Category Archives: ΚΟΣΜΟΣ

“Ισραηλινοί αναρχικοί. Η κινητοποίηση στην σύγκρουση Παλαιστινίων και Ισραηλινών”.

Εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου την Τρίτη 23/5 στις 20:00 στο «Ωραίον Ντεπώ».
URI GORDON 170523 BOOK EVENTΟι εκδόσεις των ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ, οι εκδόσεις OPPORTUNA και το συνεργατικό βιβλιοπωλείο ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ, διοργανώνουν εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου «Ισραηλινοί αναρχικοί. Η κινητοποίηση στη σύγκρουση Παλαιστινίων – Ισραηλινών», την Τρίτη 23 Μαίου στις 20:00 στο «Ωραίον Ντεπώ», Βαφοπούλου 18.
Ομιλητές είναι: ο συγγραφέας του βιβλίου, λέκτορας πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Νόττιγχαμ, ακτιβιστής και μέλος των Αναρχικών ενάντια στο Τείχος και ο Μπάμπης Μπίκας, δημοσιογράφος διεθνών και μέλος του Ασύνταχτου Τύπου.
Το βιβλίο αποτελεί μία σειρά δοκιμίων με αντικείμενο τον ρόλο του ισραηλινού αναρχικού και ακτιβιστικού κινήματος ως προς την σύγκρουση στην Λωρίδα στην Γάζα. Αναδεικνύοντας την ιδιαιτερότητα του αγώνα αυτού, το ιδιόμορφο της θέσης των Ισραηλινών ακτιβιστών εντός της ισραηλινής κοινωνίας αλλά και της σχέσης τους με τους διεθνείς ακτιβιστές, στο σύγγραμμα αυτό παρέχεται μια άμεση αποτύπωση της κάτωθεν κινητοποίησης στο Ισραήλ, ιδίως αφ’ ης στιγμής οι μαρξιστικής εμπνεύσεως παραδοσιακές μορφές αντίστασης uri gordon bookπαραχωρούν την θέση τους στην ακτιβιστική δράση των κινημάτων. Παράλληλα, ένας ευρύτερος προβληματισμός ως προς το αναρχικό πρόταγμα και τις υπό διακύβευσιν εν προκειμένω αντιθετικές έννοιες, όπως «κράτος για τους απάτριδες» ή «εθνικο-απελευθερωτικός αγώνας».
“Ισραηλινοί αναρχικοί. Η κινητοποίηση στην σύγκρουση Παλαιστινίων και Ισραηλινών” του Ούρι Γκόρντον. Επιμέλεια, εισαγωγή: Νίκος Παπαχριστόπουλος. Επίμετρο: Σάββας Μιχαήλ. Μετάφραση: Μιχάλης Ηγουμενίδης, Κωνσταντίνος Αναστασόπουλος, Νίκος Παπαχριστόπουλος.

Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει.

Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας albert-camus

είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία

να δεις να υποκύπτει,

αυτός που τολμάει να αντιστέκεται

σ’ αυτό που σε συνθλίβει.

Αλμπέρ Καμύ

Ευρωμεσογειακή συνάντηση “Η Οικονομία των Εργαζομένων” – 3η μέρα: Ένας νέος διεθνής αστερισμός συνεργατικών και αυτοδιαχειριζόμενων εγχειρημάτων, πρόπλασμα ενός νέου κόσμου πέραν του καπιταλισμού.-

Σε ένα πλούσιοdsc00762 εργαστήρι ιδεών μέσα στη σημερινή
πραγματικότητα και χώρο συζητήσεων, επαφών, γνωριμίας, ανάπτυξης δεσμών εμπιστοσύνης, καθώς και λήψης αποφάσεων για συντονισμό και συνεργασία, μετατράπηκε για ένα τριήμερο ο χώρος του αυτοδιαχειριζόμενου εργοστασίου της Συνεργατικής ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη 28-29-30/1/2016
, όπου πάνω από 2.500 ήταν όσοι συμμετείχαν και παρακολούθησαν την δεύτερη Ευρωμεσογειακή συνάντηση «Η Οικονομία των Εργαζομένων».

Απεσταλμένοι διαφόρων ανακτημένων επιχειρήσεων, συνεργατικών εγχειρημάτων και αυτοδιαχειριζόμενων εργοστασίων από τον ελλαδικό χώρο, τη Μεσόγειο, ευρωπαϊκές χώρες, τη Λατινική  Αμερική, μετέφεραν τις εμπειρίες και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, αλλά και την κοινή διάθεση να συντονίσουν το  βηματισμό τους. Παράλληλα, αντάμωσαν με αλληλέγγυους και υποστηρικτές, στο πλαίσιο της αναζήτησης των κατάλληλων απαντήσεων στην κατεύθυνση της κοινωνικής αλλαγής. Έτσι, τέθηκε η αναγκαιότητα σύνδεσης των ελεύθερων κοινωνικών εγχειρημάτων με τους κοινωνικούς αγώνες που αναπτύσσονται παγκοσμίως.

Το πρώτο που αποφάσισαν οι ανακτημένες και συνεργατικές επιχειρήσεις που συμμετείχαν στη συνάντηση είναι ο συντονισμός τους, στη βάση μιας ελάχιστης πολιτικής συμφωνίας πάνω στο περιεχόμενο του συνεργατισμού. Όπως αναφέρθηκε από τη ΒΙΟΜΕ: άλλο συνεργατισμός κι άλλο συνεταιρισμός. Στον πρώτο λειτουργεί συνέλευση εργαζομένων-που είναι συμμέτοχοι, ενώ στον δεύτερο των εταίρων-που είναι μέτοχοι. Δηλαδή: «Κανένας εργαζόμενος μη μέτοχος, κανένας μέτοχος  μη εργαζόμενος».

Ως άμεσοι στόχοι τέθηκαν: η δημιουργία ενός  κοινού ταμείου αλληλοβοηθείας για χρηματοδότηση των εγχειρημάτων μακριά από τις  τράπεζες και την καπιταλιστική λογική περί ανταγωνιστικότητας και η οικοδόμηση ενός κοινού ολοκληρωμένου δικτύου μεταφοράς και διανομής προϊόντων των ανακτημένων και συνεργατικών επιχειρήσεων. Προς αυτό το στόχο θα συγκροτηθεί  ομάδα εργασίας που θα επεξεργαστεί το σχέδιο αυτό και θα μεταφερθεί στις συνελεύσεις των εγχειρημάτων για απόφαση υλοποίησής του. Καθοριστικά κριτήρια αποτελούν: η συμμετοχή, η άμεση δημοκρατία, οι μη διαχωρισμοί, το  είδος της παραγωγής, ο τρόπος dsc00756διανομής, η ιδία χρηματοδότηση.

Μέσα στα συντρίμμια του νεοφιλελευθερισμού, κάτι καινούργιο γεννιέται μέσα στη κοινωνία και στην κατεύθυνση της απελευθέρωσης του ανθρώπου από τα δεσμά του καπιταλισμού, του κέρδους, της ανταγωνιστικότητας, της ανάπτυξης, της καταστροφής του περιβάλλοντος. Τώρα πλέον οι ίδιοι οι εργαζόμενοι αναλαμβάνουν τις τύχες τους με τα ανά τον κόσμο αυτοδιαχεριζόμενα εγχειρήματα και στη βάση του συνεργατισμού και της άμεσης δημοκρατίας, συγκροτώντας τη δική τους οικονομία των εργαζομένων. Είναι ένα νέο ρεύμα συνεργατικών και ανακτημένων επιχειρήσεων, που προβάλει πλέον ευδιάκριτα στο δημόσιο χώρο, αμφισβητώντας το κυρίαρχο μοντέλο της εξουσιαστικής πολιτικοκοινωνικής οργάνωσης και καπιταλιστικής οικονομικής παραγωγής. Μέρος της ευρύτερης αγωνιζόμενης κοινωνίας για το δημόσιο και κοινωνικό, ενάντια σε κράτος και αγορές.

Ευρωμεσογειακή συνάντηση “Η Οικονομία των Εργαζομένων” – 2η μέρα: Τα αυτοδιαχειριζόμενα, αλληλέγγυα και συνεργατικά εγχειρήματα στην κατεύθυνση προς την κοινωνική αλλαγή.

Οι μορφές μιάς κοινωνικής, συνεργατικής και  αλληλέγγυας οικονομίας, οι αρχές της ισότητας και οριζοντιότητας στη λήψη αποφάσεων, αλλά και η ανάγκη ανάπτυξης δικτύων συνεργασίας των διαφόρων επιμέρους εγχειρημάτων αυτοδιαχείρισης, μέσα σε ένα σχέδιο προς την κοινωνική αλλαγή, ήταν τα θέματα που απασχόλησαν τους πάνω από  300 συμμετέχοντες στη δεύτερη μέρα ημέρα της τριήμερης 2ης Ευρωμεσογειακής συνάντησης “Η Οικονομία των Εργαζομένων” που πραγματοποιείται στη ΒΙΟ.ΜΕ της Θεσσαλονίκης 28, 29, 30 Οκτωβρίου 2016 στη Θεσσαλονίκη,

Το πρώτο πάνελ είχε θέμα: Εργατικές καταλήψεις και αυτοδιαχείριση στην ιστορία – σύνδεση με το παρόν και πως συνδέονται παραδείγματα από διαφορετικές περιόδους και τόπους με τους σημερινούς αγώνες

dsc00751Η Φραντζέσκα Γκαμπριελίνι από την Ιταλία και το Project Rebeliaαναφέρθηκε στα ανακτημένα συνδικάτα και τον κοινωνικό συνδικαλισμό. Αφού έκανε μια ιστορική αναφορά στα εγχειρήματα αυτοδιαχείρισης από το 1919, μετέφερε τη θέση του Γκράμσι ότι κατά τον μετασχηματισμό των επιχειρήσεων μπορούν να λειτουργήσουν συμβούλια εργαζομένων. Τώρα είναι η στιγμή να δούμε τις σχέσεις εργαζομένων και συνδικάτων με τα ανακτημένα εργοστάσια πως μπορούν να αυτοδιαχειριστούν και να ενταχθούν σε μια γενικότερη πορεία.

Ο Μάριο Χερνάντες από το Ροζάριο της Αργεντινής έκανε αναφορά στα δύο βιβλία του που έχουν θέμα την Ελλάδα και την ελληνική τραγωδία μετά τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως και στις διάφορες δράσεις αλληλεγγύης και στα αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα, στο πλαίσιο της Ευρώπης των εναλλακτικών. Η αυτοδιαχείριση είναι η άμυνα των εργαζομένων. Ενώ παράλληλα πρέπει να αναπτυχθούν και οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης με την υποστήριξη των διαφόρων εγχειρημάτων. Αναφέρθηκε δε στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα εγχειρήματα εργατικής αυτοδιαχείρισης στην Αργεντινή.

Ο Μίλος Βλαϊσάβλεβιτς ερευνητής από την Κροατία αναφέρθηκε στην 40χρονη διάρκεια της αυτοδιαχείρισης στην πρώην Γιουγκοσλαβία (1950- 1990) περίοδο για την οποία ακόμη υπάρχουν διιστάμενες απόψεις. Αν και μετά τους πολέμους στην πρώην Γιουγκοσλαβία αυτό το θέμα δεν συζητείται καθόλου. Επεσήμανε τη διάσταση της γιουγκοσλαβικής αυτοδιαχείρισης στην οποία οι διοικήσεις εργοστασίων και επιχειρήσεων λάμβαναν τις αποφάσεις, δημιουργώντας μια απόσταση ανάμεσα στις δύο πλευρές. Με τους διοικούντες – διευθυντές να είναι προσηλωμένοι στο κόμμα. Οι εργαζόμενοι στην αρχή δεν είχαν δώσει την βαρύτητα που έπρεπε για τον ρόλο τους στην αυτοδιαχείριση. Δεν λέω ότι η παραγωγή είχε στόχο την κερδοφορία, αλλά ο δανεισμός από τις τράπεζες οδήγησε τελικά στον έλεγχο από αυτές πολλών εργοστασίων. Η γιουγκοσλαβική αυτοδιαχείριση έδειξε ότι οι καπιταλιστές δεν είναι αναγκαίοι και αυτό που πρέπει να επιδιωχθεί είναι όχι μόνο η αλληλεγγύη από άλλα παρόμοια εγχείρημα, αλλά κυρίως από την ίδια την κοινωνία.

