, ποια σημασία έχουν στο σημερινό επαναστατικό  πρόταγμα και πως εντάσσονται σε ένα ανάλογο πολιτικό σχεδιασμό. Η ιδέα του κοινοτισμού είναι πολύ παλιά, όπως και οι  πόλεις. Είναι όμως και πολύ σύγχρονες: η κομμούνα του Παρισιού, τα Σοβιέτ στη Ρωσία, οι κολεκτίβες στην Ισπανία, αλλά και οι Ζαπατίστικες κοινότητες, μαζί με αυτές στη Ροζάβα, σημάδεψαν και σημαδεύουν την καρδιά του επαναστατικού κινήματος. Η αξία αυτών των εξεγέρσεων εστιάζεται στα δομικά χαρακτηριστικά των κοινοτήτων που χτίστηκαν πάνω στα ερείπια του κόσμου της κυριαρχίας. Οι συνελεύσεις, οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, η αναγέννηση των δικαιωμάτων, η αυτομόρφωση και η αυτοοργάνωση της κοινωνικής αναπαραγωγής, χαράζουν το εξεγερτικό αποτύπωμα μπροστά στο οποίο οι κάνες των όπλων δεν είχαν πέρα από το να υπακούσουν.

Πως θα μπορούσαμε να ορίσουμε τις κοινότητες στον δικό μας κόσμο, όπου δεν είμαστε σε κατάσταση ένοπλης πολιορκίας ή δεν βρισκόμαστε κυνηγημένοι στα βουνά της Ροζάβα; Αλλά βιώνουμε την  καταστροφή του πολίτη και των πόλεων, κυνηγημένοι από τον εφιάλτη της ιδιώτευσης, με μόνη εξαίρεση τις κοινωνικές εκρήξεις που τις ακολουθεί πάντα η κατάθλιψη της απογοήτευσης. Οι κοινότητες σήμερα δεν ορίζονται από το έδαφος, από την καταγωγή, από την γεωγραφία, όπως τις γνωρίσαμε παραδοσιακά. Σήμερα οι κοινότητες δεν ορίζονται από το χώρο, αλλά από τα πεδία της κοινωνικής συγκρότησης. Κι αυτή μπορεί να συντελείται στα δικαιώματα, στα έμφυλα χαρακτηριστικά, στα κοινά αγαθά, στα ψηφιακά μέσα, στα εγχειρήματα της οικονομίας πέρα από την αγορά και το κράτος, στις πολιτικές ιδέες. Ένα άτομο σήμερα μπορεί να ανήκει σε πολλές ταυτότητες.

Τη θέση και στάση μας στα εγχειρήματα θα καθορίσει η πολιτική τους στόχευση και οι σχέσεις  που  προκύπτουν από αυτήν ως εμπράγματο αποτύπωμα απέναντι στην επίσημη οικονομία. Διακρίνουμε δυο βασικούς δρόμους: ο ένας που δομείται ως συμπλήρωμα των μεγάλων κενών στο κυρίαρχο σύστημα παραγωγής και λειτουργεί αποσυμπιεστικά στις μεγάλες οξύνσεις. Ή παραμένουν στο περιθώριο και δεν απειλούν ή αφομοιώνονται και γίνονται ΜΚΟ. Ο άλλος δρόμος δομείται στην κατεύθυνση απεμπλοκής από την αγορά και το κράτος. Η πολιτική στόχευση και το πρόταγμα αποτελούν το μέτρο αξιολόγησης των εγχειρημάτων της κοινωνικής οικονομίας. Κι αυτό είναι το  διακύβευμα της απειλής του ρήγματος που έχει προκληθεί μέσα στην κρίση.

Στη συνέχεια ο  εισηγητής αναφέρθηκε στους κινδύνους που ελλοχεύουν σε αυτά τα εγχειρήματα και αφορούν στην επιβίωσή τους, η οποία με τη σειρά της συναρτάται από  τον εγκλεισμό και την εσωτερική κατάρρευση, αλλά και την καταστολή. Καθοριστικός παράγοντας είναι κατά πόσον καλύπτουν τις συλλογικές κοινωνικές ανάγκες, καθώς και η οργάνωση  των εγχειρημάτων συλλογικά, συμμετοχικά, ισότιμα. Η δε καταστολή μπορεί να προσκρούσει μόνο σε μία ασπίδα: την κοινωνική και συμμετοχική αλληλεγγύη.

Ένας δρόμος μπροστά είναι η δικτύωση των εγχειρημάτων, η οποία πρέπει να βασίζεται στη συνύπαρξη και την πολιτική  στόχευση. Έτσι αλλάζει η δυναμική και η εμβέλεια τους, επεκτείνοντας τους ελεύθερους χώρους και κάνοντας το σύστημα να νοιώθει την ανάσα τους. Είναι η δυναμική μιάς πολιτικής  επιλογής που εντάσσεται στο γενικότερο σχέδιο ανατροπής του καπιταλισμού… Τα εγχειρήματα και τη  δικτύωσή τους πρέπει να τα δούμε ως απελευθερωτικά εργαστήρια παιδείας της κοινωνικής αναπαραγωγής και  πυρήνες παραδείγματος του πολιτικού  σχεδιασμού για μια κοινωνία των μικρών αυτόνομων κοινοτήτων.

Ασφαλώς και  τα υπάρχοντα οριζόντια εγχειρήματα ισότιμης κοινωνικής αναπαραγωγής από μόνα τους δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά και ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει αν αυτά συρρικνωθούν ή καταστραφούν. Όλα καθορίζονται από  το τι κοινωνία θέλουμε, με ποια οργάνωση, θεσμούς και δομές. Όποιος τα εναποθέτει στη «μεγάλη στιγμή» ήδη έχει στρώσει το χαλί σε μια  νέα κυριαρχία, επιφυλάσσοντας στον εαυτό του μια προνομιακή σχέση μαζί της.

Daniel Chodorkoff (συνιδρυτής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας, Μάρσφιλντ): Συνελεύσεις, άμεση δημοκρατία και κοινότητες μέσα σε πόλεις των ΗΠΑ.

Ο ομιλητής έκανε μία ιστορική αναδρομή στην πορεία, τη δράση και το έργο του αναρχοοικολόγου διανοητή, φιλόσοφου, ακτιβιστή Μάρεϊ Μπούχτσιν, ο οποίος πρωτομίλησε για τον ελευθεριακό δημοτισμό, τον κομμουναλισμό, την κοινωνική οικολογία. Ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε στα σημερινά παραδείγματα που καταγράφονται σε μικρές πόλεις ή γειτονιές μεγάλων πόλεων στις ΗΠΑ, όπου λειτουργούν συνελεύσεις  κατοίκων που αποφασίζουν για τα δημοτικά πράγματα: από το μικρό Μάρσφιλντ στην βορειοανατολική πολιτεία των ΗΠΑ έως τη Νέα Υόρκη και το νότιο Μανχάταν. Έχουν γίνει καταλήψεις εγκαταλελειμμένων κτιρίων, με τη δημιουργία συνεταιριστικών σπιτιών και αναπτυχθεί κοινότητες. Όλα αυτά λειτουργούν με βάση τις διαδικασίες της άμεσης δημοκρατίας. Τώρα είναι η ώρα να μιλήσουμε για τις ίδιες αρχές και στα μεγάλα σχέδια της οικονομίας.

