Category Archives: ΜΝΗΜΕΣ

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ Εκδήλωση-βιβλιοπαρουσίαση στο στέκι «Ωραίον Ντεπώ» στη Θεσσαλονίκη Παρασκευή 8/4 στις 20:00.


to oraion«Αθλητισμός & κοινωνικά κινήματα»
—————————————–
Εκδήλωση, συζήτηση, βιλιοπαρουσίαση στη Θεσσαλονίκη του βιβλίου του συναδέλφου Νάσου Μπράτσου «Αθλητισμός και Κοινωνικά Κινήματα» (εκδ. Νότιος Άνεμος), θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 8 Απριλίου στις 20:00 στο συνεταιριστικό στέκι «Το Ωραίον Ντεπώ» (Βαφοπούλου 18) στη Θεσσαλονίκη.
Αφορμή για την εκδήλωση είναι η διοργάνωση του Euro τον Ιούνιο και οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Βραζιλίας τον Αύγουστο. Εκεί όπου τα ολυμπιακά έργα χρηματοδοτούνται αφειδώς (μόλις δύο χρόνια μετά το Μουντιάλ) και οι φαβέλες μας θυμίζουν ότι οι Ολυμπιάδες γίνονται με το αίμα των φτωχών, μας δίνεται η δυνατότητα να μιλήσουμε για τη σχετικά άγνωστη κοινωνική και αντιφασιστική πλευρά της ιστορίας του αθλητισμού και για τον αθλητισμό του σήμερα, ως δικαίωμα προσβάσιμο σε όλους τους ανθρώπους και όχι ως εμπόρευμα.
εξωφ 1_Page_1Τη συζήτηση θα συντονίσει εκπρόσωπος του συνεταιριστικού στεκιού και θα συμμετάσχουν οι:
– Νάσος Μπράτσος, δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου, (μέλος «ΜΕΤΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ»)
– Μπάμπης Μπίκας, δημοσιογράφος, (μέλος του ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΥ ΤΥΠΟΥ – ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΓΩΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ),
– Θωμάς Καλέσης, δημοσιογράφος (μέλος του κλαμπ Θεσσαλονίκης της St. Pauli),
– Μπάμπης Κουρουνδής, δικηγόρος.
Η εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη έχει και «γενέθλιο» χαρακτήρα καθώς το βιβλίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις αρχές του Απρίλη του 2015.

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Αυτοί που σπεύδουν σε παράτες για το ΌΧΙ -από τους κάθε λογής της εξουσίας έως το πλήθος των πρόθυμων- έχουν πεί ποτέ τους ένα όχι;

Ενάντια σε κάθε εξουσία

του Μιχάλη Κατσαρού

από τη συλλογή «Κατά Σαδδουκαίων»

Δείτε/ακούστε τον ίδιο τον ποιητή να απαγγέλλει το «ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ» κάνοντας «κλικ» ΕΔΩ

Διαβάστε ΟΛΟΚΛΗΡΟ το «ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ» στη ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

Ποτέ Ξανά Ναζισμός (27/1, Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος)

Απ’ το ιστολόγιο της Αντιφασιστικής Συνέλευσης Αλληλεγγύης (Θεσσαλονίκη):
Η Αντιφασιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης στο πλαίσιο της Διεθνούς Ημέρας Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος (27/1) θα πραγματοποιήσει το Σάββατο, 26/1, μοίρασμα του παρακάτω κειμένου σε κεντρικά σημεία της πόλης και την Κυριακή, 27/1, Οδοιπορικό Μνήμης με κεντρικούς άξονες την εβραϊκή παρουσία στην πόλη αλλά και πρόσωπα και γεγονότα της Κατοχής, από τον σταθμό που φεύγαν τα τρένα για το Άουσβιτς ως την πλατεία Ελευθερίας, περνώντας από το Βαρδάρη και τη Συναγωγή Μοναστηριωτών. Το οδοιπορικό θα ξεκινήσει στις 12.30 μ.μ. από τον Παλιό Σταθμό (Νέα Δυτική Είσοδος).
Στις 27 Ιανουαρίου 1945 τμήματα του σοβιετικού στρατού φτάνουν στο Άουσβιτς και βρίσκουν 7.000 αποστεωμένους κρατούμενους που είχαν επιζήσει και δεν είχαν συρθεί μαζί με τους υπόλοιπους στις «πορείες θανάτου» που οργάνωσαν οι ναζιστικές δυνάμεις κατά την υποχώρησή τους. Πριν λίγα χρόνια αυτή η ημερομηνία ανακηρύχθηκε