Σε σχετική ερώτηση για το τι έχει μείνει στις κοινωνίες της πρώην Γιουγκοσλαβίας από εκείνη την αυτοδιαχείριση απάντησε ότι στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης υπάρχει μια αρνητική χροιά. Στη δε Κροατία συγκεκριμένα επικρατεί η εικόνα ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει, αλλά στην καθημερινότητα των ανθρώπων έχουν μείνει πολλά πράγματα. Ενώ παρατηρούμε μία διαφορά ανάμεσα στους ηλικιωμένους και στους νέους, με τους τελευταίους να θεωρούν πιο απόμακρη την αίσθηση ότι οι εργασιακοί χώροι είναι δικοί τους.

Ο Χούγκο από την Solidaridad Obrera από Ισπανία αναφέρθηκε στα 80 χρόνια αγώνων για την αυτοδιαχείριση στην Ισπανία. Το πως εκδηλώθηκαν οι κινήσεις των εργατών για αυτοδιαχείριση σε εργοστάσια, βιοτεχνίες, αγροτικό τομέα, διανομή προϊόντων, αλλά και συνδικάτα, συλλογικότητες, περιφερειακές ενώσεις. Οι ιδέες της αυτοδιαχείρισης και της άμεσης δημοκρατίας προέρχονται από το παρελθόν και έφτασαν μέχρι τις πλατείες των αγανακτισμένων.

Ο Οζγιούρ Ναρίν από την Τουρκία αναφέρθηκε στα πρόσφατα παραδείγματα εργατικής διαχείριση. Το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της Kazova προέκυψε μέσα από την αλληλεπίδραση με την εξέγερση στο πάρκο Γκεζί, όμως τα προβλήματα στην παραγωγή λύθηκαν μέσα από την ταξική κινητοποίηση. Η αλληλεγγύη προέρχεται μέσα από την κατακερματισμένη τάξη. Η εξέγερση στα Γκεζί επηρέασε ευρύτερα την αντίληψη για την παραγωγή, το επίπεδο της εργασίας, αλλά και την εναλλακτική στην καθημερινότητα.

dsc00752Ο Άλαν Τουκμάν από τι Ηνωμένο Βασίλειο αναφέρθηκε στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων σε διάφορες ιστορικές περιόδους, όπου καταγράφηκε μαζική συμμετοχή σε δυναμικές κινητοποιήσεις. Όπως τη δεκαετία του 1970 όταν άρχισαν οι περικοπές στον δημόσιο τομέα και η οικονομία πήρε νεοφιλελεύθερη στροφή. Το 1979 επισφραγίστηκε με την εκλογή της Μάργκαρέτ Θάτσερ, η οποία σηματοδότησε την επίθεση στους εργαζόμενους και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Ο επίσης προερχόμενος από τη Βρετανία Τομ Αντερένερ ανέφερε ότι συνεχίζεται η επίθεση στο κράτος πρόνοιας, κάτι που εξηγεί και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ. Δηλαδή η ψήφος ήταν μία επανάσταση κατά των κυβερνητικών πολιτικών, ενώ η εκλογή του Τζέρεμι Κόρμπιν στην ηγεσία των εργατικών θέτει ένα ερωτηματικό στις προοπτικές υποστήριξης της δημοκρατίας στους βιομηχανικούς χώρους εργασίας, καθώς και στην ανάκτηση επιχειρήσεων που απειλούνται με πτώχευση. Αν έρθει στην κυβέρνηση ίσως ανταποκριθεί στις απαιτήσεις για κοινωνικό έλεγχο και οδηγήσει σε μια κοινωνική οικονομία.

Στο δεύτερο πάνελ αναφέρθηκαν στις αξίες και στις θέσεις της αυτοδιαχείρισης. Πως οι κοινωνικές ανισότητες επηρεάζουν την καθημερινότητα της αυτοδιαχείρισης και πως το πλαίσιο της αυτοδιαχείρισης βοηθάει στην υπέρβαση αυτών των διαφορών.

Ο Γκονζάλο Μαρτίνες Ετξεμπερία από την χώρα των Βάσκων και από το πανεπιστήμιο του Μπιλμπάο αναφέρθηκε ιδιαίτερα στο συνεργατικό μοντέλο και στις αξίες που το στηρίζουν. Όπως σημείωσε η ιστορία του αγώνα ανεξαρτησία στην περιοχή του έχει αφήσει παρακαταθήκη εγχειρήματα αυτοδιαχείρισης τα οποία ενισχύονται σήμερα με την οικονομική κρίση. Αναφέρθηκε στις αξίες που πρέπει να διέπουν την αυτοδιαχείριση: οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πιστεύουν στη συλλογικότητα και να στηρίζεται σε δημοκρατικές διαδικασίες και στη συμμετοχή.

Η Μαρί Μόιζ από την Ιταλία αναφέρθηκε στην αυτοδιαχειριζόμενη παραγωγή από την οπτική του φύλου και του έμφυλου καταμερισμού της εργασίας. Περιέγραψε τη συμμετοχή της στις πολυσχιδείς δραστηριότητες του πολυχώρου Rimaflow στη Ρώμη και τη θέση της γυναίκας μέσα σε αυτό, καθώς και τα προβλήματα φύλου, τονίζοντας ότι δεν θα πρέπει να αναπαράγεται ο στερεοτυπικός ρόλος της γυναίκας στα εγχειρήματα αυτά. Και σε μία οριζόντια λειτουργούσα συλλογικότητα δεν θα πρέπει να υπάρχουν διακρίσεις φύλου, στιγματίζοντας ακόμη και την ανοχή.

Ο Σερζί από το κατειλημμένο τυπογραφείο Εντιτοριάλ Ντεσκοντρόλ της Καταλονίας έκανε αναφορά στις σχέσεις και στα συναισθήματα στις επιχειρήσεις χωρίς αφεντικά, τονίζοντας ότι η καπιταλιστική οργάνωση μιας επιχείρησης έχει σαφέστατο και ξεκάθαρο ιεραρχικό χαρακτήρα και όταν αυτό κατάρρευση τότε θα πρέπει να δοθεί προσοχή στις συναισθηματικέ και τεχνικές σχέσεις μεταξύ των εργαζομένων. Να οικοδομήσουμε κοινότητες ισότητας και δημοκρατίας, χωρίς να υπάρχουν διαχωρισμοί με ταυτόχρονη αποδοχή και σεβασμό της ιδιομορφίας του καθένα.

Στο τρίτο πάνελ συζητήθηκαν τα χαρακτηριστικά μιας μαχητικής και λειτουργικής ‘Οικονομίας των Εργαζομένων”, από εργαζόμενους σε πέντε συνεργατικά εγχειρήματα. Τις πρακτικές για τη βιωσιμότητα τους, την αντίθεση τους στις καπιταλιστικές σχέσεις και τον προσανατολισμό για μια νέα κοινωνία

Η Σένια από την Κολεκτίβα Παγκάκι αναφέρθηκε στην εμπειρία της αυτοδιαχείρισης, στη διαμόρφωση ενός διακριτού πόλου αγώνα που θα αντιμάχεται τις κυρίαρχες πρακτικές. Σήμερα υπάρχει ένα κύμα δημιουργίας συνεργατικών με εκατοντάδες εργαζόμενους. Όσες πιο πολλές δημιουργηθούν τόσο πιο δυναμικά θα αμφισβητηθεί η κυρίαρχη οργάνωση εργασίας και θα προβάλει ως εναλλακτική στον καπιταλισμό. Στόχοι της συνεργατικής πρέπει να είναι η συγκρότηση δικτύου ανάλογων εγχειρημάτων, η διάδοση της ιδέας, ο συντονισμός στους κοινωνικούς αγώνες.

Ο Rodrigo del Pozo από το SOLYECO της Ισπανίας εστίασε στην αυτοδιαχείριση η οποία χωρίς αλληλεγγύη οδηγείται στον κορπορατισμό. Επειδή στην αυτοδιαχείριση δεν καταγράφεται πάντα οριζοντιότητα, για αυτό θα πρέπει να έχει το χαρακτηριστικό της αλληλεγγύης. Και ποια είναι αλληλέγγυα εταιρεία; Αυτή που λειτουργεί προς όφελος όλων. Ο στόχος του ριζοσπαστικού κινήματος θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός πλαισίου συνεργατικών εγχειρημάτων, που θα προκύπτουν σε μια σειρά από τομείς πχ παραγωγής, διατροφής, καθαριότητας έως ΜΜΕ και θα πρέπει να στοχεύσουμε στην καταναλωτική κουλτούρα, ενώ ταυτόχρονα να παράγουμε προϊόντα καλής και οικολογικής ποιότητας σε προσιτές τιμές. Θα πρέπει να προωθούμε την κουλτούρα όχι της κατανάλωσης αλλά της διαβίωσης με λιτό τρόπο.

Ο Κώστας Χαριτάκης  από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Αθήνας στη ΒΙΟΜΕ αναφέρθηκε στη συνεργατική και αλληλέγγυα οικονομία και τον αναγκαίο όρο της υπέρβασης του διαχωρισμού παραγωγής-κατανάλωσης, με στόχο την απαλλαγή από τα κυρίαρχα πρότυπα και την αλλαγή ης κοινωνίας.

Ο Μάρετς Γκολόνκο από τον κοινωνικό συνεταιρισμό Margin στην Πολωνία επισήμανε τις αρχές τις αρχές της ισότητας και της αμοιβαίας υποστήριξης ως αναγκαίες για μία πρακτική εναλλακτική στο νεοφιλελευθερισμό. Μετέφερε την εμπειρία του από το δικό τους εγχείρημα στα ζητήματα της παραγωγής και των σχέσεων εργασίας, τονίζοντας ότι πρέπει να υπάρχει συμμετοχή έλλειψη ιεραρχίας, ομοφωνία στη λήψη αποφάσεων, ισότητα στο χώρο εργασίας, εναλλαγή στις διάφορες θέσεις, ίδιες απολαβές, ενώ τόνισε ιδιαίτερα την ανάγκη μη ύπαρξης διαφορετικών σωμάτων εργαζομένων σε ένα εγχείρημα και συμμετεχόντων που αποφασίζουν την τύχη του.

Από  τον Κοινωνικό Χώρο για την Ελευθερία Μικρόπολις στη Θεσσαλονίκη μίλησαν η Νίκη και η Χαρίτω, αναφερόμενες στην πορεία,  τις αρχές, τα διάφορα εγχειρήματα τις δομές κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας που υπόκεινται στις αποφάσεις της γενικής συνέλευσης του χώρου, αλλά και  τη συμμετοχή σε κοινωνικούς αγώνες. Τόνισαν ότι οι μορφές κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας δεν πρέπει ούτε να ενσωματωθούν ούτε να περιθωριοποιηθούν. Ενώ προανήγγειλαν την προοπτική ενός εναλλακτικού ψηφιακού κρυπτονομίσματος, με πιλοτική  ένταξή του στο χώρο.

Από τη Ρωσία η καθηγήτρια Μπουλάβκα Μπουσκαλίνα και συγγραφέας του βιβλίου “Εναλλακτικές” αναφέρθηκε στον αγώνα για συλλογικές επιχειρήσεις στη μετασοβιετική Ρωσία. Επεσήμανε τις δυναμικές απεργιακές κινητοποιήσεις και μάλιστα σε ένα πλαίσιο φιλελεύθερης αγοράς και ύπαρξης ενός εγκληματικού ολιγαρχικού καπιταλισμού. Επεσήμανε τις παθογένειες της ρωσική κοινωνίας με την παθητικότητα μπροστά στην κυριαρχία των μάνατζερς. Την ίδια στιγμή καταγράφεται μια ισχυρή νοσταλγία στον σοβιετικό πατερναλισμό. Τόνισε δε την έλλειψη στη Ρωσία μιας πολιτικής έκφρασης των εργατικών συμφερόντων τονίζοντας ότι το εργατικό κίνημα αποτελεί την εναλλακτική. Πρέπει συλλογικά να επεξεργαστούμε δρόμους για μια άλλη κοινωνία, περιγράφοντας την χαρακτηριστικά σαν μια μπάντα χωρίς μαέστρο.