Havin Guneser (Υπερασπίστρια των δικαιωμάτων των γυναικών και των δικαιωμάτων των Κούρδων, Αμβούργο): Αγώνες στη Ροζάβα και δημοκρατικός συνομοσπονδισμός, κοινωνική οικολογία, κομμουναλισμός,  κατάσταση μη-κράτους.

Η ομιλήτρια αναφέρθηκε στον εγκλωβισμό των Κούρδων μέσα σε τέσσερα κράτη (Τουρκία, Συρία, Ιράκ, Ιράν), ως αποτέλεσμα της τάξης πραγμάτων μετά τους δυο παγκοσμίους πολέμους. Τόνισε τους αγώνες που διεξάγουν για την απελευθέρωση από τη σκλαβιά, από το  ένοπλο του ΡΚΚ έως σήμερα, μνημονεύοντας ιδιαίτερα το ρόλο της γυναίκας και αναλύοντας το σκεπτικό των Κούρδων κατά της πατριαρχίας ή μάτσο πρότυπο του άνδρα, ως μέσο κυριαρχίας, χειραγώγησης, πολέμων.

Ακολούθως επισήμανε τις αρχές συγκρότησης του κοινωνικού μοντέλου που προωθούν στη Ροζάβα της Βόρειας Συρίας: κοινωνική δημοκρατία, ελευθερία, οικολογία, κομμουναλισμός. Όπως είπε, ο ηγέτης του ΡΚΚ Οτσαλάν διδάχθηκε από τον Μπούχτσιν τον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό, την θεωρία του μη-κράτους, τη ριζοσπαστική δημοκρατία και την άμεση συμμετοχή. Ο καπιταλιστικός μοντερνισμός κυριαρχεί σε τρείς τομείς: την ιδεολογία, την οικονομία και την αυτοάμυνα. Σε αυτά κληθήκαμε να απαντήσουμε και το κάνουμε, τόσο στη Ροζάβα (Β. Συρία) όσο και στο Μπακούρ (νοτιοανατολική Τουρκία). Με τις κομμούνες, τις κολεκτίβες, τις συνελεύσεις, τα συμβούλια.

Να σημειωθεί ότι στη συζήτηση που ακολούθησε, η ομιλήτρια απέκρουσε τα περί των Κούρδων της Βόρειας Συρίας ως συμμάχων των Αμερικανών, ενώ σχετικά με το επικείμενο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του ιρακινού Κουρδιστάν είπε ότι αυτό είναι επιλογή της κυβερνώσας τάξης στο Βόρειο Ιράκ υπό τον Μπαρζανί.  Ενώ ανήγγειλε τη διεξαγωγή τον Οκτώβριο τοπικών εκλογών στα καντόνια της Ροζάβα –της αποκαλούμενης Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας.

ΠΟΡΕΙΑ ΔΕΘ: Σάββατο 9/9, στις 17:00, στην Καμάρα: Το μπλοκ της άμεσης δημοκρατίας συμμετέχει στην πορεία ενάντια στα μεταλλεία χρυσού που καλεί η Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους διωκόμενους ενάντια στην εξόρυξη χρυσού.

Φωτό από το μπλοκ της Καμάρας στις διαδηλώσεις στη ΔΕΘ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μαζικότατο το μπλοκ της ανεξάρτητς ταξικής πορείας στη ΔΕΘ  το Σάββατο 9/9/2017

FEST Άμεσης δημοκρατίας 2017, 2η μέρα: Τα κοινά εναλλακτική σε κράτος-αγορά και επαναδιεκδίκηση του δημόσιου χώρου. Συνεργασία των κινημάτων και ανάπτυξη κοινωνικού υποκειμένου σε αντιπαράθεση με την εξουσία. Για μια Δημοκρατία από τα κάτω.

Με την εκδήλωση-συζήτηση: «Η Δύση σε κρίση και ο εθνικισμός σε χρήση», συνεχίστηκε χθες Πέμπτη η δεύτερη μέρα του 8ου Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας, που διεξάγεται το τρέχον τριήμερο στους χώρους της θεολογικής σχολής του ΑΠΘ. Ομιλητές ήταν οι:

Φιλήμων Πατσάκης (συγγραφέας, Περιοδικό Βαβυλωνία): Η αλλαγή του εξουσιαστικού παραδείγματος και τα κινήματα,

-Δημήτρης Ρουσόπουλος (συγγραφέας): Η αντίσταση στον Τραμπ,

-και συντονιστής ο Κωνσταντίνος Σαββόπουλος (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας).

Ως κύρια σημεία των τοποθετήσεων αναδείχθηκαν: Τα κοινά ως εναλλακτική στο κράτος και την αγορά και επαναδιεκδίκηση του δημόσιου χώρου. Συνεργασία των κινημάτων και ανάπτυξη ενός κοινωνικού υποκειμένου σε αντιπαράθεση με την εξουσία.- Οι κοινωνίες αντιμέτωπες με εθνικισμό και ολοκληρωτισμό, τα ριζοσπαστικά κινήματα εν δράσει. Οι πόλεις εργαστήρι για μια Δημοκρατία από τα κάτω.

Αναλυτικά οι ομιλητές είπαν:

Κωνσταντίνος Σαββόπουλος (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας): Η Δυτική ταυτότητα σε κρίση, οι κοινωνίες αντιμέτωπες με εθνικισμό και ολοκληρωτισμό, τα ριζοσπαστικά κινήματα εν δράσει.

Οι κοινωνίες της Δύσης βρίσκονται σε εσωτερική σύγκρουση. Ισχυρά ρεύματα εθνικισμού και κρατικού ολοκληρωτισμού παλεύουν μανιωδώς να διατηρήσουν 2 πτώματα, αυτό του έθνους και αυτό του κράτους, είτε κάτω από μια Ευρωπαϊκή σημαία, είτε κάτω από μια εθνική αλλά συνεχώς τα κινήματα αντίστασης που αναπτύσσονται κερδίζουν έδαφος.

Με αυτή την αποτύπωση ο συντονιστής της συζήτησης περιγράφει την κρίση που μαστίζει την “πολιτισμένη” Δύση, το θέμα της καταστολής του διαφορετικού λόγου, της διαφορετικής ταυτότητας, της διαφορετικής κοσμοαντίληψης. Κάνοντας μια αναδρομή των τελευταίων χρόνων από τους συνοριακούς φράχτες που ορθώνονται σε όλη την Ευρώπη, την επιβολή βιομετρικών μέτρων στους πρόσφυγες, τις “μισθοφορικές” δυνάμεις καταστολής, μέχρι την ανάδυση εθνικιστικών τάσεων και το κλείσιμο του Indymedia στη Γερμανία, αλλά και την καθόλου τυχαία σύκριση των αντιφασιστικών διαδηλώσεων στις ΗΠΑ με τον ISIS είναι ενδεικτικά μιας πορείας διχασμού και συρρίκνωσης κάθε έννοιας ελευθερίας. Όλο και περισσότεροι μηχανισμοί πειθάρχησης και αποκλεισμού, μηχανισμοί που θυμίζουν έντονα δυστοπία έχουν αρχίσει να κινητοποιούνται.

Φαινόμενα που εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαίνονται ασύνδετα, στην πραγματικότητα συνδέονται με το νήμα, αυτού που πολλά χρόνια αποκαλούσαμε σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Τα δυτικά καθεστώτα δηλαδή έχουν ξεκινήσει να επιστρατεύουν όλα τα μέσα τους αλλά και να καλούν στη θέσπιση νέων μέτρων γιατί έχουν αρχίσει σιγά σιγά να συνειδητοποιούν πως ο μόνος τρόπος για να γίνουν δεκτές οι οικονομικές και πολιτικές αλλαγές που πρέπει να κάνουν για να συντηρηθεί ο νεοφιλελευθερισμός είναι η ωμή επιβολή.