Η ναζιστική κατοχή του Β’ΠΠ και το Πρωτόκολλο Τιμής των Δημοσιογράφων στη Θεσσαλονίκη

«Τίτλος τιμής για την Ε.Σ.Η.Ε.Μ.-Θ. είναι το μυστικό «Πρωτόκολλο Τιμής» που υπέγραψαν 22 μέλη της, τέλη του 1941, αρχές του 1942. Με αυτό, δεσμεύτηκαν να μην προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα έντυπα που εξέδιδαν οι κατακτητές και να εργαστούν μόνο στις εφημερίδες, οι οποίες θα εξέφραζαν τις εθνικοαπελευθερωτικές οργανώσεις και την Αντίσταση». Αυτό αναφέρεται στο «Χρονικό της Ένωσης» και περιλαμβάνεται στις εκδόσεις της, ως η μόνη επίσημη αναφορά στο γεγονός αυτό καθεαυτό.

Το σχετικό κείμενο δυο αρχικών σελίδων με  τη μορφή της μιάς σελίδας, κοσμούσε τα ετήσια ημερολόγια της ΕΣΗΕΜΘ για αρκετά χρόνια…. εκτός των τελευταίων. Μάλιστα, στην έκδοση του Μορφωτικού ιδρύματος της Ένωσης το 2009 σχετικά με την ημερίδα και έκθεση για τον Παράνομο Τύπο στη Βόρεια Ελλάδα, Εθνική Αντίσταση 1941-44, όχι  μόνο δεν προβάλεται ως τέτοιο αλλά δεν υπάρχει καμμία απολύτως αναφορά!

Αν και δυο χρόνια πριν το 2007 στην έκθεση για τους αδελφούς Μαρκίδες Πούλιου ο τότε πρόεδρος της ΕΣΗΕΜΘ Δημήτρης Γουσίδης, προσφωνώντας τον παρειστάμενο πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, είπε: «Το παρελθόν της Ένωσης που γέννησε αυτό το Ίδρυμα είναι βαρύ, και ανάλογη είναι και η ευθύνη μας. Όταν στην κληρονομιά σου είναι δημοσιογράφοι που ύψωσαν το ανάστημά τους στον ναζισμό, υπογράφοντας πρωτόκολλο τιμής να μη συνεργαστούν με έντυπα των δυνάμεων Κατοχής –περίπτωση μοναδική στον ευρωπαϊκό χώρο, όταν στα μητρώα σου υπάρχουν εγγραφές όπως: «απαχθείς υπό των Γερμανών δεν επανήλθε έκτοτε», όταν στους πρώτους νεκρούς του Αλβανικού Μετώπου περιλαμβάνονται μέλη σου, όταν ως σωματείο έχεις στηρίξει έμπρακτα τους πιο μεγάλους θεσμούς της Θεσσαλονίκης, δεν χωράνε εκπτώσεις και παραχωρήσεις».

Γιατί λοιπόν έχει πάψει η αναφορά από την ΕΣΗΕΜΘ σε αυτό το Πρωτόκολλο Τιμής, το οποίο μάλιστα στο ημερολόγιο της Ένωσης το 1988 αναφέρεται ως «Υπέρτατος τίτλος τιμής για την ΕΣΗΕΜΘ»; Είναι αλήθεια ότι η Ένωση έχει μόνο μία φωτοτυπία αυτού του κειμένου και το πρωτότυπο…. αγνοείται;

Η αποκάλυψη της ύπαρξης ενός τέτοιου κειμένου ήρθε στην επιφάνεια από τον Σπ. Κουζινόπουλο, στον οποίο το είχε δώσει ο Φρίξος Ιωαννίδης πριν αποβιώσει το 1983. Είχε έρθει τότε στο δσ της ΕΣΗΕΜΘ, το οποίο αποφάσισε να το αναδείξει και μάλιστα παρουσιάστηκε στο παγκόσμιο δημοσιογραφικό συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1985. Την επόμενη χρονιά η εφημερίδα Θεσσαλονίκη δημοσίευσε ένα ολοσέλιδο ανυπόγραφο άρθρο, το οποίο αναφέρεται: στο πρωτόκολλο  τιμής, στους Θεσσαλονικείς δημοσιογράφους στην κατοχή, στην πατριωτική στάση των μελών της ΕΣΗΕΜΘ, αλλά και στους ελάχιστους που συνεργάστηκαν με τον κατακτητή και μετά την αποχώρηση των Γερμανών διαγράφηκαν από τα μητρώα μελώων της ΕΣΗΕΜΘ. Βλέπε και περιβόητη Δίκη των Δωσίλογων Δημοσιογράφων το 1945. Ενώ στη διάρκεια της κατοχής τρία μέλη της Ένωσης, οι Ζακ Βεντούρα (ιδρυτικό μέλος από το 1923), Λάζαρ Ελιέζερ (μέλος από το 1933) και Μέντες Ματαράσσο (μέλος από το 1938), βρήκαν τραγικό θάνατο στα χιτλερικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στο μητρώο της ΕΣΗΕΜ-Θ αναφέρεται: «Απαχθέντες υπό των Γερμανών το 1943 και αποσταλέντες εις Γερμανίαν δεν επανήλθαν έκτοτε».