Στη συζήτηση που ακολούθησε έγινε ιδιαίτερη αναφορά στην αποανάπτυξη που πρέπει να διέπει τη λογική των διαφόρων εγχειρημάτων κοινωνικής και αλληλέγγυας κοινωνίας και να μη μένουν μόνο στην ανάγκη της βιωσιμότητας και του βιοπορισμού. Εξ ου και το ερώτημα: ανάγκη ή επιλογή η αυτοδιαχείριση;

Στο τέταρτο πάνελ συζητήθηκε η αυτοδιαχείριση σε άλλα πεδία της ζωής πέραν της παραγωγής. Η οριζοντιότητα ως τρόπος λήψης αποφάσεων και η αλληλεγγύη, οι βασικές αρχές της οικονομίας των εργαζομένων, μπορούν να εφαρμοστούν στην αυτοδιαχείριση και άλλων πεδίων της κοινωνικής ζωής  όπως στην φροντίδα της υγείας, στην μουσική, στην τέχνη του δρόμου και στην συλλογική συνύπαρξη.   

dsc00744

Την αυτοδιαχείριση στην κοινωνική ζωή περιέγραψε η μουσική κολεκτίβα yar aman  (Ελλαδα).Η Νουρ από την ομάδα προσφύγων στα Λαγκαδίκια περιέγραψε την αυτοδιαχείριση των καθημερινών αναγκών από τους πρόσφυγες και ιδιαίτερα τον αγώνα των γυναικών εκεί για αξιοπρέπεια στην καθημερινή τους ζωή.

Η Κρίστυ Πετροπούλου αναφέρθηκε στην τέχνη του δρόμου ως δημιουργία δημόσιου χώρου και στη σύνδεση αυτής με την οικονομία των εργαζομένων

Το Εργατικό Ιατρείο στη ΒΙΟΜΕ ανέπτυξε τη φιλοσοφία και τη δράση του, καθώς και γενικότερα στην αυτοδιαχείριση στην φροντίδα της υγείας

Αντικείμενο συζήτησης στο πέμπτο πάνελ ήταν η θέση της αυτοδιαχείρισης σε ένα συνεκτικό σχέδιο για την κοινωνική αλλαγή. Πολλά πολιτικά ρεύματα δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην αυτοδιαχείριση στο σχέδιο τους για την κοινωνική αλλαγή. Αυτή η αλλαγή θα συμβεί με το κράτος, ενάντια στο κράτος ή παρά το κράτος; Ποια η σχέση μεταξύ του οικονομικού, του  κοινωνικού και του πολιτικού;

Ο Σάββας Μιχαήλ από την Ελλάδα αναφέρθηκε στην παγκόσμια κρίση και εργατική αυτοδιαχείριση

dsc00748Στη σύνδεση μέσω skype η Λέμαν Χασενού από τις γυναίκες στη Ροζάβα αναφέρθηκε αναλυτικά στις δομές της δημοκρατικής αυτονομίας, της οικονομίας της κοινότητας των κοινών, τις κομμούνες και τον ιδιαίτερο ρόλο της γυναίκας στον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό.

dsc00749Από τον συνεταιρισμό το “Το κιβώτιο” ο Γιάννης Αβραμίδης από το Ρέθυμνο αναφέρθηκε στο πως μπορούμε να οικοδομήσουμε μια νέα ανταγωνιστική κοινωνία μέσα στην παλιά.

Ο αυστριακός Ααρόν Ταούς από την Κολομβία ο ποίος αναφέρθηκε στην αυτοδιαχείριση και τον ριζοσπαστικό μετασχηματισμό του καπιταλιστικού κράτους.

Ο Χρήστος Μανούκας από τις Ακυβέρνητες Πολιτείες αναφέρθηκε στην αυτοδιαχείριση και κοινωνικός μετασχηματισμό.

Στο έκτο πάνελ παρουσιάστηκαν οι πολιτικές, κοινωνικές και νομικές μορφές δομών υποστήριξης της αυτοδιαχείρισης και των ανακτημένων εργοστασίων, με τα συνδικάτα, διεθνή δίκτυα, νομικοί σύμβουλοι και κινήματα αλληλεγγύης να μπορούν διαδραματίσουν  κομβικό ρόλο στην σύνδεση των αγώνων της αυτοδιαχείρισης με το κοινωνικό και πολιτικό τους πλαίσιο. Τοποθετήθηκαν οι:

Μισέλ Μας, από το Les Amis de la Fabrique du Sud, Γαλλία, ο οποίος αναφέρθηκε στη σύνδεση της ανακτημένης επιχείρησης “La Fabrique du Sud” με πολίτες και  κοινότητες, προς ένα σχέδιο κοινωνικής επανοικιοποίησης

Εκπρόσωπος της Consultoría Primero de Mayo από τη Χώρα των Βάσκων αναφέρθηκε στις διαδικασίες ανάκτησης επιχειρήσεων και τις πρακτικές της συλλογικής διαπραγμάτευσης προς την αυτοδιαχείριση.

Από τη Συνδικαλιστική Ένωση Solidaires  της Γαλλίας η Νάρα Κλαντίρα αναφέρθηκε στο πως μπορεί ο συνδικαλισμός να διεκδικήσει εκ νέου και να υποστηρίξει την αυτοδιαχείριση.;

Η Ζοζέτ Κομπές από τον ερευνητικό φορέα RIPESS, αναφέρθηκε στη δημοκρατία στους χώρους δουλειάς και στην τοπική ανάπτυξη μέσω της αλληλέγγυας οικονομίας στην Ευρώπη

Ο Ζοζέμπα Βιλαρεάλ από τη χώρα των Βάσκων, αναφέρθηκε στις εμπειρίες από την ανάκτηση επιχειρήσεων στην χώρα των Βάσκων και στον ρόλο του σωματείου βάσης ELA.

Στο έβδομο πάνελ συζητήθηκαν οι προκλήσεις που παρουσιάζουν τα τοπικά και διεθνή δίκτυα αυτοδιαχειριζόμενων εγχειρημάτων. Η δημιουργία τοπικών και διεθνών δικτύων αλληλεγγύης ανάμεσα σε αυτοδιαχειριζόμενες επιχειρήσεις είναι απαραίτητη για την εδραίωση μιας εναλλακτικής οικονομίας και ποιές είναι οι προϋποθέσεις και οι κατάλληλες δομές για μια ισότιμη και αποτελεσματική δικτύωση. Τοποθετήθηκαν:

Από το Fair Coop Θεσσαλονίκη: Συνδέοντας την οικονομία των εργαζομένων και την εναλλακτική οικονομία στην Ευρωμεσόγειο

ΒΙΟΜΕ Workers Cooperative : Αμοιβαία υποστήριξη και δικτύωση ανάμεσα στα  ανακτημένα εργοστάσια της Ευρώπης

Δικτύωση Συνεργατικών Εγχειρημάτων Αθήνας : Δομές και προϋποθέσεις για μια ισότιμη και αποτελεσματική δικτύωση

Φράνκα Μαρς από την Ιταλία: Ο αγροτικός συνεταιρισμός Contadinazioni και το εναλλακτικό εμπορικό δίκτυο Fuori Mercato

Παράλληλα πραγματοποιούνταν συζήτηση από την Ομάδα Εργασίας των εργαζομένων σε ανακτημένες και συνεργατικές επιχειρήσεις με αντικείμενο τη διαμόρφωση πρότασης για τη δημιουργία δικτύου αμοιβαίας οικονομικής ενίσχυσης. Σε άλλη ομάδα εργασίας συζητήθηκε η διαμόρφωση προτάσεων για την άμεση δημοκρατία στον χώρο εργασίας.

 ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΤΗ ΒΙΟΕΜ Η ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ, ΟΠΟΥ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ Η ΓΕΝΙΙΚΗ ΣΝΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΩΝ, ΜΕ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ.

Ευρωμεσογειακή συνάντηση «Η Οικονομία των Εργαζομένων»-1η μέρα: Ανακτημένες, συνεργατικές και αυτοδιαχειριζόμενες επιχειρήσεις, παράδειγμα στην καταστροφική κρίση και εναλλακτική στον καπιταλισμό.-

dsc00735

φωτο: πλήθος κόσμου κατέκλυσε κατά την 1η ημέρα της Ευρωμεσογειακής Συνάντησης τους χώρους της ΒΙΟΜΕ (κάντε «κλικ» για μεγέθυνση)

Κατά την πρώτη ημέρα της τριήμερης 2ης Ευρωμεσογειακής συνάντησης “Η Οικονομία των Εργαζομένων” που πραγματοποιείται στη ΒΙΟ.ΜΕ της Θεσσαλονίκης 28, 29, 30 Οκτωβρίου 2016 στη Θεσσαλονίκη,ξεδιπλώθηκε η βεντάλια των νέων εγχειρημάτων ανά τον κόσμο για μιά οικονομία των εργαζομένων, χωρίς αφεντικά αλλά με οριζόντια-αμεσοδημοκρατική λειτουργία και την ισότιμη συμμετοχή, τα οποία προβάλλουν ως παράδειγμα μέσα στην καταστροφική κρίση. Κοινή συνισταμένη των συμμετεχόντων από διάφορες μεριές του πλανήτη: οι ανακτημένες, αυτοδιαχειριζόμενες και  συνεργατικές επιχειρήσεις, αποτελούν την εναλλακτική στον καπιταλισμό. Μεταφέρθηκαν οι εμπειρίας και οι προβληματισμοί για τους κρίσιμους παράγοντες της ιδιοκτησίας, του είδους της παραγωγής, των οικονομικών μέσων, του χαρακτήρα της εργασίας, του κοινωνικού προσανατολισμού. Ενώ από όλους τους ομιλητές τονίστηκε η αναγκαιότητα συντονισμού των αγώνων και συνεργασίας των εγχειρημάτων.

Μετά το χαιρετισμό εκπροσώπου από τους εργαζόμενους και παρουσίαση από τους διοργανωτές, ακολούθησαν οι δύο πρώτοι ομιλητές στο πρώτο πάνελ.

Ο Αντρές Ρουτζέρι (Facultad Abierta, Αργεντινή) αναφέρθηκε στο παγκόσμιο κίνημα των ανακτημένων επιχειρήσεων και στην ιστορία της συνάντησης “Η Οικονομία των Εργαζομένων”. Αυτό που επεσήμανε ήταν ότι όλες αυτές οι προσπάθειες με τις ανακτημένες και αυτοδιαχειριζόμενες επιχειρήσεις αποτελούν στοιχεία για μια οικονομία των εργαζομένων, ως εναλλακτική στο καπιταλιστικό σύστημα. Αποτελεί τη διέξοδό μας για μια νέα κοινωνία και πολιτισμό πέραν του καπιταλισμού. Τόνισε δε την αναγκαιότητα του συντονισμού των αγώνων και της αλληλεγγύης όπως και συνεργασίας των εγχειρημάτων.

Ο Μπενουά Μπορίς (Association pour l’ Autogestion, Γαλλία) αναφέρθηκε στις ανακτημένες και συνεργατικές επιχειρήσεις προς μια διευρυμένη οικονομία των εργαζομένωνΟι εργατικοί συνεταιρισμοί είναι ένα εργαλείο για να αλλάξουμε τον κόσμο προς μία οικονομία των εργαζομένων. Δεν πρέπει να ξεχωρίσουμε τη λειτουργία του με την εξωστρέφειά του. Ακόμη και στον δρόμο προς την αποεμπορευματοποίηση της οικονομίας υπάρχουν παραδείγματα στα οποία οι συνεταιρισμοί των εργαζομένων δεν έχουν σχέσεις με τους μηχανισμούς της αστικής τάξης. Υπάρχουν τρόποι να βρούμε χρηματοδότηση και αξίζει να σημειωθεί ότι το 95% του κεφαλαίου αυτών των επιχειρήσεων δεν έχει χρηματοδοτηθεί από το κεφάλαιο. Επειδή οι συνεταιρισμοί μπορεί να αποτελούν μια άλλη μορφή ατομικής ιδιοκτησίας, για αυτό θα πρέπει να επεξεργαστούμε τη νομική μορφή, να αλλάξουμε δηλαδή τη νομική μορφή προς τη δική μας κατεύθυνση. Πρέπει να ξεπεράσουμε τους κανόνες της αγοράς. Χρειάζεται μια συνολική πάλη για να ανατρέψουμε τους συσχετισμούς. Να έχουμε ξεκάθαρη πολιτική ατζέντα.

dsc00726

                                                                                                                           φωτο: Ειδικά διαμορφωμένοι χώροι για την παράλληλη μετάφραση

Στο δεύτερο πάνελ συζήτησης με θέμα Ανακτημένοι χώροι εργασίας: Υπερασπίζοντας τη ζωή και την αξιοπρέπεια μέσω της κατάληψης, παρουσιάστηκαν παραδείγματα ανακτημένων εργοστασίων σε βαλκανικές και ευρωμεσογειακές χώρες.