Αναφερόμενος στη δυτική ταυτότητα και επιχειρώντας τη νοηματοδότησή της τονίζει πως σε όλες τις περιπτώσεις που καταγράφει ουσιαστικά βρίσκεται η ανάγκη εμφάνισης ενός «εχθρού», υπαρκτού ή κατασκευασμένου που σημειολογικά αποτελούσε το αντίθετο. Με άλλα λόγια η επίκληση της Δύσης γίνεται σε ένα πλαίσιο σύγκρουσης με κάτι άλλο ή προστασίας από κάτι άλλο. (…)Γιατί αν όντως η κουβέντα περιστρεφόταν γύρω από τις πραγματικές διαφορές και ομοιότητες θα βλέπαμε πως αυτές επεκτείνονται πέρα από τα σύνορα της Δύσης, της Ανατολής, του Νότου ή του Βορρά. Από την άλλη ο “μοντέρνος εθνικισμός” που εδράζει στη ρητορική της «Λευκής Γενοκτονίας», της αντίληψης δηλαδή πως η λευκή φυλή κινδυνεύει να αλλοιωθεί ή να εξαφανιστεί αποτελεί το σημείο συμφωνίας μεταξύ όλων των ακροδεξιών στη Δύση.

Στον αντίποδα τα χαρακτηριστικά που έχουν επιδείξει αντιφασιστικά ριζοσπαστικά κινήματα και κινήματα αλληλεγγύης σε διάφορες χώρες, δείχνουν πως δεν βρίσκεται μόνο αυτός ο νέος επικίνδυνος εθνικισμός σε έξαρση αλλά πως και τα σύγχρονα κινήματα σιγά σιγά διογκώνονται και αντεπιτίθενται. Η συνάντηση ανθρώπων απ’ όλο τον κόσμο σε διεθνείς κινητοποιήσεις αλλά και η διαρκής ανταλλαγή εμπειριών καταργούν στη πράξη τα ιδεολογήματα του έθνους και του νεοφιλελευθερισμού. Οι κοινωνίες της Δύσης βρίσκονται σε εσωτερική σύγκρουση. Ισχυρά ρεύματα εθνικισμού και κρατικού ολοκληρωτισμού παλεύουν μανιωδώς να διατηρήσουν 2 πτώματα, αυτό του έθνους και αυτό του κράτους, είτε κάτω από μια Ευρωπαϊκή σημαία, είτε κάτω από μια εθνική αλλά συνεχώς τα κινήματα αντίστασης που αναπτύσσονται κερδίζουν έδαφος.

Στα τεχνικά εν πολλοίς διλήμματα που θέτει για την εδραίωσή του ο σύγχρονος νεοφιλευθερισμός και στη ρητορική των δύο άκρων, τονίζει πως: Όσο οι κοινωνίες αισθάνονται πως αποκλείονται από τον πολιτικό διάλογο με τις αποφάσεις των ελίτ να παρουσιάζονται ως νόμος γραμμένος πάνω σε πέτρα τόσο περισσότερο θα περιφρονούν το διεφθαρμένο και στρεβλό κοινοβουλευτικό σύστημα. Αυτό δίνει και ένα πάτημα στις ριζοσπαστικές δυνάμεις που δρουν εκτός κοινοβουλευτικής δημοκρατίας να απευθυνθούν στις κοινωνίες και τα κινήματα που διαμορφώνονται με παραπάνω στόμφο. Αυτό που διαφαίνεται επίσης είναι πως όσο οι θιασώτες του ακραίου κέντρου, εκείνων των δυνάμεων που εμφανίζονται ως υπερασπιστές της δημοκρατίας και εξοβελίζουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους στο φάσμα του φασισμού, αρχίζουν να χάνουν έδαφος. Η ρητορική των 2 άκρων όσο και να σκούζουν οι υπερασπιστές της έχει αρχίσει να καταρρέει ή έστω να γίνεται πιο προφανής στον κόσμο με την πραγματική της μορφή. Πράγματι υπάρχουν 2 άκρα, το ένα είναι αυτό των καταπιεστών, των νεοφιλελεύθερων, των καπιταλιστών, των ακροδεξιών και το άλλο είναι του κόσμου της αλληλεγγύης, των κατατρεγμένων και των κινημάτων.

Φιλήμων Πατσάκης (συγγραφέας, Περιοδικό Βαβυλωνία): Επαναδιεκδίκηση του δημόσιου χώρου και τα κοινά ως εναλλακτική στο κράτος και την αγορά. Ενοποίηση διάσπαρτων κινήσεων και ανάπτυξη ενός κοινωνικού υποκειμένου, που θα ορίσει τη συντακτικότητά του και θα αντιπαρατεθεί με το υπάρχον εξουσιαστικό πλαίσιο.

Ο εισηγητής ανέφερε ότι: Ο εαυτός μας εκπίπτει μέσω αντιπροσώπευσης, ενώ το σύστημα καταφεύγει στην εξαίρεση ως κανονικότητα, με υπαρκτή την απειλή του πολέμου προς δόξα των γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Όμως οι υποσχέσεις έχουν διαρραγεί, όπως έχουν εκπέσει οι ενσωματώσεις του μοντερνισμού. Η διαμάχη σήμερα έχει να κάνει με τον δημόσιο χώρο και την επαναδιεκδίκησή του, ενώ τα κοινά αναδεικνύονται σε εναλλακτική στο κράτος και την αγορά. Γι αυτό πρέπει να επιδιωχθεί η αλλαγή του παραδείγματος, με διεκδίκηση των κοινών και την ανάπτυξη κινημάτων με αλληλεγγύη, άμεση δημοκρατία, εναλλακτικές μορφές, χωρίς ηγεμονισμούς, αλλά συνεργασίας-ενοποίησης των διάσπαρτων κινήσεων. Να συγκροτήσουμε το νέο κοινωνικό υποκείμενο, θέτοντας τους όρους πολιτικής συγκρότησης και θεσμικής, συντακτικής κίνησης που θα οδηγούν σε μια ευθεία προγραμματική και κινηματική αντιπαράθεση με το υπάρχον εξουσιαστικό πλαίσιο.

Δημήτρης Ρουσόπουλος (συγγραφέας): Ο ρόλος των πόλεων επιστρέφει στην κίνηση της ιστορίας. Οι πόλεις εργαστήρι για μια Δημοκρατία από τα κάτω.

Για τον ρόλο που διαδραματίζουν οι πόλεις και η τοπικότητα στην σύγχρονη ιστορία αντιπαράθεσης με το εθνική ή ομοσπονδιακή εξουσία επικεντρώθηκε ο ακτιβιστής – διανοούμενος με έδρα το Μοντρεάλ του Καναδά Δημήτρης Ρουσόπουλος, μέσα από το παράδειγμα των τελευταίων κινητοποιήσεων στις ΗΠΑ.