Δέκα χρόνια χωρίς τον Χρήστο

Τέτοια μέρα, 25 Γεννάρη του 2002 ο Χρήστος Αρνομάλλης έφυγε από τη ζωή στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο μετά από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς στην οποία είχε υποβληθεί.
Ειδικά στις μέρες που ζούμε ένας άνθρωπος με το μεγαλείο της προσωπικότητας του Χρήστου μας λείπει. Μας λείπει ο φίλος, μας λείπει ο δημοσιογράφος, μας λείπει ο θεατράνθρωπος.
Για τους νεώτερους που δεν τον γνώρισαν, ο Χρήστος Αρνομάλλης γεννήθηκε το 1956. Σπούδασε στην Πάντειο και στη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ.
Υπήρξε όπως δήλωνε κι ο ίδιος «υπηρέτης δύο αφεντάδων»: της δημοσιογραφίας και του θεάτρου.

6 Δεκέμβρη – Τρία χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Σήμερα 6 Δεκεμβρίου 2011, συμπληρώνονται 3 χρόνια από την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικά πυρά.

Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 που ακολούθησε, έγινε η διαρκής υπενθύμιση προς τους κρατούντες πως όταν η ελπίδα και τα όνειρα φονεύονται, χιλιάδες άλλα οργισμένα όνειρα κι ελπίδες γεννιούνται. Για να πάρουν εκδίκηση, όπως λέει κι ο ποιητής.

Τρία χρόνια μετά, σήμερα, εκατοντάδες συγκεντρώσεις, πορείες και εκδηλώσεις στη μνήμη του Αλέξανδρου πραγματοποιούνται στην Ελλάδα, σε ολόκληρη την Ευρώπη, παντού.

Τα παιδιά της εξέγερσης του 2008, ενηλικιώθηκαν. Βγαίνουν ξανά στους δρόμους και συνεχίζουν να ονειρεύονται. ΔΕΙΤΕ την ταινία του Χρήστου Γεωργίου “children of the riots” έτσι όπως προβλήθηκε από το “Al Jazeera”.

Γεια σου ρε Μόργκαν…

Το πάλεψε ο Μόργκαν. Και οι φίλοι του το πάλεψαν να μην έχει «σκυλίσια ζωή».

Ο Μάης του '36 στη Θεσσαλονίκη και ο αγωνιστής Γιάννης Ταμτάκος

Η φωτογραφία με τη σπαρακτική φιγούρα της μάνας πάνω από το νεκρό κορμί του γιου της (Τούσης) κατά την εξέγερση του Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη, ενέπνευσε τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει το “Μέρα μαγιού μου μίσεψες…” που μελοποίησε αργότερα ο Μίκης Θεοδωράκης

Ο Γ. Ταμτάκος (αριστερά) με τον Άγι Στίνα

Ο Γιάννης Ταμτάκος, ο οποίος έζησε έναν αιώνα (1908 – 2008) παλεύοντας για το εργατικό κίνημα, «έφυγε» σε ηλικία 100 ετών στις 4 Ιανουαρίου 2008 και τάφηκε την επομένη στο νεκροταφείο της Μαλακοπής στην Τούμπα με πολιτική τελετή και αγκαλιά με μία μαυροκόκκινη σημαία.

Ο «ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΣ ΤΥΠΟΣ» ως ελάχιστο φόρο τιμής και θέλοντας να διατηρήσει ζωντανή τόσο τη μνήμη του μπαρμπα-γιάννη όσο και τα γεγονότα της 9ης του Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη, δημοσιεύει το παρακάτω μικρό αφιέρωμα.