Παρουσιάστηκε η πορεία της ΒΙΟ.ΜΕ, όπου ξεδιπλώθηκε η όλη προσπάθεια από την διαμαρτυρία και την κατάληψη έως τη συνεργατική και τη διεκδίκηση νόμιμης λειτουργίας. Με άμεση δημοκρατία και κοινωνικό έλεγχο μπορούμε να διαχειριστούμε τον πλούτο με σεβασμό στο περιβάλλον προς όφελος της κοινωνίας. Επισημάνθηκαν οι τελευταίες προσπάθειες που έχουν κάνει οι εργαζόμενοι με τη λειτουργία του εργατικού ιατρείου, e-shopκαι εδώ και μια βδομάδα λειτουργεί πρατήριο στην Αθήνα.

Από την ITAS-Prvomajska της Κροατίας, μετά τη γενική αναφορά της Νίνα Μάρκοβιτς, ο εργαζόμενος στο εργοστάσιο Ντράγκοντιν αναφέρθηκε αναλυτικά στην πορεία του βιομηχανικού εργαστηρίου υλικών αυτοκινήτων και την απόφαση να το καταλάβουν οι εργαζόμενοι το 2005 το εργοστάσιο, το οποίο άρχισαν να το λειτουργούν το 2007. Η επιχείρηση μετά από προβλήματα και δικαστικές ταλαιπωρίες ανασυγκροτήθηκε, πέτυχε επένδυση και έφτασε στο σημείο να εξάγει το 90% των προϊόντων του προς Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.

dsc00724

φωτο: Οι συχνότητες από όπου ακούγονται οι απευθείας μεταφράσεις σε ασύρματο δίκτυο στη μπάντα των FM

Ο Σίνιτσα Μίλισιτς αναφέρθηκε στο Βιομηχανικό Περιφερειακό Συνδικάτο που ουσιαστικά οργανώθηκε από τους εργαζόμενους στηνITAS και αποτελεί μέρος των Αυτόνομων Συνδικάτων, αλλά και στα όργανα των εργαζομένων, όπως το εργατικό συμβούλιο και την επιτροπή εκπροσώπων βάσης. Ζητούμενο αποτελεί η συμμετοχή των νέων και η αύξηση των μελών του Συνδικάτου, που σήμερα αριθμούν περίπου 700 εργαζόμενους.

Ο Νίκολα Αντριτς αναφέρθηκε στην οργάνωση για τα εργατικά δικαιώματα και τον εκδημοκρατισμό και τη συνεργασία με ένα δίκτυο ΜΚΟ για τα δικαιώματα των εργαζομένων και την αύξηση της συμμετοχής τους στη λήψη αποφάσεων, όπως επίσης και για τους τρόπους χρηματοδότησης, καθώς και για τη δημιουργία μιας “δεοντολογικής τράπεζας”. Επεσήμανε δε ότι από το 2006 η επιχείρηση δεν έχει χρηματοδοτηθεί ούτε με ένα ευρώ από κυβερνητικούς φορείς

Η Μίλιτσα Λιούπτσο από την Jugoremedija (Zrenjanin, Σερβία) ανέφερε ότι ο πόλεμος στην πρώην Γιουγκοσλαβία οδήγησε τους εργαζόμενους όλων των εθνικοτήτων στην ήττα και ήταν μέρος του σχεδίου καταλήστευσης των εργαζομένων. Υπήρξε καθολική ιδιωτικοποίηση, ενώ η ίδια αναφέρθηκε με λεπτομέρειες στον 4χρονο αγώνα 182 των εργαζομένων να ακυρώσουν την ιδιωτικοποίηση της φαρμακοβιομηχανίας Jugoremedija. Ο φόβος η κατειλημμένη φαρμακοβιομηχανία να αποτελέσει παράδειγμα και για άλλους εργαζομένους, οδήγησε σε πόλεμο από το κράτος με δαιμονοποίηση των αγωνιζόμενων εργαζομένων. Ο αγώνας των εργαζομένων δεν είναι πετυχημένος σήμερα στη Σερβία. Οι εργαζόμενοι δεν είναι οργανωμένοι, είναι μοιρασμένοι σε μικρές ομάδες. Μόνο όμως με τον κοινό αγώνα, τη συνεργασία και τη διεθνή αλληλεγγύη μπορούμε να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας.

Η Εμίνα Μπουζούλαντζιτς από την DITA (Tuzla, Βοσνία -Ερζεγοβίνη) αναφέρθηκε αναλυτικά στην ιστορία του εργοστασίου απορρυπαντικών που ιδιωτικοποιήθηκε με εγκληματικό τρόπο και τον μετέπειτα αγώνα των εργαζομένων να το αναλάβουν. Καταφέραμε και πείσαμε όμως πολύ κόσμο για το εγχείρημα μας γιατί δεν το βάλαμε κάτω και καταφέραμε να πάρουμε και χρηματοδότηση. Σήμερα έχουν έρθει και συμμετέχουν και νέοι άνθρωποι και παράγουμε περί 40 προϊόντα σε τακτική βάση. Εμείς μιλάμε για σοσιαλισμό και αυτοδιαχείριση.

dsc00739Στο τρίτο πάνελ ο Αλεσάντρο από το Officine Zero στη Ρώμη της Ιταλίας αναφέρθηκε στην ιστορία του παλιού εργοστασίου τρένων και την ιστορία των εργαζομένων που δεν υποτάχθηκαν στον καπιταλισμό. Επεσήμανε ότι τρία είναι τα προβλήματα και τα κλειδιά: η ιδιοκτησία, η παραγωγή και η κοινωνία που ζούμε και μπορούμε να αλλάξουμε. Δεν θέλουμε να αντικαταστήσουμε τους ιδιοκτήτες αλλά να διαχειριστούμε τις τύχες μας με τη δημιουργία συνεργατικής κοινότητας μέσα σε αυτή την καταστροφική κρίση. Επιπλέον έχει δικαίωμα η πόλη να αποφασίζει για αυτό και είμαστε προσανατολισμένοι κοινωνικά και την παραγωγή αγαθών ενάντια στην σπατάλη και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Μιλάμε για αναγέννηση της εργασίας, δημιουργία νέων δικτύων στην κατεύθυνση μιας οικονομίας των εργαζομένων ως παράδειγμα αλλαγής. Για να αλλάξουμε την κοινωνία αυτή πρέπει να ξέρουμε ποιοι είμαστε και τι λέμε. Και σας πληροφορώ ότι αυτό δουλεύει τέλεια. Πρέπει να περάσουμε από την αντίσταση στην πρόκληση και να προβάλλουμε τα ανακτημένα εργοστάσια στον δημόσιο λόγο.

Ο Μάσιμο από το Μιλάνο και τη Rimaflow μίλησε για το ανοικτό εργοστάσιο με την πολυσχιδή δραστηριότητα σε συνεργασία με ντόπιους και μικρούς παραγωγούς. Δεν ενδιαφερόμαστε μόνο για τη δουλειά μας αλλά το βλέπουμε ως εναλλακτική ζωής.

Ο Υβ από το Scop Ti – ex Fralib στη Μασσαλία της Γαλλίας, αναφέρθηκε στην επιχείρηση του συγκροτήματος της Unilever και την άρνηση των εργαζομένων στο κλείσιμο του εργοστασίου. Καταλάβαμε το εργοστάσιο και αγωνιζόμαστε 4 χρόνια. Έχουμε συνεταιριστική μορφή και παράγουμε αφεψήματα με την ονομασία 1336, όσες και οι ημέρες του αγώνα μας. Θέλουμε να φτιάξουμε εναλλακτικά δίκτυα διανομής και επεξεργαζόμαστε εναλλακτικούς τρόπους έκφρασης. Αυτοδιαχείριση ενάντια στον καπιταλισμό.

Η Εμινέ από το εργοστάσιο ενδυμάτων Kazova στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας εξιστόρησε τον αγώνα των εργαζομένων μετά την απόλυση 94 εργατών την Άνοιξη 2013.Ένας αγώνας που στην πορεία του βρήκε τη μεγάλη εξέγερση στο πάρκο Γκεζί. Εκεί υπήρξε η ζύμωση και η ενίσχυση των εργαζομένων. Ξεκίνησε εκστρατεία στήριξης από τα συνδικάτα και πολιτικές οργανώσεις. Δεκαπέντε ημέρες μέσα στο πάρκο Γκεζί νοιώσαμε μεγάλη αλληλεγγύη και προχωρήσαμε στην κατάληψη του εργοστασίου. Τότε ξεκίνησε και η συζήτηση για την παραγωγή ενδυμάτων. Το Kazova αποτελεί γέννημα της εξέγερσης. Σήμερα μεταφερθήκαμε σε άλλο κτίριο, έχουμε συνεταιρισμό και έχουμε προχωρήσει στην παραγωγή ρούχων για φτωχούς αλλά και στην ανάπτυξη δικτύου σημείων πώλησης.

dsc00734Το τέταρτο πανελ συζήτησης είχε θέμα Οι εργατικοί αγώνες στην Λατινική Αμερική όπου οι χώρες της έχουν αποτελέσει ένα εργαστήριο εφαρμογής της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, αλλά παράλληλα και εκκολαπτήριο δημιουργικών μορφών εργατικής και λαϊκής αντίστασης.

Στην εισαγωγή ο Αντρέ Ρουγγέρι αναφέρθηκε στην πορεία μετάβασης. Ένα συντηρητικό κύμα έχει ενσκήψει για περισσότερο νεοφιλελευθερισμό. Η νέα φάση της νεοφιλελεύθερης επίθεση απειλεί να κλείσει τις ανακτημένες επιχειρήσεις, οι οποίες σήμερα αριθμούν τις 370 και οι κοπερατίβες εργαζομένων τις 16 χιλιάδες. Τέλος αναφέρθηκε στις τέσσερις φάσεις των ανακτημένων εργοστασίων στη Λατινική Αμερική.

Ο Ούγκο Καμπέρα  από το Campichuelo – ανακτημένη επιχείρηση γραφικών τεχνών, στην Αργεντινή αναφέρθηκε στην ιδιαίτερη περίπτωση του αγώνα των εργαζομένων στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης. Αντιδρώντας στην ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να προχωρήσουν σε έναν συνεταιρισμό. Η πορεία ήταν δύσκολη σε όλα τα επίπεδα και αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτοδιαχείριση. Έχουμε οριζόντια λειτουργία, δημοκρατία, συμμετοχή και αλληλεγγύη. Το σύστημα μας πολέμησε με δύο τρόπους: με την αύξηση του κόστους παραγωγής πχ με την τεράστια αύξηση νερού και ηλεκτρικού και με τη συρρίκνωση της αγοράς λόγω της κρίσης. Το σχέδιο δράσης μας βασίζεται σε τρεις άξονες: την ενδυνάμωση του εγχειρήματος και των εργαζομένων, εξεύρεση ιδίων πόρων, συνεργασία με άλλα συνεταιριστικά εγχειρήματα. Τις όποιες αντιφάσεις και προβλήματα τις αντιμετωπίζουμε με περισσότερο διάλογο και δημοκρατία.

dsc00730

    φωτο: Διάλλειμα για φαγητό

Ο Χουάν Μελχόρ Ρομάν από τη CNTE, Εθνικό συντονιστικό των εργαζομένων στην εκπαίδευση, από το Μεξικό αναφέρθηκε στο ζήτημα της εργασίας την οποία ο καπιταλισμός κάνει προϊόν εμπορεύσιμο για να έχει υπεραξία ή νόμισμα προς ανταλλαγή. Εμείς ως δάσκαλοι λέμε ότι πρέπει να ανακτηθεί ο κοινωνικός χαρακτήρας της εργασίας. Στο Μεξικό δεν είναι μόνο ο αγώνας των Ζαπατίστας, αλλά και των δασκάλων, των αγροτών, ο αγώνας ενάντια στα ορυχεία. Βρισκόμαστε σε φάση νεοαποικιοκρατίας. Είναι πολύ καλό που συζητάμε σε αυτές τις συναντήσεις, έχοντας κοινό εχθρό τον καπιταλισμό. 