Αναφερόμενος στην απογοήτευση και στο σοκ που προκάλεσε σε προοδευτικούς ακαδημαϊκούς κύκλους στις ΗΠΑ η ανάδειξη Τραμπ στην προεδρία. τόνισε πως: “Ταυτόχρονα όμως, ένα ανανεωμένο μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας βγήκε στους δρόμους· είναι αξιοσημείωτο ότι το κίνημα ήταν πολύμορφο, με τους διαδηλωτές να εκφράζουν αλληλεγγύη ο ένας με τα αιτήματα του άλλου, να σηκώνουν τα πανό και να φορούν τα μπλουζάκια ο ένας του άλλου. Το πού πηγαίνει αυτό το κίνημα και ποιες είναι οι επιδιώξεις του παραμένει ανοιχτό προς συζήτηση. Η εκλογή του Τραμπ σαφώς συνεπάγεται κινδύνους, αφού θα εφαρμοστούν πολλές αντιδραστικές πολιτικές, ωστόσο έχει επίσης οδηγήσει στην ανάδυση ενός ανανεωμένου κοινωνικού κινήματος, κάτι το οποίο δεν θα είχε συμβεί αν είχε εκλεγεί η Χίλαρι Κλίντον”.

Κατά τη διάρκεια αυτών των διαδηλώσεων, οι γυναίκες έπαιξαν σημαντικό ηγετικό ρόλο. Πολλοί την χαρακτήρισαν την σημαντικότερη διαδήλωση πού έγινε στην Ουάσινγκτον στην ιστορία· η προοπτική του ξεπεράσματος των «πολιτικών ταυτότητας» και του κατακερματισμού προδιαγράφει την μελλοντική οικοδόμηση ενός νέου ριζοσπαστικού κινήματος. (…)Ομάδες της αριστεράς που στο παρελθόν δεν μπορούσαν να συνεργαστούν μεταξύ τους άρχισαν πλέον να εστιάζουν λιγότερο στις διαφορές τους και περισσότερο στον κοινό εχθρό, τον Τραμπ. Επιπλέον, οικονομικοί τομείς που δεν γνώριζαν πολιτική δραστηριότητα, όπως η βιομηχανία υψηλών τεχνολογιών, είδαν την αύξηση του ακτιβισμού.

Τόνισε δε πως η εκλογή Τραμπ έφερε στο προσκήνιο πέρα των δημοκρατικών ζητημάτων και θέματα περιβαλλοντικά. Υπάρχει ευρεία συνειδητοποίηση ότι διανύουμε μια σοβαρή περιβαλλοντική κρίση και ότι ορισμένες από τις συνήθειες μας και τις νοοτροπίες μας πρέπει να αλλάξουν αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως κοινωνία. Ωστόσο, αυτό δεν είναι το κύριο ζήτημα. Η περιβαλλοντική κρίση δεν αποτελεί κρίση της φύσης· η βάση της κρίσης βρίσκεται στις κοινωνίες μας, η οποίες κηρύσσουν πόλεμο στη φύση. Η κοινωνική οικολογία επικεντρώνεται στην κοινωνική κρίση. Η φύση και ο πλανήτης θα επιβιώσουν, όμως η κοινωνία μας μπορεί να καταρρεύσει εάν δεν κινηθούμε αποτελεσματικά προς μια ριζικά μετασχηματιστική κατεύθυνση.

Όπως επεσήμανε, ο καθηγητής κοινωνιολογίας Ντέιβιντ Μάγιερ του πανεπιστημίιου της Καλιφόρνιας στο Ίρβιν σχολιάζει ότι: «Είναι ασυνήθιστος ο παλμός, η ταχύτητα και το μέγεθος των διαδηλώσεων, καθώς και ο αριθμός των ζητημάτων γύρω από τα οποία αντιμάχονται των Τραμπ. Υπάρχει μια διαρκής διαμαρτυρία, κάθε Σαββατοκύριακο, κάθε δύο-τρεις μέρες, και κάθε φορά για διαφορετικό θέμα· δεν έχω ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο.»

Οι πόλεις, το αστικό τοπίο, λαμβάνουν τα σκήπτρα της αντίστασης και διεκδικούν τη θέση τους στην ιστορία. Όπως αναφέρει: Οι πολίτες συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο ότι η δημοκρατία αναπτύσσεται από τα κάτω και δεν μπορεί να επιβληθεί τα πάνω. Η κοινωνία των πολιτών πρέπει να οικοδομηθεί από μέσα προς τα έξω. Το θεσμικό εποικοδόμημα, αν είναι τελικά απαραίτητο, είναι το τελευταίο που πρέπει να συζητηθεί. Στοχαστές όπως ο Μάρεϊ Μπούκτσιν, η Τζέιν Τζέικομπς και ο Μπέντζαμιν Μπάρμπερ προέβλεψαν την εξέλιξη αυτή, καθώς βλέπουμε σήμερα τις πόλεις να χρησιμοποιούν τους πόρους τους για να αντιταχθούν στον Τραμπ. Με άλλα λόγια, οι πολίτες χρησιμοποιούν τις θεσμικές δυνάμεις τους, τους πόρους της πόλης, τους νομικούς τους, για να ορθώσουν μια συνεχή, συστηματική, θεσμική αντίσταση στον Τραμπ και όλα όσα αντιπροσωπεύει. Πρόκειται για την αντιπαράθεση μιας εξουσίας με μιαν άλλη – της εθνικής εξουσίας με την εξουσία των πόλεων.

Κάθε προοδευτική πολιτική που μπορείτε να φανταστείτε ασκείται πλέον σε αστικό, τοπικό επίπεδο – είτε πρόκειται για τον ελάχιστο μισθό, είτε για την προάσπιση δικαιωμάτων, είτε για την υπεράσπιση των μεταναστών είτε για την υιοθέτηση σχεδίων δράσης ενάντια στην κλιματική αλλαγή και την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Οι πόλεις εξ αρχής είχαν να κάνουν με τη δημιουργία γεφυρών, την επικοινωνία, την συμμετοχή, το εμπόριο, την κίνηση, την κινητικότητα. Πάντα υπήρξαν κοσμοπολίτικες, με την έννοια ότι επικοινωνούν η μία με την άλλη. Κλείνοντας συνόψισε πως: Οι εθνικές κυβερνήσεις παντού, όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν γίνει αντιδραστικές, όχι οικουμενικές. Οι εθνικές κυβερνήσεις είναι ολοένα και πιο στενόμυαλες και οι πόλεις όλο και πιο κοσμοπολίτικες. Τα πράγματα έχουν αντιστραφεί, και αυτό δίνει στις πόλεις έναν νέο ρόλο.

Γιάννης Μαλαματίνας από τα γερμανικά κινήματα αντίστασης και αγώνα: Συνεργασία των κινημάτων και μίνι εξέγερση στο Αμβούργο.

Στην εκδήλωση-συζήτηση εκλήθη και ο ομιλητής για ενημέρωση σχετικά με ό,τι  έγινε στις διαδηλώσεις στην πρόσφατη σύνοδο των G20 στο Αμβούργο. Αναφέρθηκε στην πρόσφατη ιστορία των κινημάτων στη Γερμανία, λέγοντας ότι αποτέλεσαν πρόδρομο των σημερινών, που αναπτύσσονται σε μία Γερμανία του νέου εθνικισμού και της κυριαρχίας της στην Ευρώπη. Περιέγραψε την γενικευμένη καταστολή που αντιμετώπισαν στο Αμβούργο, αλλά και τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις-ακτιβισμούς, που χαρακτήρισε ως μία μίνι εξέγερση. Ενώ επισήμανε την ανάπτυξη των επιμέρους κινημάτων και οργανώσεων, όπως και τη συνεργασία που έδειξαν, όπως οι ακροαριστεροί με τον αντιεξουσιαστικό-ελευθεριακό χώρο.

ΤΟ 8Ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΆΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ.