Μια ζωή αγώνες

Ο Γιάννης Ταμτάκος γεννήθηκε το 1908. Δύο φορές πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία, από 6 χρονών μπήκε στην παραγωγή πουλώντας κουλούρια και κάνοντας τον λούστρο. Το 1918 – 19, σε ηλικία 11 χρόνων πρωτοπήγε σε μια εργατική συγκέντρωση για την Πρωτομαγιά στην Ευαγγελίστρια της Θεσσαλονίκης. Πλησιάστηκε από τους αρχειομαρξιστές το 1925 – 26, απ’ τον Πολλάτο και άλλους. Πήρε μέρος σ’ όλους τους απεργιακούς αγώνες, σαν τσαγγάρης με την ιδιότητα του εκλεγμένου συμβούλου και σαν γραμματέας του σωματείου των υποδηματεργατών Θεσσαλονίκης. Κατηγορήθηκε για τα γεγονότα του 1936 ως πρωτεργάτης μαζί με άλλους 52 εργάτες.

Ο Γ. Ταμτάκος (αριστερά) στο τσαγκαράδικο.

Για το εργατικό κίνημα του μεσοπολέμου, την εξέγερση του ‘Μάη του ’36 στη Θεσσαλονίκη και τις διώξεις που ακολούθησαν, ο Γιάννης Ταμτάκος είχε μιλήσει τα τελευταία χρόνια αρκετές φορές σε δημόσιες εκδηλώσεις (οργανωμένες κυρίως από αναρχικές/αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες καθότι και ο ίδιος δήλωνε αντιεξουσιαστής), πάντοτε καταχειροκροτούμενος από νεότερους και παλαιότερους, καταφέρνοντας να συγκεντρώνει τον σεβασμό γύρω από το πρόσωπό του και τους πολύχρονους αγώνες του.

Δημοσιεύουμε στο παρόν μικρό αφιέρωμα την απομαγνητοφωνημένη εισήγησή του σε μία από αυτές τις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκε έναν Απρίλη στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. (Την εκδήλωση είχαν οργανώσει το Ελευθεριακό Στέκι Μπραχαμίου «Πικροδάφνη» και η Πρωτοβουλία από τον Αυτοδιαχειριζόμενο Χώρο στον Πειραιά).

Η ομιλία του Γιάννη Ταμτάκου

«Σύντροφοι, Συντρόφισσες και φίλοι, χαιρετίζω τον ερχομό σας για τη συγκέντρωση τη σημερινή. Δεν υπήρξα θεωρητικός. Ήμουν ένας εργάτης του δρόμου κι έπαιρνα μέρος στις εκδηλώσεις του εργατικού κινήματος. Από το 1924 αγωνίζομαι για τα ζητήματα της εργατικής τάξης και προσηλυτίσθηκα στις αναρχικές ιδέες παρόλο που ήμουν Αρχειομαρξιστής και τροτσκιστής από το βιβλιαράκι «Προς τους Νέους» του Κροπότκιν. Δεν είμαι ο θεωρητικός όπως είπα γιατί ο καπιταλισμός δεν με άφησε να βγάλω το σχολείο, είμαι προσφυγόπουλο από το 1914, γεννηθείς το 1908 και πήρα μέρος σε όλους τους απεργιακούς αγώνες στη Θεσσαλονίκη.

Πρωτομαγιά ενάντια στους παραχαράκτες της Ιστορίας

Το κείμενο του Σ. Γιελέν «Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΡΑΣΗ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ», αποτελεί έως σήμερα μία πολύτιμη πηγή ενημέρωσης για τις συνθήκες υπό τις οποίες γεννήθηκε η «εργατική πρωτομαγιά». Αναδημοσιεύθηκε και ανατυπώθηκε σε εκατοντάδες έντυπα και γλώσσες στον πλανήτη τις τελευταίες δεκαετίες. Το κάνουμε κι εμείς, σήμερα, που το νόημα της εξέγερσης του Σικάγου, έχει διαστρεβλωθεί, παραχαραχτεί και προσαρμοστεί στα μέτρα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και της εξυπηρέτησης μικροπολιτικών συμφερόντων με στόχο την περίφημη «εργασιακή ειρήνη» και τη σιγή… νεκροταφείου. 

Το κείμενο φιλοξενείται σταθερά τα τελευταία 3 χρόνια στη στήλη «Σελίδες» του blog του ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΥ ΤΥΠΟΥ με τίτλο: Σικάγο 1886 – Πώς “γεννήθηκε” η εργατική Πρωτομαγιά

Ο ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΣ ΤΥΠΟΣ καλεί όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ στην πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση, την Κυριακή στις 10.30 το πρωί στην πλατεία Αριστοτέλους.

«Πέρασαν οι μέρες που μας πλήγωσαν»…

Ένας Νιόνιος από τα παλιά. Έτσι γιατί…  «η ζωή αλλάζει χωρίς να κοιτάζει τη δικιά σου μελαγχολία…» και μετά «έρχεται η στιγμή για να αποφασίσεις με ποιους θα πάς και ποιους θα αφήσεις….»