ΣΑΒΒΑΤΟ 29/10/2016 ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η 2Η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΤΡΙΗΜΕΡΗΣ  ΕΥΡΩΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ «Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ», ΣΤΗ ΒΙΟΜΕ.

Fest Άμεσης Δημοκρατίας – 3η μέρα: Αυτοοργανωμένες κινήσεις αλληλεγγύης και κοινωνική αντιεξουσία.

Η προσφυγική κρίση και αλληλεγγύη: Απέναντι στο κράτος των στρατοπέδων και της καταστολής. Πέρα από το κράτος, με τις δομές αυτοοργάνωσης, ήταν το θέμα της εκδήλωσης κατά την τρίτη μέρα του 7ου Φεστιβάλ Άμρρσης Δημοκρατίας, με ομιλητές από τις καταλήψεις τους: Στέφανο Μπατσή – Νοταρά 26, Νίκο Γιαννόπουλο – City Plazza και Νίκο Χατζή – Λ. Νίκης 39.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ στη ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

Fest Άμεσης Δημοκρατίας – 2η ημέρα: Η κοινωνική εξέγερση απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, με ένα νέο αδιαμεσολάβητο κίνημα αντίστασης και στη βάση όχι της ιδεολογίας αλλά των κοινωνικών εμπειριών

Οι κινητοποιήσεις στη Γαλλία, το καθεστώς έκτακτης ανάγκης και το νέο που φέρνουν οι τελευταίες μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις, ήταν το θέμα της εκδήλωσης της δεύτερης μέρας του 7ου Fest Άμεσης Δημοκρατίας στο ΑΠΘ.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ στη ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

Fest Άμεσης Δημοκρατίας – 1η μέρα: Η επανάσταση στη Ροζάβα και το μοντέλο του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού.

Η επανάσταση στη Ροζάβα (Βόρεια Συρία) και οι αυτοδιοικούμενες κοινότητες των Κούρδων και άλλων κοινοτήτων, καθώς και η κατάσταση στην Τουρκία με τα επιθετικά της σχέδια κατά του κουρδικού πληθυσμού τόσο στο εσωτερικό της όσο και σε Συρία και Β. Ιράκ, ήταν τα θέματα των δύο εκδηλώσεων κατά την πρώτη ημέρα του έβδομου Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας, το οποίο πραγματοποιείται για τρεις ημέρες σε χώρους του ΑΠΘ (Θεολογική Σχολή).

Α. Οι αυτόνομες κοινότητες στη Ροζάβα, με ομιλητές τους7festa1 Δ. Ρουσσόπουλο,  συγγραφέα και Hawzin Azeezz, διδάκτορα του Πανεπιστημίου του Newcastle και μέλος της επιτροπής για την ανοικοδόμηση στο Κομπάνι.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ στη ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας – Θρυμματίζοντας τα προσωπεία του κρατισμού – 7,8,9 Σεπτέμβρη, ΑΠΘ.

προγραμμα φεστιβάλ άμεσης δημοκρατίας 2016Το αναλυτικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας 2016

Τετάρτη 7/9 2016
19.00 Δηλώσεις για συμμετοχή στο τουρνουά πινγκ – πονγκ που θα διεξαχθεί κατά τη διάρκεια του Φεστιβά

20.00 Εκδήλωση :
 Οι αυτόνομες κοινότητες στη Rojava
Στο πάνελ οι:
Δ. Ρουσσόπουλος,  συγγραφέας
Hawzin Azeezz, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Newcastle

21.00 Εκδήλωση:
Ερντογανισμός και απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία : Τα πρόσωπα του ολοκληρωτισμού
Στο πάνελ οι:
Ayse Acar Basaran, μέλος HDP
Cihan Cambuk, δημοσιογράφος από την εφημερίδα «Βaşlangıç»

22.00 Συναυλία
Jumberingas
Influenza
Ρεύμα 102

Πέμπτη 8/9 2016
19.00 Προβολή ταινίας :
«Αγωνίζομαι άρα υπάρχω»
του Yannis Youlountas

19.30 Workshop -Παρουσίαση της συλλογικότητας «Fair Coop Θεσσαλονίκη» : μέρος ενός παγκόσμιου κινήματος συνεργατισμού που στοχεύει στη δημιουργία εργαλείων για την ανάπτυξη μιας παράλληλης, εναλλακτικής, συνεργατικής οικονομίας από τα κάτω

21.00 Εκδήλωση:
Κινητοποιήσεις στη Γαλλία και το καθεστώς εκτάκτου ανάγκης
Στο πάνελ οι:
Serge Quadruppani, συγγραφέας
Yannis Youlountas, κινηματογραφιστής
και οι συντελεστές του site: LUNDI.am

22.00 Συναυλίες
(Stage 1)
Soul Circus
One Drop Forward
The Accureacy

(Stage 2)
Mc Yinka
Erga Omnes
Twinsanity & Dj Micro

πρόγραμμα παράλληλες δραστηριότητεςΠαρασκευή 9/9 2016
19.00 Ανοιχτό τουρνουά πινγκ – πονγκ
19.00 Εκδήλωση – Παρουσίαση Βιβλίου:
«Το τέλος της Εθνικής Πολιτικής»
του Α. Σχισμένου και του Ν. Ιωάννου

21.00 Εκδήλωση:
Προσφυγική κρίση και αλληλεγγύη: Απέναντι στο κράτος των στρατοπέδων και της καταστολής. Πέρα από το κράτος, με τις δομές αυτοοργάνωσης.
Στο πάνελ οι:
Daktuk Castro – 5o Λύκειο Εξαρχείων
Νίκος Γιαννόπουλος – City Plazza
Στέφανος Μπατσής – Νοταρά 26
Νίκος Χατζής – Λ. Νίκης 39

22.00 Συναυλίες
(Stage 1)
ANEF
Background Noise Suppression
One Percent

(Stage 2)
Zoro & Buzz
TNT
Nigredo
Χακ & Π. Φαρμάκης

Σάββατο 10/9 2016πορεια μπλοκ αμεσης δημοκρατιας
Πορεία στη ΔΕΘ:  από το Μπλοκ άμεσης δημοκρατίας. Συγκέντρωση στο Συντριβάνι στις 17.00.

Περισσότερες πληροφορίες για το φεστιβάλ εδώ: ablocfest.gr
Πληροφορίες για τους ομιλητές/ομιλήτριες: https://ablocfest.gr/index.php/speakers-type/
Fb page: Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας
Event στο fb: https://www.facebook.com/events/1742780695994497/
e-mail :  info@ablocfest.gr

Κάλεσμα στο Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας 7-8-9 /9

Διανύοντας πλέον 1μιση χρόνο αριστερής διακυβέρνησης και όντας στη μέση μιας προσπάθειας βίαιου εξευρωπαϊσμού και ομογενοποίησης, μπορεί να ειπωθεί πως το νέο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο τοπίο έχει αρχίσει κάπως να ξεκαθαρίζει και να διαμορφώνεται.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ το κάλεσμα στη ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

NO BORDER CAMP THESSALONIKI 2016

NBCTlogoΠρόγραμμα του NoBorder 2016
Παρασκευή 15 Ιουλίου:
Αφίξεις συμμετεχόντων
18:00 πρώτη γενική συνέλευση
21:00 προβολή ντοκυμαντέρ, συναυλία υποδοχής
Σάββατο 16 Ιουλίου:
1η μέρα της συνάντησης δικτύωσης του Βαλκανικού Περάσματος
11:00: ΧώροςΓυναικών* (Διεθνείς ομάδες γυναικών* και γυναίκες* από τα «κέντρα μετεγκατάστασης»)
Κατά τη διάρκεια της ημέρας: Live mural painting από το NoBorder Graffiti
Crew
Το βράδυ: Disruptive Film Festival / Θέατρο
Κυριακή 17 Ιουλίου:
Πρωί: μηχανοκίνητη πορεία – παρέμβαση στα κέντρα «φιλοξενίας»-εκτόπισης γύρω από τη Θεσσαλονίκη
13:00: Ομιλίες μεταναστ(ρι)ών από τα κέντρα «φιλοξενίας»-εκτόπισης
Μεσημέρι/απόγευμα: 2η μέρα της συνάντησης δικτύωσης του Βαλκανικού Περάσματος
Το βράδυ: Μικρό φεστιβάλ τεινιών και ντοκυμαντέρ από τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ και το «Βαλκανικό πέρασμα»
Δευτέρα 18 Ιουλίου:

Πρωί: μηχανοκίνητη πορεία – παρέμβαση στα κέντρα «φιλοξενίας»-εκτόπισης γύρω από τη Θεσσαλονίκη
Απόγευμα: workshops
20:00: γενική συνέλευση – «Ευρω-μεσογειακή δικτύωση»
Το βράδυ: Disruptive film festival / Μικρό φεστιβάλ αλβανόφωνων ταινιών
Τρίτη 19 Ιουλίου:
Πρωί: μηχανοκίνητη πορεία – παρέμβαση στα κέντρα «φιλοξενίας»-εκτόπισης γύρω από τη Θεσσαλονίκη
Απόγευμα: workshops
20:00: γενική συνέλευση – «Αυτοοργάνωση των μεταναστών/τριών»
Το βράδυ: Disruptive film festival / Μικρό φεστιβάλ αλβανόφωνων ταινιών
Τετάρτη 20 Ιουλίου:
Πρωί έως αργά το απόγευμα: πορεία στα κέντρα κράτησης στο Παρανέστι και την Ξάνθη.
Βράδυ: συναυλία: Baris Bal Trio (Istanbul/Θεσσαλονίκη) / Θεατρικά: Rhiad από Τυνησία και Δημήτρης Samir (Συρία/Ελλάδα)
Πέμπτη 21 Ιουλίου:
Πρωί: μηχανοκίνητη πορεία – παρέμβαση στα κέντρα «φιλοξενίας»-εκτόπισης γύρω από τη Θεσσαλονίκη
Απόγευμα: διαδήλωση “Migrants’ Pride” στο κέντρο της Θεσσαλονίκης
Βράδυ: συναυλία
Παρασκευή 22 Ιουλίου:

Πρωί: workshops:
12:00-15:00: συζήτηση για τον αγώνα ενάντια στα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική
Απόγευμα: workshops
20:00: γενική συνέλευση – «Δικτύωση αυτοοργανωμένων δομών»
Το βράδυ: Disruptive film festival / Μικρό φεστιβάλ ιρανικών ταινιών
Σάββατο 23 Ιουλίου:
Πορεία στον φράχτη του Έβρου
Το βράδυ: Disruptive film festival / Μικρό φεστιβάλ ιρανικών ταινιών
Κυριακή 24 Ιουλίου:
Συμπεράσματα των workshops / Γενική συνέλευση
NoBoProgramPoster.indd
Πρόγραμμα της συνάντησης δικτύωσης της Βαλκανικού Οδού
Σάββατο 16 Ιουλίου
11.00 – 13.00
Συνέλευση υποδοχής, αρχικές τοποθετήσεις, πρώτη συζήτηση
1: «Όλα μπορούν να συμβούν» – η εκπληκτική δυναμική του 2015
2: Το νέο συνοριακό καθεστώς στο Αιγαίο μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας
3: Επιστροφή στον «υπόγειο σιδηρόδρομο» – νέες/παλιές προκλήσεις για την υποστήριξη και την αλληλεγγύη
4: Μεταξύ της προσωρινής διαμονής των μεταναστ(ρι)ών transit και των κοινών κοινωνικών αγώναν – τρόποι σύνδεσης των διαφορετικών επιθυμιών και συνθηκών
15.30 – 17.30
1η ενότητα workshops
Επιστροφή στον «υπόγειο σιδηρόδρομο»; Οι καθημερινοί αγώνες και οι διεθνικές προοπτικές στο Βαλκανικό πέρασμα
Πέντε παράλληλα workshops:
1.    Οι συνέπειες της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας
2.    Δημιουργία webguides: Welcome to Greece and Welcome to Italy
3.    H αλληλεγγύη κατά μήκους του Βαλκανικού περάσματος: οικονομική ενίσχυση ομάδων και δομών και κοινές δράσεις ενάντια στην καταστολή
4.    Η παροχή «Live feed» πληροφοριών από το w2eu ως εργαλείο αντιπληροφόρησης – Πιθανότητα δημιουργίας ενός Alarmphone Balkan
5.    Χαρτογράφηση και προτάσεις υποστήριξης στο Βαλκανικό πέρασμα.
(διάλειμα 90 λεπτών)
19.00 – 21.00
2η ενότητα workshops
Αλληλεγγύη και υποστήριξη: αυτοοργάνωση, μικτές οργανώσεις, εθελοντές, διεθνική διάσταση
Τέσσερα παράλληλα workshops:
1.    Εμπειρίες κοινωνικών κέντρων και καταλήψεων
2.    Μετακινούμενες ομάδες  / επισκέψεις στα σύνορα
3.    Πολύγλωσες εφημερίδες και online περιοδικά/πλατφόρμες;
4.    Μεταξύ της υποστήριξης λόγω ενσυναίσθησης και της μη αμειβόμενης διαχείρισης πληθυσμών – Αμφιθυμίες της συμμετοχής των εθελοντ(ρι)ών.
Κυριακή 17 Ιουλίου
16.00- 18.00
3η ενότητα workshops
Κοινοί κοινωνικοί αγώνες, η ευαισθητοποίηση ενάντια στην ποινικοποίηση
Τρία παράλληλα workshops:
1.    Στέγαση, υγεία, εκπαίδευση: προοπτικές κοινών αγώνων για τις κοινωνικές υποδομές και τα κοινωνικά δικαιώματα
2.    Εργασία, εκμετάλλευση, δικαιώματα: τρόποι αντίστασης στις ρατσιστικές κατηγοριοποιήσεις στην εργασία
3.    Συκοφάντηση, ποινικοποίηση, ευαισθητοποίηση: Σπάζοντες τον φόβο και την καταστολή στις περιοχές των συνόρων
19.00 to 21.00
Καταληκτική ολομέλεια: Σύντομα συμπεράσματα από τα workshops και προοπτικές
22.00: Μικρό φεστιβάλ ντοκυμαντέρ  από τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ και από το Βαλκανικό πέρασμα
Πρόγραμμα των workshops (18, 19 και 22 Ιουλίου)
Τυπική ημέρα workshops
8.00-9.30 πρωινό
9.30-13.30 μηχανοκίνητη πορεία στα κέντρα «φιλοξενίας»-εκτόπισης
13.30-15.00 ξεκούραση, ελαφρύ μεσημεριανό
15.00-19.00 ενότητες workshops
19.00-20.00 γεύμα
20.00-22.00 γενική συνέλευση
Δευτέρα 18 Ιουλίου:
Τέσσερις παράλληλες ενότητες workshops (15.00-19.00)
A1. Κρατικές και υπερκρατικές πολιτικές διακυβέρνησης μετακινούμενων πληθυσμών (αίθουσα 1)
α) Βιβλιοπαρουσίαση Vogelfrei. Τρία κείμενα για τη μετανάστευση, τις απελάσεις, το κεφάλαιο και το κράτος του – εγχείρημα Αντίθεση
β) Ο Νέος Κρατικός Ολοκληρωτισμός Απέναντι στους Μετανάστες-Πρόσφυγες – Aντιεξουσιαστική Κίνηση
γ) Το κράτος απλώνει το χέρι του: πότε για να ελεήσει, πότε για να ασκήσει βία». Μια συζήτηση για τον ρόλο της
φιλανθρωπίας και του στρατού στη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών – κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ
δ) Η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας – Migrant Solidarity Network / Ankara
B. Στρατηγικές και πρακτικές επιβίωσης, αλληλεγγύης και αγώνα (αίθουσα 2)
α) Pinknoise (Ολλανδία) – ασφαλής επικοινωνία και online ιδιωτικότητα
β) Hackborders project: Παρουσίαση ενός εργαλείου για τον εντοπισμό και την επανένωση οικογενειών με αγνοούμενα μέλη  – http://hackborders.net/‬.
γ) WatchThe Med Alarm Phone – παρουσίαση της τηλεφωνικής γραμμής για μετανάστ(ρι)ες που κινδυνεύουν στις θάλασσες, μέλη του Alarm Phone
δ) Silent University Athens Assembly – πλατφόρμα μοιράσματος της γνώσης μεταξύ ντόπιων, μεταναστών και προσφύγων.
C1. Αλληλεγγύη, δικτύωση, επικοινωνία, αλληλοβοήθεια και commoning των μετακινούμενων πληθυσμών (αίθουσα 3)
α) Ανεπιθύμητος ανθρωπισμός: θεσμικές νεκρο-πολιτικές και έλεγχος της αλληλεγγύης από την βάση στο πλαίσιο της διαχείρισης της διεθνικής μετανάστευσης – Σόνια Βλάχου
β) Ο αγώνας σου είναι και δικός μου; Όρια και δυνατότητες των κοινών αγώνω – NoBorder ακτιβιστές
γ) Πολιτικοποίηση μεταναστ(ρι)ών μέσα στο ριζοσπαστικό κίνημα – Genti Guri – δίκτυο Clandestina
δ) Ζώντας και αγωνιζόμενοι/ες με τους μετανάστες και τις μετανάστριες στη Λουμπλιάνα – Anti-racist Front without Borders from Ljubljana (Σλοβενία)
ε) Δικτύωση αγώνων μεταναστ(ρι)ών και αγώνων για το δικαίωμα στη στέγη – The European Action Coalition for the Right to Housing and to the City
D. Πώς να αφουγκράζεσαι τα σύνορα: συναιθηματικές μεταναστευτικές υποκειμενικότητες και στρατηγικές (αυτο) παρουσίασης
Γενική συνέλευση: «Ευρω-μεσογειακή δικτύωση» (αίθουσα 1)
Τρίτη 19 Ιουλίου:
Τρεις παράλληλες ενότητες workshops (15.00-19.00)
A2. Κρατικές και υπερκρατικές πολιτικές διακυβέρνησης μετακινούμενων πληθυσμών (αίθουσα 1)
α) Ο ρόλος και η συμβολή του πανεπιστημίου στην διαχείριση των μεταναστευτικών ροών – κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ
β) Ο αντιφασισμός ως αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση – Μαύρο & Κόκκινο
γ) Ένα κοινωνικό κίνημα για να ανοίξει ξανά το Βαλκανιικό πέρασμα. Δημόσια υποστήριξη και κοινωνική νομιμοποίηση του προσφυγικού κινήματος – Joerg Finkenberger, Lisa Thomas
δ) Αλληλέγγυα οικονομία και προσφυγική κρίση: ανιχνεύοντας τις γέφυρες και επεκτείνοντας τους χώρους της κοινωνικής αλληλεγγύης – Freedom Coop
E. Έμφυλες διαστάσεις της μετανάστευσης (γυναίκες, lgbtq πληθυσμοί, σεξισμός, έμφυλη βια, εγκυμοσύνη) – Ηλιακές διαστάσεις της μετανάστευσης (αίθουσα 2)
α) Atelier Without Borders – Atelier Without Borders (Istanbul): παιδιά και ακτιβισμός
β) Βιβλιοπαρουσίαση: “Με τα ίδια μας τα λόγια – Γυναίκες πρόσφυγες στη Γερμανία αφηγούνται τις ιστορίες τους”,  IWSPACE (International Women Space)
γ) Ζώντας στη σκιά – Ελιάνα Καναβέλη, περιοδικό «Βαβυλωνία»
C2. Αλληλεγγύη, δικτύωση, επικοινωνία, αλληλοβοήθεια και commoning των μετακινούμενων πληθυσμών (αίθουσα 3)
α) Η παρούσα κατάσταση των μεταναστ(ρι)ών στο Μαρόκο σε συνδυασμό με τις συνοριακές πολιτικές της ΕΕ – No Borders Μαρόκο
β) Οι συνέπειες στη Βόρεια Αφρική της πολιτικής της ΕΕ για τη μετανάστευση – Noborder Τυνησία και συγγενείς αγνοούμενων στη Μεσόγειο
γ) Για μια Συλλογική Μνήμη των Αγώνων των Μεταναστών – πρόταση για μια πολύγλωσση διαδικτυακή πλατφόρμα – ακτιβιστές από WatchTheMed Alarm Phone και από το Moving Europe
Γενική συνέλευση: «Αυτοοργάνωση των μεταναστών/τριών» (αίθουσα 1)
Παρασκευή 22 Ιουλίου:
Πρωί – 2 παράλληλες ενότητες workshops (9.00-12.00)
F. Τρίωρη εκπαίδευση σε τεχνικές άμεσης δράσης (9.00-12.00) (χώρος συναυλιών)
Action Training for Direct Action – Openborder
G1. Σύνδεση των αγώνων ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών (10.00-12.00) (αίθουσα 2)
α) Δουλεύοντας στα σύνορα: έποικοι και μετανάστες εργάτες γης στα ισραηλινά σύνορα
β) Υποδομές και οργάνωση μακροπρόθεσμων καταυλισμών και δράσεων – Max Mustermann
12:00-15:00
Ανοιχτή συνέλευση / εκδήλωση για τον αώνα ενάντια στα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική (αίθουσα 1)  
«The State and capital write the history of pillaging life and  nature, the movements write the history of resistance and freedom” – Beyond Europe: Halkidiki – The Comeback
Απόγευμα – 3 παράλληλες ενότητες workshops (15.00-19.00)
G2. Σύνδεση των αγώνων ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών (αίθουσα 1)
α) Συμμετοχή/ενσωμάτωση των προσφύγων στην Πρωτοβουλία για ένα Αυτοοργανωμένο Σχολείο Ολοκληρωμένης Συνεργασίας / το Freedom Coop ως εργαλείο για τους πρόσφυγες και το κίνημα No Border  – Freedom Coop
β) Η αλληλέγγυα οικονομία ως μία διέξοδος από την εργασιακή εκμετάλλευση – Istanbul migrant solidarity kitchen
γ) Η αλλαγή παραδείγματος στην πολιτική συμμετοχή και η αυτοοργάνωση μεταναστ(ρι)ών από τη Συρία στην Τουρκία  – Hamisch – Istanbul Syrian cultural association
δ) Η έμπρακτη αλληλεγγύη ως μορφή αυτοοργάνωσης ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό – Μαύρο & Κόκκινο
H. Ζούμε μαζί, αγωνιζόμαστε μαζί (αίθουσα 2)
α) Αλληλεγγύη και αυτοοργάνωση ενάντια στα γαλλικά σύνορα στη Ventimiglia (Ιταλία): προοπτικές και στρατηγικές για μελλοντικούς αγώνες – No Borders Italy
β) Ζούμε μαζί, αγωνιζόμαστε μαζί – Calais Migrant Solidarity
γ) Προς μια Διεθνική Κοινωνική Απεργία – Workshop για την Εργασία, την Επισφάλεια/προσωρινότητα και τη Μετανάστευση – PrekärLab / Frankfurt
δ) Παρουσίαση της Αυτοργανωμένης Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης σε Πρόσφυγες και Μετανάστες του εγχειρήματος της Κατάληψης Δερβενιών 56
I. Solidarity structures, squats-social struggle centers (αίθουσα 3)
α) Οι προοπτικές της αντιρατσιστικής αυτοοργάνωσης και των καταλήψεων – Οργάνωση: Beyond Europe με συμμετοχή ακτιβιστών από Αθήνα, Μιλάνο, Φρανκφούρτη κ.α.
β) Προοπτικές και οργάνωση στη Σμύρνη – Kapılar community center / Izmir
γ) #Overthefortress / Agire nella crisi / Globalproject – Meltingpot
Γενική συνέλευση: «Δικτύωση αυτοοργανωμένων δομών» (αίθουσα 1)
 
Καλλιτεχνικό πρόγραμμα
Παρασκευή 15 Ιουλίου:

Ντοκυμαντέρ «People without faces»
Συναυλία:
Unshaped Ahead (loops &violin-based storytelling)
Lostre (ska punk)
Electro Vampires (atmospheric goth & glamor rock)
Τούρι Μπέρι (jazz punk)
Guts Pie Earshot (deep cello trip hop)
Σάββατο 16 Ιουλίου:

Disruptive Film Festival (Sherry Millner & Εrnest Larsen, N.Y., ΗΠΑ)
Θεατρική παράσταση από ΤΟ ΣΠΙΡΤΟ: Coriolanus, William Shakespeare
Κυριακή 17 Ιουλίου:
Μικρό φεστιβάλ ντοκυμαντέρ  από τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ και από το Βαλκανικό πέρασμα
Προβολή: “Detention Without Walls” (Bridget Holtom, “We Will Rise” – Βρετανία)
Δευτέρα 18 Ιουλίου
Disruptive film festival
Μικρό φεστιβάλ αλβανόφωνων ταινιών (ελληνικοί υπότιτλοι): (1) Kukumi (Isa Qosja, 2005)
Τρίτη 19 Ιουλίου:
Disruptive film festival
Μικρό φεστιβάλ αλβανόφωνων ταινιών (ελληνικοί υπότιτλοι): (2) Time of the Comet (Fatmir Koçi, 2008) (3) Tirana Year Zero (Fatmir Koçi, 2001)
Τετάρτη 20 Ιουλίου:
Δύο μονόπρακτα, απαγγελία αραβικής ποίησης, κουρδικά τραγούδια – επιμέλειαΔημήτρης Samir, σκηνοθέτης (Συρία-Ελλάδα)
Θεατρική παράσταση από τον Rhiad (Τυνησία): “Huuriya σημαίνει Ελευθερία”
Συναυλία:
Baris Bal Trio (Istanbul/Θεσσαλονίκη) (traditional oriental & Ottoman court music),
Interrail (ethnic & Balkan tunes)
Πέμπτη 21 Ιουλίου:
Συναυλία: Λ.Ο.Σ.,  Δυσλειτουργικές Αφηγήσεις (rap), Καταχνιά (deep art crust), BMW Rockers 57 (speed ’n’ roll)
Παρασκευή 22 Ιουλίου:
Disruptive film festival
Μικρό φεστιβάλ ιρανικών ταινιών: Morteza Jafari (a) Dreaming of Life, 2016 (b) Dreaming of Democracy, 2013
Σάββατο 23 Ιουλίου:
Disruptive film festival
Μικρό φεστιβάλ ιρανικών ταινιών: Morteza Jafari (a) Dreaming of Life, 2016 (b) Dreaming of Democracy, 2013
* Όλες τις ημέρες: έκθεση φωτογραφίας από τον Morteza Jafari (Iran)
Κάλεσμα
Την εποχή του παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού έχει καταστεί σαφές ότι όλο και περισσότερο ενισχύεται η κυκλοφορία του κεφαλαίου, καθώς επίσης εντείνεται ο εθνικισμός και η πατριαρχία. Ταυτόχρονα υψώνονται φράχτες και σύνορα τόσο στο φυσικό χώρο όσο και στις κοινωνικές σχέσεις των υποκειμένων και των κοινοτήτων τους. Ωστόσο οι κινήσεις και οι διασυνοριακοί αγώνες των μεταναστριών και μεταναστών καταδεικνύουν ότι οι τόποι συνάντησης και σύγκρουσης γεννούν διαρκώς ρωγμές, κατώφλια και περάσματα προς ανεξερεύνητους κόσμους.
Συγκεκριμένα η κυκλοφορία του κεφαλαίου και των εμπορευμάτων προωθείται με διακρατικές και παγκόσμιες συμφωνίες, οι οποίες επιδιώκουν την απελευθέρωση των αγορών, το ελεύθερο εμπόριο, την άρση των δασμολογικών περιορισμών και την κατοχύρωση δικαιωμάτων ιδιοκτησίας. Παράλληλα το πρότερο κοινωνικό συμβόλαιο ανατρέπεται, το κράτος πρόνοιας υποχωρεί και το νεοφιλελεύθερο κράτος αποκτά το ρόλο μάνατζερ-εταίρου, ο οποίος ωστόσο διατηρεί τη στρατιωτική καθώς και την εκτελεστική, διοικητική και νομοθετική ισχύ. Κατά ένα τρόπο το λεγόμενο αόρατο χέρι της αγοράς έχει την ανάγκη του κράτους για να δημιουργηθεί αυτή η αγορά. Ταυτόχρονα η ένταση της έμφυλης καταπίεσης, ο ρατσισμός και ο φασισμός αξιοποιούνται για την καθυπόταξη και τον έλεγχο των πληθυσμών.
Ωστόσο οι παραπάνω πολιτικές αμφισβητούνται έντονα από κοινωνικούς αγώνες, εξεγέρσεις, ταραχές, κινητοποιήσεις και κοινωνικά κινήματα τόσο πριν όσο και στην εξέλιξη της πρόσφατης κρίσης. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, μεταξύ άλλων, αποτελούν η εξέγερση στα γαλλικά banlieu τον Νοέμβρη και Δεκέμβρη του 2005, η κομμούνα της Οαχάκα το 2006, η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 στην Ελλάδα, η αραβική Άνοιξη το 2011, τα κινήματα των Aγανακτισμένων σε Ισπανία και Ελλάδα το 2011, οι ταραχές του Λονδίνου το 2011, το κίνημα Occupy στις ΗΠΑ το 2011 και 2012, η εξέγερση του πάρκου Γκεζί στην Ιστάνμπουλ τον Ιούνη του 2013, η Άνοιξη της Βραζιλίας το 2013, οι κινητοποιήσεις σε βαλκανικές χώρες τις χρονιές 2013-2014, κτλ.
Για να αντιμετωπιστεί η πρόσφατη δομική κρίση του καπιταλισμού που μπορεί να ερμηνευτεί τόσο ως κρίση υπερσυσσώρευσης όσο και ως αποτέλεσμα της ανυπακοής των πληθυσμών, το παγκόσμιο και τοπικό κεφάλαιο επέλεξε να απαντήσει με διπλό τρόπο. Αφενός μονιμοποιείται το καθεστώς έκτακτης ανάγκης και η συνθήκη εξαίρεσης, ώστε η στρατηγική επιβολής του σύγχρονου ολοκληρωτισμού να θωρακιστεί απέναντι στις αντιστάσεις των από τα κάτω και να κατορθώσει τον πλήρη έλεγχο της ανθρώπινης δραστηριότητας και της διαχείρισης των φυσικών πόρων. Αφετέρου η καπιταλιστική επίθεση συνολικοποιείται, επιβάλλοντας κυρίως στις χώρες του Νότου τη γενικευμένη λιτότητα σε μεγάλα κομμάτια πληθυσμού, μέσω της αποσάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων και τον αποκλεισμό τους από τα κοινά αγαθά.
Eπιπλέον, εντατικοποιείται το modus operandi του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή το βάθεμα των νέων περιφράξεων και η συνεχιζόμενη υφαρπαγή και λεηλασία των πόρων και μέσων παραγωγής και αναπαραγωγής και αφετέρου εντείνονται οι περιφράξεις στις κοινωνικές σχέσεις, στις αξίες, στα νοήματα και στον τρόπο επικοινωνίας των πληθυσμών. Με ακόμη μεγαλύτερη ένταση επιβάλλονται τα σχέδια των κυρίαρχων στις χώρες της καπιταλιστικής περιφέρειας. (Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική κ.α). Η επέκταση των πολεμικών επιχειρήσεων, των επεμβάσεων του δυτικού σχηματισμού και άλλων δυνάμεων (π.χ Ρωσία), μέσα στο ιστορικό συνεχές, συντρίβει για δεκαετίες τις κοινωνίες αυτές και διαμορφώνει κατάλληλες συνθήκες για την ανάδυση πολιτικών και άλλων σχηματισμών που προωθούν την απολυταρχία, την στρατικοποίηση των κοινωνιών, την έμφυλη καταπίεση και τη θρησκευτική μισαλλοδοξία. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται η πειθάρχηση των ντόπιων πληθυσμών, επιταχύνεται η αναδιάρθρωση των κοινωνικών δομών και διασφαλίζεται η καλύτερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, στα πλαίσια των αναγκών της  παγκόσμιας οικονομίας
Τα τελευταία χρόνια, οι πολιτικές περιφράξεων και υφαρπαγής εφαρμόστηκαν με προγράμματα λιτότητας στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου και με τον πόλεμο, τη θρησκευτική μισαλλοδοξία και την ένταση της έμφυλης καταπίεσης στις χώρες της Αραβικής Άνοιξης. Ως εκ τούτου σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού των παραπάνω χωρών αναγκάζεται να εγκαταλείψει τις εστίες του. Οι αποστερημένοι από τον φυσικό και κοινωνικό τους χώρο πληθυσμοί μεταναστεύουν, διασχίζουν σύνορα, φράχτες, συρματοπλέγματα, ποτάμια, θάλασσες, νάρκες και αστυνομικές περιπόλους. Επίσης αντιμετωπίζουν την εκμετάλλευση δουλεμπόρων, κλείνονται σε στρατόπεδα κράτησης και έπειτα τις περισσότερες φορές με βίαιες μεθόδους ωθούνται να αναζητήσουν εργασία ακόμα και με εξαιρετικά δυσμενείς όρους (μαύρη και απλήρωτη εργασία), ή μένουν άνεργοι και αποτελούν τον πλεονάζοντα εφεδρικό στρατό εργασίας, ακόμα εξωθούνται στην πορνεία, σε κυκλώματα τράφικινγκ και εμπόριου ανθρώπινων οργάνων.
Συνεπώς την ίδια στιγμή που ενισχύεται η κυκλοφορία του κεφαλαίου, και εντείνεται η πατριαρχία και ο εθνικισμός όλο και περισσότερο υψώνονται φράχτες και εμποδίζεται η κυκλοφορία των ανθρώπων. Η Ευρώπη Φρούριο αναδύεται μέσα από τις στάχτες της πρόσφατης κρίσης με πολιτικές αστυνόμευσης, ελέγχου, εγκλεισμού, επαναπροώθησης, παρανομοποίησης και ποινικοποίησης των μετακινούμενων πληθυσμών. Οι αστυνομικές και στρατιωτικές επιχειρήσεις εντατικοποιούνται, το ΝΑΤΟ αναλαμβάνει κεντρικό ρόλο, εγκαθιδρύονται τεχνητές διαιρέσεις μεταξύ προσφύγων και μεταναστών, και τέλος τα στρατόπεδα κράτησης, τα hot spots και τα κέντρα επαναπροώθησης γίνονται ο κανόνας στη διαχείριση των μετακινούμενων πληθυσμών.
Ωστόσο οι μεταναστευτικές ροές από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη τροποποιούν το παραπάνω πλαίσιο καθώς αμφισβητούν έμπρακτα τον ρόλο των συνόρων και των κρατικών και υπερκρατικών πολιτικών. Εκατοντάδες χιλιάδες μετακινούμενοι πληθυσμοί έχουν τους τελευταίους μήνες διασχίσει σύνορα χαράσσοντας διαδρομές αλληλεγγύης και ιχνηλατώντας πράξεις και χειρονομίες χειραφέτησης. Η ίδια η κίνηση των μεταναστριών και μεταναστών με την επινοητικότητα και ευρηματικότητά της αναδεικνύει ότι οι επιθυμίες, οι κοινωνικές σχέσεις και τα όνειρα δε φυλακίζονται αλλά έχουν τη δύναμη να υπερβαίνουν σύνορα και φράχτες.