ΔΕΘ Ανεξάρτητη ταξική πορεία, Σάββατο 9/9 από την ΚΑΜΑΡΑ στις 18:00.

Το Fest Άμεσης Δημοκρατίας αρχίζει σήμερα στη Θεσσαλονίκη, με γενικό πρόταγμα για τα κοινά, τις κοινότητες, την αυτοθέσμιση, την άμεση δημοσκρατία. 

 

Στο χώρο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (θεολογική σχολή) αρχίζει σήμερα Τετάρτη και επί τριήμερο θα διαρκέσει μέχρι και την Παρασκευή, 6, 7 και 8 Σεπτεμβρίου 2017, με γενικό πρόταγμα: «Αγωνιζόμαστε για τα κοινά με κοινότητες , αυτοθέσμιση και άμεση δημοκρατία. Ενάντια στα ιδεολογήματα του κρατισμού και την ιδιώτευση».

Οι κύριες θεματικές των κεντρικών πολιτικών εκδηλώσεων μετά το πέρας των οποίων θα ακολουθήσει συζήτηση είναι:

  • Τα κοινά και οι αγώνες υπεράσπισής τους
  • Η Δύση σε κρίση και η καταστολή με τον εθνικισμό σε χρήση
  • Κοινοτισμός και κοινότητες στο σύγχρονο επαναστατικό πρόταγμα.

Το πλήρες πολιτικό και πολιτιστικό πρόγραμμα του FEST2017 παρατίθεται παρακάτω:

Πολιτικό/ Πολιτιστικό Πρόγραμμα του Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας 2017 Τετάρτη 6/9

19:00 / Προβολή ντοκιμαντέρ «Τραγούδια του ελληνικού underground» του Βασίλη Μουσουλή. Θα ακολουθήσει συζήτηση με το σκηνοθέτη

20:30 / Εκδήλωση «Τα κοινά και οι αγώνες υπεράσπισής τους»

Αλέξανδρος Κιουπκιολής (καθηγητής ΑΠΘ, συγγραφέας): Το κράτος και τα κοινά της αυτο οργάνωσης, δύο συγκρουόμενες λογικές

Γιώργος Παπαχριστοδούλου (Περιοδικό Βαβυλωνία): Τα μέτωπα του νερού ως κοινά

Παναγιώτης Μποχώτης (κατηγορούμενος στην υπόθεση Καρατζά)

Έλλη Δαμάσκου (Επιτροπή Αγώνα Μεγάλης Παναγιάς)

Νίκη Δημητριάδη (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας)

20:30 / Discussion “The commons and the struggles of defending them”

23:00 / Συναυλία

Ψευδοπροφήτες, Lostre Community, Μόνιμος Κάτοικος, Technotomy (Part 1)

23:00 / Concert

Pseydoprofites, Lostre Community, Monimos Katikos, Technotomy (Part 1)

 

Πέμπτη 7/9

18:00 / Τουρνουά Πινγκ-Πονγκ

19:00 / Προβολή ντοκιμαντέρ «Dreaming of life / Όνειρο δημοκρατίας» του Morteza Jafari. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη

20:30 / Εκδήλωση «Η Δύση σε κρίση και ο εθνικισμός σε χρήση»

Φιλήμονας Πατσάκης (συγγραφέας, Περιοδικό Βαβυλωνία) Η αλλαγή του εξουσιαστικού παραδείγματος και τα κινήματα

Δημήτρης Ρουσόπουλος (συγγραφέας) Η αντίσταση στον Trump

Κωνσταντίνος Σαββόπουλος (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας)

22:00 / Flamenco Performance Από τις Ελένη Γερμάνη και Σοφία Κιορπέ

23:00 / Συναυλία

Radio Clash, The Accuracy, Chupacavlas, Technotomy (Part 2)

 

Παρασκευή 8/9

18:00 / Τουρνουά Πινγκ-Πονγκ

19:00 / Προβολή ντοκιμαντέρ «Χρυσή Αυγή: Προσωπική υπόθεση» της Angélique Kourounis. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τα μέλη της παραγωγής Λουκά Σταμέλλο και @ypopto_mousi

19:30 / Θέατρο «Το κορίτσι που το έλεγαν Πέμπτη» από τη θεατρική ομάδα «Από τον Πέμπτο στίχο κιόλας Φάλτσοι»

20:30 / Εκδήλωση «Κοινοτισμός και κοινότητες στο σύγχρονο επαναστατικό πρόταγμα»

Daniel Chodorkoff (Συνιδρυτής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας, Μάρσφιλντ) Δημοκρατικός Συνομοσπονδισμός: Η κληρονομιά του Murray Bookchin

Havin Guneser (Υπερασπίστρια των δικαιωμάτων των γυναικών και των δικαιωμάτων των Κούρδων, Αμβούργο) Από τον κοινοτισμό στον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό: έννοιες και εφαρμογές

Γρηγόρης Τσιλιμαντός (Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας)

23:00 / Συναυλία

Ρεύμα 102, Γκούλαγκ, Lost Bodies, Million Hollers

 

Έκθεση Φωτογραφίας: Και τις τρεις μέρες, στο χώρο του Φεστιβάλ θα υπάρχει έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Μοναξιά» από τη φωτογραφική ομάδα goup photography jpeg του Μικρόπολις.

ΠΟΡΕΙΑ ΔΕΘ: Σάββατο 9/9, στις 17:00, στην Καμάρα

 

 

 

 

 

 

 

 

FOR THE PROGRAM OF FEST2017 IN ENGLISH SEE BELOW – PRESS Διαβάστε τη συνέχεια:

Ετοιμάζονται  για τον τελευταίο γύρο μετάλλαξης του ΕΔΟΕΑΠ  σε επαγγελματικό ταμείο.

Ανακοίνωση

Ετοιμάζονται  για τον τελευταίο γύρο μετάλλαξης του ΕΔΟΕΑΠ  σε επαγγελματικό ταμείο.

Τις επόμενες ημέρες αρχής γενομένης από την Τετάρτη 6 Σεπτέμβρη (διμερής συνάντηση στο Υπ. Εργασίας στις 10:30πμ) με τις ενώσεις μπαίνει στην τελική ευθεία το τελικό ξεπούλημα του ΕΔΟΕΑΠ. To Σάββατο συναντώνται στην Θεσσαλονίκη Ενώσεις, Ομοσπονδίες και Ταμεία για τη νομιμοποίηση του εγκλήματός τους.

Κυβέρνηση – εργοδότες και συνδικαλιστική γραφειοκρατία ετοιμάζονται να βάλουν, πίσω από τις πλάτες των εργαζόμενων, τις υπογραφές τους στην περιβόητη πρόταση Καπάκου/Κυριακόπουλου για την μετάλλαξη του ΕΔΟΕΑΠ σε ιδιότυπο Επαγγελματικό Ταμείο.

Την Δευτέρα το πρωί με το έτσι θέλω η ηγεσία (;) της ΠΟΕΣΥ στην σύσκεψη των προέδρων των Ενώσεων, πέταξε οριστικά στο καλάθι των άχρηστων τις αποφάσεις των συναντήσεων των Ενώσεων της Πάτρας και του Βόλου και τις αντικατέστησε με την περιβόητη πρόταση Καπάκου/Κυριακόπουλου. Η πρόταση αυτή που ουδέποτε πρωτοκολλήθηκε στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ έχει παρ’ όλα αυτά την υπογραφή της (του δεξιοσυριζαίϊκου προεδρείου) και πρόκειται την Τετάρτη να τεθεί προς «τελική» (;) συζήτηση στη συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας.  Με την πρόταση αυτή κρίνεται το δικαίωμά των εργαζόμενων του κλάδου για ασφάλιση (Υγεία – Πρόνοια – Επικούρηση), αλλά και για την δυνατότητά του – μετά από 100 χρόνια ζωής της ΕΣΗΕΑ – να είναι οργανωμένος συνδικαλιστικά και να παλεύει ενάντια στον μνημονιακό εφιάλτη που χτίζουν κυβέρνηση και εργοδοσία.