Επιπλέον η ίδια η κίνηση των μεταναστών αναδεικνύει ότι τα κίνητρα των μετακινούμενων αποτελούν τις περισσότερες φορές περίπλοκες διασταυρώσεις ενάντια σε ταξικές, έμφυλες, εθνοτικές, πολιτισμικές, θρησκευτικές διακρίσεις και καταπιέσεις. Ταυτόχρονα οι μετακινούμενοι πληθυσμοί αναπτύσσουν στρατηγικές επιβίωσης, ενεργοποιούν υποκειμενικές ικανότητες, συνάπτουν κοινωνικές σχέσεις με άλλους μετακινούμενους και ταυτόχρονα στηρίζονται σε πρότερα κοινωνικά δίκτυα που αφήνουν πίσω τους. Ως εκ τούτου κρίνουμε ότι θα πρέπει να υπερβούμε τις απόψεις που αντιλαμβάνονται ότι το κράτος, το κεφάλαιο, η πατριαρχία, ο ρατσισμός επικυριαρχούν απόλυτα στα υποκείμενα και επομένως οι μετανάστες είναι υποτελείς, θύματα, υπό-κειμενα που χρήζουν φιλανθρωπίας, συμπόνιας και σωτηρίας. Η ίδια η κίνηση των μεταναστριών και μεταναστών συνεισφέρει στο να φωτιστούν πως οι πράξεις μετακίνησης συγκροτούν τα μετακινούμενα υποκείμενα σε πρόσωπα, τα οποία βρίσκονται σε διαρκή διαλεκτική και όχι σε υποτελή σχέση τόσο με τα ποικίλα και διασταυρωνόμενα συστήματα διακρίσεων και καταπίεσης (κεφάλαιο, πατριαρχία, ρατσισμός κτλ.) όσο και με τις κρατικές και διεθνείς πολιτικές ελέγχου, αστυνόμευσης, αφαίρεσης της πολιτότητας κτλ.
Απέναντι λοιπόν στις παραπάνω εξελίξεις καλούμαστε να πάρουμε θέση.
Τους τελευταίους μήνες αλληλέγγυοι και μετανάστες έχουν συναντηθεί μέσα στο καλειδοσκόπιο της κρίσης. Οι παραπάνω συναντήσεις και αγώνες κρίνουμε ότι πρέπει να ενισχυθούν, να αποκτήσουν συγκεκριμένες δομές και να αντιπροτείνουν με σαφήνεια τη χαρά, τη γοητεία και το νόημα της συντροφικότητας και του μοιράσματος.
Για τους παραπάνω λόγους θεωρούμε κρίσιμη τη διοργάνωση ενός διεθνικού No Border Camp αυτό το καλοκαίρι στη Θεσσαλονίκη.
Η επιλογή της πόλης της Θεσσαλονίκης κρίνουμε ότι είναι εξαιρετικά σημαντική καθώς βρίσκεται στην καρδιά των συγκρούσεων γύρω από τον έλεγχο και τη διαχείριση της μετανάστευσης και την ελευθερία μετακίνησης. Η γεωγραφική θέση της Θεσσαλονίκης είναι στη βόρεια Ελλάδα κοντά στα σύνορα με Αλβανία – Δημ. της Μακεδονίας – Βουλγαρία και ταυτόχρονα στην περίμετρό της χωροθετούνται αρκετά κέντρα συγκέντρωσης, κράτησης και επαναπροώθησης μεταναστών. Επιπλέον τόσο στη βόρεια Ελλάδα όσο και ευρύτερα στη περιοχή των Βαλκανίων έχουν αναδυθεί το τελευταίο διάστημα πρωτοβουλίες και δίκτυα αλληλεγγύης, τα οποία μπορούν να ενισχύσουν και να ενισχυθούν από τη διοργάνωση του No Border Camp. Τέλος τόσο η δεδηλωμένη επιθυμία για συντονισμό ποικίλων τοπικών πολιτικών συλλογικοτήτων όσο και οι διαθέσιμες υποδομές κρίνουμε ότι καθιστούν την πόλη της Θεσσαλονίκης ως την καταλληλότερη και πιο αξιόπιστη επιλογή για να λάβει χώρα η διοργάνωση ενός παγκόσμιου και διεθνικού No Border Camp.
Με βάση το παραπάνω πολιτικό πλαίσιο το παρόν κάλεσμα δομείται στις παρακάτω ενότητες:
α) Τρόπος Οργάνωσης
β) Στοχεύσεις
γ) Ομάδες Εργασίας
δ) Δομή
ε) Θεματικές ενότητες συζητήσεων/workshop
Τρόπος Οργάνωσης
Το προτεινόμενο No Border Camp επιδιώκουμε να πραγματοποιηθεί μέσα από αυτοοργανωμένες, οριζόντιες και αμεσοδημοκρατικές δομές και διαδικασίες. Επιπλέον θεωρούμε δεδομένη την σαφή εναντίωση στις ποικίλες και διασταυρωνόμενες σχέσεις και συστήματα εξουσίας, καταπίεσης και διακρίσεων. Το No Border Camp αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για να εκφραστεί και να γίνει ορατή η εναντίωση στο ρατσισμό, τα ταξικά προνόμια, την πατριαρχία, τον σεξισμό, την ξενοφοβία, την ομοφοβία, την θρησκευτική μισαλλοδοξία και οποιαδήποτε άλλη καταπίεση. Τέλος για τη συνεπή ενότητα μεταξύ θεωρίας και πρακτικής κρίνουμε σημαντικό να προωθήσουμε αδιαμεσολάβητες διαδικασίες που θα μας απεμπλέξουν από επίσημους θεσμούς, φορείς, κόμματα και κυρίαρχα παγκόσμια και τοπικά μίντια.
Στοχεύσεις
Θέτουμε ως κεντρικούς τους παρακάτω στόχους:
Να ενισχυθούν οι ήδη υπάρχουσες ομάδες μεταναστών, να τους δοθεί κεντρικός ρόλος ως οργανωτικού παραδείγματος για τις μετανάστριες και τους μετανάστες που θα εγκλωβιστούν εντός των ελληνικών ή άλλων κρατικών συνόρων. Να αναδειχθούν τα αιτήματα των μεταναστών για ανοιχτά σύνορα, κατάργηση κέντρων κράτησης και επαναπροώθησης, χαρτιά, άσυλο και δικαιώματα.
Να συνδεθούν οι ποικίλοι αγώνες των μεταναστών από το Καλαί έως την Ειδομένη.
Να φτιαχτούν νέες σταθερές αυτοοργανωμένες δομές υποστήριξης και αλληλεγγύης σε μετανάστες καθώς επίσης να ενισχυθούν και να δικτυωθούν οι υπάρχουσες.
Είναι γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες απέναντι στην εσκεμμένη ανυπαρξία κρατικής μέριμνας συγκροτήθηκαν σε διάφορες χώρες, πόλεις και γειτονιές οριζόντια δίκτυα αλληλεγγύης. Κρίνουμε ότι η αυθόρμητη αλληλεγγύη πρέπει να πάρει σαφή πολιτικά χαρακτηριστικά, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος να μετατραπεί σε φιλανθρωπία ή εθελοντισμό, καθώς επίσης και να αποτραπεί η περαιτέρω αξιοποίηση του φαινομένου από ΜΚΟ και κράτος.
Να ενισχυθούν τα βαλκανικά και ευρωπαϊκά δίκτυα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκαν τους τελευταίους μήνες, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της υπό εξέλιξη αυξανόμενης στρατιωτικοποίησης της διαχείρισης της μετανάστευσης.
Να απαντηθεί o αναδυόμενος ρατσιστικός και εθνικιστικός λόγος.
Να συνδεθούν οι αγώνες ντόπιων και μεταναστών εργατών.
Στο πνεύμα του «όποιος δεν θέλει να μιλάει για τον καπιταλισμό ας μην μιλάει ούτε για τον φασισμό», όποιος μιλάει ενάντια στην Ευρώπη-Φρούριο οφείλει να στρέφεται όχι μόνο ενάντια στον ρατσισμό αλλά και ενάντια στο σύστημα που τον υποδαυλίζει, τον αναπαράγει και τον χρησιμοποιεί: να μάχεται τον καπιταλισμό μέσα από αυτοοργανωμένες δομές και οριζόντια δίκτυα. Σε αυτό το πλαίσιο το λεγόμενο «μεταναστευτικό» ζήτημα πρέπει να σχετιστεί και με άλλες όψεις του παγκόσμιου συστήματος κυριαρχίας: με τους πολέμους στο πλαίσιο της κρίσης, με τα ζητήματα του φύλου, της τάξης, της αναπηρίας, της κουλτούρας κτλ. Για τον λόγο αυτό το No Border Camp πέρα από τις κινητοποιήσεις, τις συναντήσεις και τη δημιουργία δομών κρίνουμε ότι θα πρέπει να περιλαμβάνει και τη διοργάνωση ενός αυτοοργανωμένου αντικαπιταλιστικού – αντιπατριαρχικού – αντιρατσιστικού συνεδρίου, με βασικό άξονα τη μετανάστευση, συναρθρωμένη με τις όψεις εκείνες του παγκόσμιου συστήματος κυριαρχίας που θα ήθελαν να αναπτύξουν οι ενδιαφερόμενες ομάδες και άτομα.
Θεματικές ενότητες
Α. Αυτονομία μετακίνησης
1-Μετακινούμενοι πληθυσμοί, νομαδισμός και διεθνικές γεωγραφίες της μετανάστευσης (η έννοια του συνόρου, του συνοριακού χώρου, του ενδιάμεσου χώρου, της ετεροτοπίας και της ετερότητας)
2-«Αυτονομία», «φυγή», «νομαδισμός», «διασπορά», «ταξίδι». Διεθνική μετανάστευση έναντι των φιλελεύθερων αντιλήψεων του laissez-faire που θεωρεί τη μετανάστευση ως προϊόν μιας ατομικής επιλογής που υπακούει στους νόμους της προσφοράς και της ζήτησης των αγορών εργασίας, όσο και των αντιλήψεων του «παρεμβατισμού» που αντιλαμβάνεται τη μετανάστευση ως ένα φαινόμενο το οποίο το κράτος οφείλει να παρεμβαίνει προκειμένου να ρυθμίσει τη ροή και την έκτασή του
3-Mobile commons. Στρατηγικές και πρακτικές επιβίωσης, αγώνα, αλληλεγγύης, δικτύωσης, επικοινωνίας, αλληλοβοήθειας και commoning των μετακινούμενων πληθυσμών
4-Δομές αλληλεγγύης, καταλήψεις-κοινωνικά κέντρα αγώνα, σύνδεση αγώνων ντόπιων και μεταναστών
Β. Διαθεματικές νέες περιφράξεις
1-Πολιτικές νέων περιφράξεων, βίαιης εκτόπισης, αποστέρησης και υφαρπαγής των πόρων και μέσων παραγωγής και αναπαραγωγής, μονιμότητα της λεγόμενης πρωταρχικής συσσώρευσης
2-Ταξικές διαστάσεις της μετανάστευσης (προλεταριοποίηση, επισφάλεια, φτηνό εργατικό δυναμικό, εφεδρικός πλεονάζων στρατός ανεργίας)
3-Ανάδυση εθνικιστικής-ρατσιστικής-φασιστικής ρητορικής και αντίστοιχων πρακτικών, πολιτικές φόβου και μισαλλοδοξίας (ρατσιστικές επιτροπές κατοίκων, ο ρόλος της εκκλησίας και των μίντια)
4-Έμφυλες διαστάσεις της μετανάστευσης (γυναίκες, lgbtq πληθυσμοί, σεξισμός, έμφυλη βια, εγκυμοσύνη)
5-Ηλιακές διαστάσεις της μετανάστευσης (παιδιά, ηλικιωμένοι)
6-Αναπηρία και μετανάστευση
7-Πολιτισμικός σφετερισμός της κουλτούρας των μετακινούμενων πληθυσμών
8-Δουλέμποροι, κυκλώματα εμπορίας και διακίνησης, τράφικινγκ και εμπόριου ανθρώπινων οργάνων
Γ. Κρατικές και υπερκρατικές πολιτικές διακυβέρνησης μετακινούμενων πληθυσμών
1-Ο ρόλος του κράτους
2-Πολιτότητα, δικαιώματα, άσυλο
3-Ο ρόλος της φιλανθρωπίας, του εθελοντισμού και το πάρτυ των ΜΚΟ
4-Κρίση, μετανάστευση και νέες πολιτικές διακυβέρνησης. Πως το λεγόμενο «δόγμα του σοκ» και το «καθεστώς μόνιμης εξαίρεσης» όλο και περισσότερο γίνονται ο κανόνας στη διαχείριση των πληθυσμών
5-Πόλεμος, γεωπολιτική και νεοαποικιακές πολιτικές
6-Ευρώπη-Φρούριο και στρατόπεδα κράτησης μεταναστών. Κρατικές και διακρατικές πολιτικές αστυνόμευσης, ελέγχου, εγκλεισμού, επαναπροώθησης, παρανομοποίησης και ποινικοποίησης των μετακινούμενων πληθυσμών (επιχειρήσεις ΝΑΤΟ, διαιρέσεις μεταξύ προσφύγων και μεταναστών, hot spots, κέντρα επαναπροώθησης)