Τι συζητούν κυβέρνηση – εργοδότες – ΕΣΗΕΑ/ΕΠΗΕΑ

Μετά την τελευταία σύσκεψη στον ΕΔΟΕΑΠ με τους εκπροσώπους των Ενώσεων την περασμένη Δευτέρα 28/8 -που έληξε πρόωρα και αναιτιολόγητα λόγω αποχώρησης των προεδρείων της ΕΣΗΕΑ και της ΕΠΗΕΑ – έγινε σαφές ότι εδώ και εβδομάδες με την ευθύνη του προεδρείου της ΕΣΗΕΑ και της ΕΠΗΕΑ βρίσκεται σε εξέλιξη μία συνεννόηση με τον εκπρόσωπο των καναλαρχών Κυριακόπουλο. Βάση αυτής της διαπραγμάτευσης είναι νέα κείμενο που έχουν καταθέσει στους εργοδότες οι Καπάκος, ο συριζαίος γγ της ΕΣΗΕΑ  / Αντωνιάδου, η δεξιά πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, με υπογραφή ΕΣΗΕΑ που όμως δεν έχει κατατεθεί ποτέ ως τέτοιο στο πρωτόκολλο και τα μέλη του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ.

Το κείμενο αυτό αλλάζει άρδην τον χαρακτήρα του ΕΔΟΕΑΠ και τον οδηγεί σε χαρακτηριστικά Επαγγελματικού Ταμείου όπως αναλυτικά έχουμε εκθέσει σε προηγούμενη ανακοίνωσή μας. Πάνω στα βασικά χαρακτηριστικά αυτού του κειμένου ο κ. Κυριακόπουλος έχει κάνει τις δικές του παρατηρήσεις που διατηρούν και ενισχύουν ακόμα περισσότερο τα χαρακτηριστικά του Ταμείου ως Επαγγελματικό. Και πάνω σ’ αυτό το σχέδιο Καπάκου/Αντωνιάδου (ΕΣΗΕΑ)/Γκανά (ΕΠΗΕΑ) – Κυριακόπουλου, ετοιμάζεται με τις ευλογίες Πετρόπουλου η τριμερής συνάντηση.

Πως διαλύουν τον ΕΔΟΕΑΠ

Το “τελικό” έγγραφο Καπάκου – Κυριακόπουλου (το οποίο δεν δίδεται από τους “συγγραφείς” του στα μέλη των Ενώσεων που συγκροτούν τον ΕΔΟΕΑΠ γιατί όπως λένε είναι έγγραφο διαπραγμάτευσης) και στις δύο εκδοχές του, καμία σχέση δεν έχει με τα ισχύοντα στον ΕΔΟΕΑΠ.

Και αυτό γιατί:

Όπως έχουμε αναλυτικά εκθέσει σε πρόσφατες ανακοινώσεις μας, η μετατροπή του ΕΔΟΕΑΠ από ένα ταμείο για υγεία-πρόνοια-επικούρηση (με καταστατικά κατοχυρωμένο τον χαρακτήρα Αλληλεγγύης του ταμείου στους ασφαλισμένους του), σε επαγγελματικό ταμείο αποτυπώνεται στην αλλαγή του τρόπου διοίκησης, στον τρόπο χρηματοδότησης και με …εκκωφαντικό τρόπο στον τρόπο παροχής των υπηρεσιών στους ασφαλισμένους αλλά και στην αχρήστευση των Ενώσεων.

* Η διοίκηση από τους εργαζόμενους με καταστατικά κατανεμημένη αναλογία μεταξύ δημοσιογράφων/διοικητικών, ανατρέπεται και αντ’ αυτής διαχέεται πλέον σε διπλάσιες Ενώσεις και για πρώτη φορά δίνεται θέση στο ΔΣ στους εργοδότες. Οι αναλογίες είναι τέτοιες στο ΔΣ που καθιστούν την λειτουργία του εντελώς τυπική ώστε η πραγματική διοίκηση να περνά στον manager, την ανάγκη του οποίου με σταθερή επιμονή ζητάει εδώ και καιρό ο κ. Γκανάς… Ακόμα και έτσι όμως η το νέο διοικητικό σχήμα προβλέπει ότι το “βέτο” που αρχικά είχε ζητήσει να έχει ο εκπρόσωπος των ιδιοκτητών κ. Κυριακόπουλος, όσο αφορά τις δαπάνες για τις παροχές υγείας πρόνοιας κ.λ.π., γίνεται καταστατική διάταξη (!) αφού προβλέπεται ότι θα είναι η πενταετής αναλογιστική μελέτη και η ετήσια μελέτη βιωσιμότητας αυτές που θα καθορίζουν το επίπεδο παροχών (την περαιτέρω περικοπή τους δηλαδή).

* Χαρακτηριστικό των προβλέψεων για τα έσοδα είναι ότι οι προτάσεις, εμφανώς υπέρ της ελάφρυνσης της εργοδοτικής συμμετοχής (μάλιστα αυτό ονομάζεται κίνητρο για τους εργοδότες), συνδέονται με ένα οικονομικό αποτέλεσμα που σε κανένα σημείο δεν εξηγείται πως προκύπτει, αφού (σε αντίθεση με την τελευταία αναλογιστική μελέτη που είχαν πραγματοποιήσει οι Ενώσεις) δεν υπάρχει κανένα σενάριο βάσης για συγκεκριμένο αριθμό ασφαλισμένων (πέραν της γενικής και αόριστης αναφοράς σε όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ) και μέσο επίπεδο τρέχουσας αμοιβής τους, κ.λ.π. πάνω στα οποία να μπορούν να γίνουν έστω και ενδεικτικοί υπολογισμοί από τους αναγνώστες του κειμένου. Επιπλέον στην πρόταση δεν υπάρχει κανένα σημείο που να προβλέπει την αναλογική επέκταση των δομών (πολυϊατρεία) που σήμερα υπάρχουν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ώστε να μπορούν να εξυπηρετήσουν στο προβλεπόμενο επίπεδο τους νέους πολλαπλάσιους ασφαλισμένους. Αντίθετα προβλέπονται όλες εκείνες οι “αξιολογήσεις” που ο περιβόητος manager θα έχει στην διάθεσή του για να μειώσει το προσωπικό ή να το αντικαταστήσει κατ’ απαίτηση με τους “ημετέρους”…

* Ο χαρακτήρας αλληλεγγύης που είχε καταστατικά ενσωματωθεί στον ΕΔΟΕΑΠ και αφορούσε όλους τους συναδέλφους του κλάδου και ιδιαίτερα τους ανέργους εξαφανίζεται. Ειδικά το θέμα της κάλυψης των ανέργων που εντελώς υποκριτικά αναφέρεται ότι προβλέπεται, στην πρόταση αποτυπώνεται υπό τον όρο και τις προϋποθέσεις των δυνατοτήτων που θα βγάζουν οι αναλογιστικές μελέτες. Με άλλα λόγια αν περισσεύει “κάτι” (και μάλιστα όχι από το πλεόνασμα το οποίο δεν θα μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες της Αλληλεγγύης) θα μπορούν να καλυφθούν οι άνεργοι και με συνεισφορά που θα προσδιορίζεται από την αναλογιστική (!) με άλλα λόγια μόνο αν θα μπορούν να πληρώσουν αυτά που θα ζητάει ο manager ή ποτέ. Οι εμπνευστές της πρότασης βρήκαν έτσι και τον τρόπο να πετάξουν έξω τους ανέργους. Όπως άλλωστε και τους συνταξιούχους, αφού ήδη συστατικό στοιχείο της πρότασης είναι ο άμεσος διαχωρισμός των διαθέσιμων πόρων για επικούρηση, ώστε να μπορεί στην συνέχεια να εξοστρακισθεί αυτή από το Ταμείο. Προετοιμάζουν τα βήματα ένα – ένα, πρώτα οι άνεργοι μετά οι συνταξιούχοι…

* Στο κείμενο των προτάσεων Καπάκου/Αντωνιάδου/ Γκανά – Κυριακόπουλου προβλέπεται με ένα έντεχνο τρόπο ο διεμβολισμός των προσωπικών δεδομένων των ασφαλισμένων του ΕΔΟΕΑΠ από το σύστημα του γιατρού στην επιχείριση (ΜΜΕ). Αυτό σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή τα προσωπικά δεδομένα των μελών είναι στην διάθεση της ιδιοκτησίας του ΜΜΕ και μπορούν να γίνουν η πλατφόρμα συμβολαίου με κάποια ασφαλιστική εταιρεία η οποία θα αντικαταστήσει τον ΕΔΟΕΑΠ. Με άλλα λόγια θα εισάγει από την πίσω πόρτα ένα καθεστώς όπου ο εργαζόμενος θα έχει ασφάλεια (μέσω της ασφαλιστικής) όσο εργάζεται και όταν χάνει την δουλειά θα χάνει και την ασφαλιστική του κάλυψη.

* Είναι προφανές ;oτι τα προβλεπόμενα στο υπό διαπραγμάτευση σχέδιο όχι μόνο αποδυναμώνουν την ύπαρξη των Ενώσεων αλλά τελικά τις καθιστούν “άχρηστες”. Έτσι κι αλλιώς έχουν στερηθεί της δυνατότητας διαπραγμάτευσης συλλογικών συμβάσεων και τώρα με την “εμπνευσμένη” πρόταση Καπάκου – Κυριακόπουλου χάνουν και οποιαδήποτε σχέση με το δικαίωμα ασφάλισης.

Είναι προφανές σε κάθε σημείο αυτού του κειμένου ότι μοναδικός σκοπός του είναι να ανατρέψει, μέσω της διάλυσης του ΕΔΟΕΑΠ και την προώθηση του επαγγελματικού Ταμείου, το σύνολο των εργασιακών σχέσεων στα ΜΜΕ και να εγκαθιδρύσει σαν μόνιμο το μνημονιακό εργασιακό και ασφαλιστικό περιβάλλον. Αυτό που έχουν απόλυτη ανάγκη για να σταθεροποιηθούν τόσο η κυβέρνηση όσο και η νέα διαπλοκή των media- κων ολιγαρχών, νέων και παλιών.

Και είναι ακόμα πιο φανερό ότι αν ο κλάδος επιτρέψει στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία, αυτή που έχει μπλοκάρει μέχρι σήμερα κάθε κινητοποίηση και απεργιακή δράση, να συνεχίσει να το κάνει, αυτή η νέαMEDIAκή ολιγαρχία θα έχει την ευκαιρία της να μας κάτσει στον σβέρκο. Και να καταστρέψει τις κατακτήσεις των εργαζόμενων, όχι μόνο στην ασφάλιση, αλλά και στην ανάκτηση της αξιοπρέπειάς μας σαν εργαζόμενοι στην ενημέρωση, σαν εργαζόμενοι στο πλευρό του αγώνα όλων των εργαζόμενων ενάντια στον μνημονιακό εφιάλτη της ανεργίας και της απλήρωτης εργασίας.

Σαν πρώτο βήμα όλοι οι συνάδελφοι πρέπει να κινητοποιηθούμε έξω από το Υπ. Εργασίας την Τετάρτη ενάντια στην διάλυση του ΕΔΟΕΑΠ. Ραντεβού επίσης στις διαδηλώσεις στη ΔΕΘ.

Οι αποφάσεις έχουν παρθεί, τις πήραμε στην Τακτική Γεν. Συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ και είναι απεργία διαρκείας σε όλα τα ΜΜΕ. Με αυτές τις αποφάσεις πρέπει να κινηθούμε εδώ και τώρα χωρίς χάσιμο χρόνου.

Όλοι μαζί, εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, ήμαστε μαζί και μπορούμε.

Μέτωπο για την Ανατροπή (ΠΟΕΣΥ)

Πρωτοβουλία για την Ανατροπή (ΕΣΗΕΑ)

Ασύνταχτο Μέτωπο Αγώνα Δημοσιογράφων (ΕΣΗΕΜΘ)

Όλοι έξω από το υπουργείο Εργασίας την Δευτέρα 24 Ιουλίου στις 8.30πμ στην τριμερή για τον ΕΔΟΕΑΠ και τον ασφαλιστικό πόρο.

Δεν θα αφήσουμε να  «πνίξουν» την απεργία. Ο ΕΔΟΕΑΠ δεν σώζεται με δανεικά. 

Πότε θα υλοποιηθεί από τις ενώσεις η απόφαση για απεργιακές κινητοποιήσεις διαρκείας, που αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία η τελευταία, μαζική γενική συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ; Ή μήπως δεν υπάρχει λόγος πια για κάτι τέτοιο από τη στιγμή που η κυβέρνηση έδωσε το πράσινο φως για να εκταμιευτεί (σταδιακά) το δάνειο των 10 εκατομμυρίων ευρώ, όπως προσπαθούν ήδη να μας πείσουν κάποιοι; «Αφήστε τώρα, κατακαλόκαιρο, τα ξαναλέμε από Σεπτέμβρη», διαμηνύουν σε εργαζόμενους, άνεργους και συνταξιούχους.

Μην τους πιστεύετε. Μην εφησυχάζετε. Ο ΕΔΟΕΑΠ δεν σώθηκε, πήρε απλώς μια παράταση ζωής πολύ λίγων μηνών. Βαδίζει ταχύτατα και με ακρίβεια προς τον γκρεμό, εκεί που θέλουν εδώ και καιρό να τον οδηγήσουν εργοδότες, κυβέρνηση και τρόικα. Τα δανεικά θα τελειώσουν πολύ γρήγορα, μιας και οι ανάγκες είναι τεράστιες και οι δαπάνες «τρέχουν».

Η μοναδική ελπίδα να σωθεί το Ταμείο μας και να μην χαθούν οι κόποι τόσων ετών είναι να τους στριμώξουμε. Να επιβάλλουμε μπλακ άουτ σε όλα τα Μέσα, μέχρις ότου καταλάβουν ότι δεν αστειευόμαστε. Μέχρι να μας δώσουν – καταρχήν – πίσω τα δεκάδες εκατομμύρια που οφείλονται στον ΕΔΟΕΑΠ από παλιές εισφορέςκαι φτάνουν τα 70 εκατομμύρια. Μέχρι να καταβάλλουν οι εργοδότες όσα χρωστάνε ή να τους δημευτεί η περιουσία αν αρνηθούν. Μέχρι να θεσπιστεί νομοθετικά ένας νέος πόρος που θα αντικαθιστά το αγγελιόσημο. Μέχρι να αποφασίσουν οι εκδότες, οι καναλάρχες και οι ιδιοκτήτες ιστοσελίδων να βάλουν το χέρι στην τσέπη και να πληρώσουν επιτέλους ό,τι τους αναλογεί.

Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που καταλαβαίνουν. Το αποδεικνύει ο πανικός που κατέλαβε την κυβέρνηση μετά την απόφαση για απεργία της τελευταίας συνέλευσης και είχε ως αποτέλεσμα να παρακαμφθούν ως εκ θαύματος όλα τα εμπόδια και όλες οι αντιρρήσεις για την εκταμίευση του δανείου.

Τώρα είναι η ώρα για μια μεγάλη απεργιακή αναμέτρηση διαρκείας στον κλάδο. Όχι μόνο για τον ΕΔΟΕΑΠ, αλλά για όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ. Για όλο το αντιασφαλιστικό και εργασιακό οδοστρωτήρα που μας επιβάλλουν. Για την απληρωσιά και την εργολαβοποίηση, για τα αλλεπάλληλα λουκέτα σε μικρά και μεγάλα μαγαζιά που πετάνε εκατοντάδες συναδέλφους στον δρόμο χωρίς δεδουλευμένα και αποζημιώσεις.

Για το νέο κύμα απολύσεων και μειώσεων στους μισθούς που έρχεται. Για τις συνθήκες γαλέρας που επικρατούν στα «νέα» ηλεκτρονικά Μέσα. Για τους χιλιάδες ανέργους που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το επάγγελμα ή να εργαστούν για ένα κομμάτι ψωμί. Για την κατάντια της ενημέρωσης, που έχει γίνει βορά στη διαμάχη της παλιάς και της νέας διαπλοκής, των επιχειρηματικών και πολιτικών συμφερόντων.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους έξω από το υπουργείο Εργασίας την Δευτέρα στις 8.30πμ όπου θα πραγματοποιηθεί η τριμερής για τον ΕΔΟΑΠ. Για να επιβάλλουμε  ότι αν δεν βγει «λευκός  καπνός» ξεκινάει η απεργία Διαρκείας για την οποία επαναδεσμεύτηκαν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των Ενώσεων στην συγκέντρωση του ΕΔΟΕΑΠ (μια που  οι 870 συνάδελφοι δεν θεωρήθηκε ότι συγκροτούσαν απαρτία για να γίνει η συνέλευση) που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 18 Ιούλη στο ξενοδοχείο Ρόαγιαλ Ολύμπικ

ΤΕΡΜΑ Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ – ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΩΣ ΤΗ ΝΙΚΗ!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

* Μετά την τριμερή θα ακολουθήσει συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ΠΟΕΣΥ, καθώς και  το μεικτό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ.

Ανοιχτή επιστολή Χριστοδουλίδου σε Καπάκο: Να πάρετε πίσω την πρότασής σας για τον ΕΔΟΕΑΠ ως απαράδεκτη…

Ανοιχτή επιστολή στον γ.γ της ΕΣΗΕΑ, Σταύρο Καπάκο

Το μέλος του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ Πόπη Χριστοδουλίδου απευθύνεται με ανοιχτή επιστολή στον γ.γ της ΕΣΗΕΑ Σταύρο Καπάκο σχετικά με τις 10+1 προτάσεις του (δείτε στη συνέχεια) «για τη στήριξη και βιωσιμότητα του Οργανισμού»:

«Κύριε γ.γ. της ΕΣΗΕΑ αν και δεν μου στείλατε ποτέ την πρόταση σας στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο, χτες το βράδυ ή σήμερα, την διάβασα πολύ προσεχτικά, την ανέλυσα, την σκέφθηκα, την ξανασκέφθηκα…
Και κατέληξα στο συμπέρασμα, πως, όσο καλή διάθεση και να έχει κάποιος απέναντί σας ως θεσμικό πρόσωπο, που είστε, δύναται μόνο να σας συμβουλεύσει συναδελφικά, (ούτε επιθετικά, ούτε… 
εχθρικά, ούτε καταλαβαίνοντας, βεβαίως, πως η πρότασή σας ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΟΝ ΕΔΟΕΑΠ), να την πάρετε πίσω και να την ξαναδείτε προσεχτικά.

Προσωπικά και ως απλό μέλος της ΕΣΗΕΑ, αν την λάμβανα, θα σας την επέστρεφα πίσω ως «απαράδεκτη», ζητώντας από εσάς να σεβαστείτε  τον ιδρώτα, τα δάκρυα, την σκληρή εργασία, την αγωνία, τον πόνο και την οργή των συναδέλφων μας δημοσιογράφων και διοικητικών υπαλλήλων , αλλά και όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ!
Και αν δεν γνωρίζετε, να συμβουλευτείτε παλιότερους εκλεκτούς συναδέλφους μας, ΑΛΛΆ και νέους, που υποφέρουν απλήρωτοι, άνεργοι, με μισθό πείνας, χωρίς ελπίδα και με αφεντικά σκληρά και αποφασισμένα να διαλύσουν τελείως τον κλάδο των εργαζομένων στα ΜΜΕ!

Επίσης, να σεβαστείτε τους αείμνηστους συναδέλφους μας, που ίδρυσαν τον ΕΔΟΕΑΠ-διαμάντι , με σκοπό να ζήσει και όχι να έρθουν οι «οποιοιδήποτε» σήμερα να τον παραδώσουν αμαχητί στον ΕΦΚΑ, στον ΕΟΠΥΥ, στον ΕΤΕΑΕΠ δήθεν για να τον κάνουν… ΚΑΛΥΤΕΡΟ- όπως, εσεις ο ίδιος είπατε χτες- και να τον… σώσουν….
Αγαπητέ συνάδελφε πολύ καλά κάνατε και καταθέσατε μια πρόταση (πιστεύω, αγνοώντας παντελώς τα θέματα του ΕΔΟΕΑΠ), αλλά, έπρεπε να την διαβάσετε πρώτα στην χθεσινή συγκέντρωση του ΕΔΟΕΑΠ, για να καταλάβετε, ακούγοντας και την γνώμη των συναδέλφων μας , πως έχετε πάρει επικίνδυνο για το Ταμείο μας, δρόμο,
Δεν το κάνατε. Γνωρίζουμε όλοι μας το γιατί.

Από όσο θυμάμαι, όσοι και όσες σας ψήφισαν δεν το έπραξαν ηλεκτρονικά…
Μπείτε στον κόπο να αποκτήσετε δική σας άποψη, μελετώντας λίγο τα πράγματα.
Και προσέξτε μην επαναλάμβανετε λάθη, που μας έφεραν ως εδώ και δυστυχώς, τα διέπραξαν και παλιοί και εκτός ΕΣΗΕΑ άτομα στοχοπροσηλωμένα στο κόμμα!
Ο ΕΔΟΕΑΠ μας ενδιαφέρει πάνω από όλα, το κατανοείτε αυτό;

Με σεβασμό στο θεσμό του γ.γ της ΕΣΗΕΑ
Πόπη Χριστοδουλίδου, μέλος της ΕΣΗΕΑ, μέλος του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ

 

10+1 προτάσεις για τη στήριξη και βιωσιμότητα του ΕΔΟΕΑΠ

Του Σταύρου Ν. Καπάκου*…περισσότερα στη συνέχεια: