Άλλο ένα θαύμα διεθνούς… εμβέλειας από την ΕΣΗΕΜ-Θ και το εργοδοτικό κατεστημένο! Εξαφάνισαν τους 11 εργασιακούς εκπροσώπους από 8 Μέσα! Πλήρης η απαξίωση των διοικούντων συνδικαλιστικών φαντασμάτων!

fileselpida_220799765Άλλο ένα θαύμα διεθνούς… εμβέλειας από την ΕΣΗΕΜ-Θ και το εργοδοτικό κατεστημένο!  Εξαφάνισαν τους 11  εργασιακούς εκπροσώπους από 8 Μέσα!

Κανένα νόημα και πρακτική συνδικαλιστική χρησιμότητα δεν βρίσκουν πλέον αρκετοί συνάδελφοι – μέλη της ΕΣΗΕΜ-Θ-, που όλο και συχνότερα γυρίζουν την πλάτη στην αραχνιασμένη παλαιά γραφειοκρατική φρουρά αυτού του κλειστού κλάμπ που φέρει όλα τα διακριτικά χαρακτηριστικά της μαύρης αντίδρασης, του άκρατου συντηρητισμού, του λόμπινγκ με την εκάστοτε εξουσία, της «πελατειακής» συμπεριφοράς, της συνεχούς υποχωρητικότητας απέναντι στα αφεντικά και της συντήρησης ενός αυτοαναπαραγωγικού μηχανισμού βγαλμένου από τα σπλάχνα του ίδιου του συστήματος.

Διακαής πόθος των εργοδοτών είναι πάντοτε η εξαφάνιση κάθε διαμαρτυρίας, απεργίας ή ριζοσπαστικής συνδικαλιστικής εκπροσώπησης των εργαζομένων. Τον πόθο αυτό κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό να εκπληρώσουν τα φαντάσματα του συνδικαλισμού που κινούνται σαν σκιές στο στοιχειωμένο σπίτι της οδού Στρατηγού Καλλάρη 5.

Στις εκλογές της 22ας Ιουνίου 2016 για την ανάδειξη εργασιακών εκπροσώπων σε διάφορα ΜΜΕ, η ΕΣΗΕΜ-Θ «κατάφερε» ένα ακόμα «θαύμα» προσφέροντάς το ως «δώρο» προς τα αφεντικά των ΜΜΕ: σε Μακεδονία-Θράκη οι εργοδότες «απαλλάχτηκαν» από… 11 εργασιακούς εκπροσώπους σε 8 διαφορετικά Μέσα-εργασιακούς χώρους! Πώς το «κατάφεραν» αυτό; Μα… δεν υπήρξε καμία υποψηφιότητα! Και πώς να υπάρξει;!

Πιο ηχηρή από όλες ήταν η απουσία υποψηφιότητας στο συγκρότημα των εφημερίδων «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ». Η απαξίωση και η συστηματική υποβάθμιση (έως εκμηδένισης) του ρόλου των «εργασιακών εκπροσώπων» από την ίδια την Ένωση και το εργοδοτικό κατεστημένο, αλλά και η στάση άκρατου ενδοτισμού του προεδρείου προς τη διοίκηση των εφημερίδων, έκοψε την όρεξη στον οποιονδήποτε για να κατέβει ως υποψήφιος -κάτι που δείχνει την  πλήρη απαξίωση της ακολουθούμενης συνδικαλιστικής α-πραξίας του προεδρείου της ΕΣΗΕΜΘ. Οκτώ μήνες απλήρωτοι οι εργαζόμενοι στη «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», με καλοπιάσματα στην εργοδοσία και με παράνομη απόλυση του εργασιακού εκπροσώπου χωρίς ένα «κιχ» από την ΕΣΗΕΜ-Θ, τι άλλο χρειαζόταν; Καταλύτης ήταν η προχθεσινή ενημέρωση από την εκπρόσωπο της ιδιοκτησίας νομική σύμβουλο, η οποία όχι μόνο δεν είπε κάτι για τους οφειλόμενους 8 τελευταίους μισθούς των εργαζομένων αλλά την απέδωσε στην… παραγωγικότητα!. Άλλωστε το είπε: πληρώνεστε όσα βγάζετε, δηλ. περίπου το 40% των μισθών, οδηγώντας έτσι σε νέα μείωση και ανεπίσημη περικοπή! Η στάση της Ένωσης;… Αφωνία και υπομονή! [Νέα συνάντηση και εργασιακή συνέλευση θα γίνουν την επόμενη Πέμπτη].

Σε άλλα Μέσα, κάποιοι έκριναν ότι είναι περιττή η οποιαδήποτε σύγκρουση με τα αφεντικά σε μια εποχή «κρίσης» και «ακραίας ανεργίας». Σε άλλο Μέσο, εξελέγη «εργασιακός εκπρόσωπος» σαρώνοντας με τη δική του… μία ψήφο! Κανένας δεν πήγε να τον ψηφίσει και αυτός θα θελήσει να εκπροσωπήσει τους συναδέλφους του που γύρισαν την πλάτη στη διαδικασία. Αλλού, όπου το γραφειοκρατικό κατεστημένο εντόπισε πιθανές εστίες… «αναταραχής», φρόντισε να «φυτέψει» με το γνωστό δοκιμασμένο αυτο-αναπαραγωγικό σύστημα, τους «δικούς» του που έχουν δώσει δείγματα ευκολίας στις «υπογραφές» και στις «αιτήσεις».

Thavma-ParodiaΑυτό το νέο «θαύμα» της ΕΣΗΕΜ-Θ έρχεται να προστεθεί δίπλα στα «θαύματα» της πανελλαδικής «πρωτιάς» ανοίγματος του θέματος της υπογραφής των ατομικών συμβάσεων, «καθαγιασμού» του ανταποκριτικού γραφείου του κατασκευασμένου κυβερνητικού μορφώματος ΔΤ-ΝΕΡΙΤ στη Θεσσαλονίκη και της μηδενικής αγωνιστικής αντίδρασης απέναντι στο αντι-ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Τιθεται πλέον εν αμφιβόλω όλο το συνδικαλιστικό οικοδόμημα και η αξιοπιστία της ίδιας της συνδικαλιστικής υπόστασης του Σωματείου των δημοσιογράφων σε Μακεδονία-Θράκη. Η πρόσφατη «εκλογική επιτυχία» της γνωστής πλειοψηφικής ομάδας του ΔΣ της ΕΣΗΕΜ-Θ να αποσπάσει εν μέσω των συντριμμιών του κλάδου τις 7 από τις 9 έδρες(!) στο νέο ΔΣ, κινείται αντιστρόφως ανάλογα με την ηθική αίγλη που θα έπρεπε να έχει ένα ισχυρό και μαχητικό Σωματείο των δημοσιογράφων.

Η τραγικά μικρή συμμετοχή των συναδέλφων στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση που προηγήθηκε των εκλογών και το γύρισμα της πλάτης στις εργασιακές εκπροσωπήσεις, όχι μόνο δεν αποτελούν δείγματα «θριάμβου» για τη νεοφιλελεύθερη συνδικαλιστική κάστα αλλά, αντιθέτως, επιβεβαιώνουν την αρχή του τέλους της. Η ηθική απονομιμοποίηση είναι απείρως ισχυρότερη από τα εκλογικά ποσοστά.

Για την ιστορία: Η εφορευτική επιτροπή της ΕΣΗΕΜ-Θ ανακοίνωσε τα αποτελέσματα των εκλογών για τους «εργασιακούς αντιπροσώπους» εκεί όπου υπήρξαν υποψηφιότητες, «παραλείποντας» στην ανακοίνωση να αναφέρει –έστω για λόγους τυπικότητας- ότι σε 8 εργασιακούς χώρους δεν εκλέχτηκε κανείς γιατί απλούστατα δεν εμφανίστηκε ΚΑΝΕΙΣ ως υποψήφιος!

Συγκεκριμένα, δεν υπήρξε καμία υποψηφιότητα σε κανένα από τα παρακάτω Μέσα-εργασιακούς χώρους:

  • Εφημερίδες ΜακεδονίαΘεσσαλονίκη: (θα εξέλεγαν 2)
  • Εφημερίδα Arena Press: (θα εξέλεγαν 1)
  • Εφημερίδα ThessNews: (θα εξέλεγαν 1)
  • Ανταποκριτικά γραφεία αθηναϊκών εφημερίδων: (θα εξέλεγαν 2)
  • TV Μακεδονία: (θα εξέλεγαν 1)
  • Ράδιο Θεσσαλονίκη: (θα εξέλεγαν 1)
  • Arena FM: (θα εξέλεγαν 1)
  • Εφημερίδες και Ρ/Τ Μέσα Κεντρικής Μακεδονίας: (θα εξέλεγαν 2)

Διαβάστε στη συνέχεια ΠΟΙΟΙ ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ στα… μισά(!!!) από τα Μέσα όπου υπήρξαν υποψηφιότητες:

Ξεκινά στις 30 Ιούνη η κάθοδος του ΚΑΡΑΒΑΝΙΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στην Αθήνα – ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ για συμμετοχές


Προς τα σωματεία, τις κινήσεις, τις οργανώσεις και τις συλλογικότητες της εργατικής τάξης, των μαχόμενων κοινωνικών και εργατικών αγώνων.
Προς τους ανένταχτους αγωνιστές και τους αλληλέγγυους.
ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ. 
 
ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
 
Η ΜΟΝΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΧΑΡΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ
 
Να ενώσουμε και να οργανώσουμε τους αγώνες μας 
για να πάρουμε όλα όσα μας ανήκουν!
 
Τα εργοστάσια στους εργάτες, τα χρέη σε αυτούς που τα δημιούργησαν!
 
unnamedΟι εργαζόμενοι ΒΙΟΜΕ & ΡΟΜΠΕΝ του ξύλου, μαζί με τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, κατεβαίνουμε ενωμένοι στην Αθήνα, στο Υπουργείο Εργασίας, να διεκδικήσουμε όλα αυτά που μας ανήκουν. Κατεβαίνουμε για να ενώσουμε τη φωνή μας με τον μαχόμενο πληθυσμό της Χαλκιδικής που παλεύει ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, με τους εργαζόμενους των συγκοινωνιών, τους λιμενεργάτες, τους ξενοδοχοϋπαλλήλους του LEDRA HOTEL που πτώχευσε, τους νοσοκομειακούς γιατρούς, τα κοινωνικά ιατρεία κι όλους τους εργαζόμενους που ανοίγουν τον αγώνα ενάντια στο 3οΜνημόνιο, τη κυβέρνηση και τους διεθνείς υποστηρικτές της.
  Ο λαός με τους αγώνες των προηγούμενων χρόνων ζητούσε να μπει ένα τέλος στη φρίκη  των μνημονίων και η κυβέρνηση ταξικής συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μαζί με τους μνημονιακούς φίλους του παρελθόντος υποσχέθηκε μια φρίκη χωρίς τέλος.
  Όχι μόνο υιοθέτησε το ασφαλιστικό έκτρωμα που ξεσήκωσε εργάτες, αγρότες κι ελευθεροεπαγγελματίες αλλά με το νέο ταμείο ιδιωτικοποιήσεων και ξεπουλήματος εκποιεί όλες τις επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα, τις συγκοινωνίες ΜΕΤΡΟ, ΗΣΑΠ, ΤΡΑΜ, ΕΘΕΛ, τα λιμάνια, ενώ στο δεύτερο πακέτο ξεπουλήματος βρίσκονται ΔΕΗ, ΕΛΠΕ,ΕΛΒΟ,ΕΥΔΑΠ,ΕΥΑΘ,ΔΕΠΑ.
  Τσίπρας και Καμμένος ψήφισαν τον ανθρωποκόφτη δημοσιονομικής πειθαρχίας για να ολοκληρώσουν την αξιολόγηση των Σαμαρά-Βενιζέλου, δηλαδή το πρόγραμμα κοινωνικής καταστροφής. Σήμερα δεν υπάρχει άλλος χρόνος αναμονής, ούτε οι αυταπάτες της υπομονής. Οι μάσκες έπεσαν κι εμείς έχουμε αποφασίσει ότι δεν θα ζήσουμε σα δούλοι.
ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑ ΔΟΥΛΟΙ
 
  Οι εργαζόμενοι των κατειλημμένων εργοστασίων ΒΙΟΜΕ (Θεσ/νίκη) και ΡΟΜΠΕΝ (Βέροια) και όλοι όσοι/ες στηρίζουμε τους αγώνες τους,καλούμε όλο το μαχόμενο εργατικό κίνημα  να συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας και να πλαισιώσουμε το Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης που θα ταξιδέψει από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα για να διεκδικήσουμε όλα όσα μας ανήκουν, να στηρίξουμε τις δυναμικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις στο Υπουργείο Εργασίας και να ανοίξουμε νέους δρόμους ταξικής αλληλεγγύης και αγώνα.
  Στις περσινές μας κινητοποιήσεις, την εποχή της «ευφορίας και της ελπίδας», οι εργάτες με τις κινητοποιήσεις του Καραβανιού τον Απρίλη 2015, τις κινητοποιήσεις στα δικαστήρια για να ακυρωθεί κάθε προσπάθεια ξεπουλήματος, κέρδισαν μια εξάμηνη αναβολή του πλειστηριασμού του οικοπέδου.
  Όμως η ασπιρίνη της αναβολής εκπνέει τις 30 Ιουνίου 2016 και ξαναμπαίνει μπροστά ο μηχανισμός εκποίησης του οικοπέδου, του εργοστασίου καθώς και η βίαιη εκκένωση των εργαζομένων από αυτό.
  Μέσα σε αυτό το εξάμηνο, οι βολές κατά των εργατών πολλαπλασιάστηκαν: Μια μειοψηφία εργαζομένων με επικεφαλής το ΔΣ του σωματείου της Φίλκεραμ να κινητοποιείται ενεργά, για πρώτη φορά τόσο έντονα, ενάντια στους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕ. Το αντιδραστικό ΠΟΤΑΜΙ να καταθέτει αλλεπάλληλες ερωτήσεις στη Βουλή με σκοπό να γίνουν οι πλειστηριασμοί εδώ και τώρα.  Στο χορό των ερωτήσεων μπήκε δυστυχώς και το ΚΚΕ υποστηρίζοντας το παράλογο αστικό δίκαιο της πτωχευτικής διαδικασίας, να εκποιηθεί το οικόπεδο προκειμένου να αποζημιωθούν οι εργαζόμενοι της ΦΙΛΚΕΡΑΜ όταν είναι γνωστό ότι στις πτωχευτικές διαδικασίες την εποχή της κρίσης οι εργαζόμενοι απαιτούν εργασία και όχι τα ψίχουλα που μένουν πάνω στο πτωχευτικό τραπέζι που λεηλατείται από τις τράπεζες και τους υποψήφιους επενδυτές.
  Σε αυτές τις επίμονες ερωτήσεις της «αντιπολίτευσης» οι κυβερνώντες πέρα από τους υποκριτικούς δεκάρικους λόγους περί »συνεταιριστικής & αλληλέγγυας οικονομίας», όχι μόνο δεν υπερασπίστηκαν την έστω προσωρινή λύση την οποία οι ίδιοι ψήφισαν, αλλά αντίθετα διαβεβαίωναν στη Βουλή πως άπαξ και παρέλθει το εξάμηνο, τότε τον λόγο τον έχει η δικαστική εξουσία …
 
  Η ίδια κυβέρνηση που έχει βάλει στο στόχαστρο τις κοινωνικές ανάγκες, χάρισε τις Σκουριές στην Ελντοράντο και τον Μπόμπολα, έπνιξε χιλιάδες στα νερά του Αιγαίου κρατώντας το αίσχος του τείχους στον Έβρο στη θέση του, που έχει πάρει την θέση της σαν ο καλύτερος υπηρέτης των αφεντικών και του κεφαλαίου.
Μέσα σε αυτό το εξάμηνο όμως ο αγώνας των εργατών 
έδωσε και αυτός τις δικές του απαντήσεις:
 
  Η διεύρυνση του εγχειρήματος της ΒΙΟΜΕ με χημικούς μηχανικούς και νέους εργαζόμενους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, το άνοιγμα του e-shop και η μεγάλη επιτυχία του, έδειξαν ότι η εργατική χειραφέτηση και η αυτοδιαχείριση της παραγωγής με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, μακριά από καπιταλιστικές σχέσεις εκμετάλλευσης, αποτελεί τη μόνη απάντηση στην κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν. Η ΒΙΟΜΕ έχει αποδείξει ότι υπάρχει εναλλακτικός δρόμος την εποχή της καπιταλιστικής κρίσης, ότι μπορεί να χτιστεί μια άλλη μορφή κοινωνικών σχέσεων βασισμένη όχι στη πίστη του κέρδους του κεφαλαίου αλλά στην εμπιστοσύνη των ελεύθερα άμεσων συνεταιρισμένων παραγωγών που μπορούν να δημιουργήσουν  μια άλλη κοινωνία απαλλαγμένα από ταξικές διακρίσεις κι εκμετάλλευση.
  Μέσα σε αυτούς τους μήνες στη ΒΙΟΜΕ φιλοξενήθηκαν δεκάδες εκδηλώσεις αλλά διευρύνθηκε και το κοινωνικό αποτύπωμα του αγώνα. Το άνοιγμα του Εργατικού Ιατρείου της ΒΙΟΜΕ, η φιλοξενία προμηθειών για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, η στήριξη των εργατών και των αλληλέγγυων σε δεκάδες κοινωνικούς και εργατικούς αγώνες αλλά και οι δεκάδες εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, δείχνουν ότι ο αγώνας μας μπορεί να μην είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά μπορεί και πρέπει να νικήσει.
  Η μεγαλύτερη επιτυχία όμως του κινήματος, ήρθε από ανθρώπους που πριν από οκτώ μήνες δεν γνωρίζαμε καν. Η κατάληψη στην Πατρίδα Βέροιας, τα σημαντικά βήματα που κάνουν οι Ρομπέν του Ξύλου, κάνουν αυτό το δεύτερο εγχείρημα να μας γεμίζει πραγματική ελπίδα για το μέλλον και να τρομάζει τους κρατούντες. Ήδη τόσο στη Βέροια, όσο και στη Θεσσαλονίκη, είτε με αστυνομικές δυνάμεις, είτε με την προσπάθεια κοψίματος του ρεύματος, οι διαθέσεις του συστήματος είναι ξεκάθαρες όπως και η δικιά μας απάντηση: ΟΙ ΕΚΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΚΑΙ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ.
 
  Αφεντικά και κράτος, δικαστικοί και εργοδοτικοί μηχανισμοί κραυγάζουν ενάντια στο νέο παράδειγμα που έθεσε ο αγώνας της ΒΙΟΜΕ και απαιτούν τη συνθηκολόγηση των εργαζομένων. Όπως έκλεισαν το κεφάλαιο του ΟΧΙ της αντίστασης με ένα ΝΑΙ της υποταγής, έτσι θέλουν να κλείσουν και όλες τις εστίες εργατικής και κοινωνικής αναταραχής, αμφισβήτησης και διεκδίκησης. Επιδιώκουν με όλους τους τρόπους να γονατίσουν τους αγωνιζόμενους εργάτες σε Βέροια και Θεσσαλονίκη. Λογάριαζαν όμως χωρίς τους αγώνες των εργατών και όλης της μαχόμενης κοινωνίας που από την πρώτη στιγμή αγκάλιασε τα εγχειρήματα της κατάληψης και της αυτοδιαχείρισης.
  Στις σημερινές συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, απολύσεων, φτώχιας και ανεργίας πιστεύουμε πως ο μόνος ρεαλιστικός δρόμοςγια να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας είναι αναγκαίο να παλέψουμε να περάσουν τα μέσα παραγωγής στα χέρια των ίδιων των παραγωγών του πλούτου. Στα χέρια της κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτός είναι ο δύσβατος αλλά και όμορφος δρόμος που χαράσσουν, με άμεση δημοκρατία, στη ΒΙΟΜΕ και στους ΡΟΜΠΕΝ.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ
ΠΕΜΠΤΗ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 20.00 ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΜΠΡΟΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Αγωνιστικά
ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΒΙΟΜΕ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
στα  protbiometal@gmail.com
23130 31154
6976376456

Η Αφίσα μας

ΓΑΛΛΙΑ 14/6 ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟ Συγκλονιστική και μεγαλειώδης μαζική κοινωνική αντίδραση, πλημμυρίζει τις κεντρικές λεωφόρους του Παρισιού με πάνω από 1 εκατομμύριο ανθρώπους!

Πανεθνική απεργιακή κινητοποίηση στη Γαλλία ενάντια στην αντεργατική μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων της… «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης του προέδρου Ολάντ και του πρωθυπουργού Βάλς. Στη γαλλική πρωτεύουσα ξεχείλισε η οργή ενός εκατομμυρίου ανθρώπων, εργαζομένων και νέων, οι οποίοι σχημάτισαν ένα ατέλειωτο ποτάμι σε κεντρικούς δρόμους και πλατείες.

Παρίσι, 14/6/2016.-

Μετά από  τρείς μήνες συνεχών αγώνων ενάντια στον αντεργατικό νόμο του προέδρου Ολάντ και του πρωθυπουργού Βαλς, ο γαλλικός λαός κορύφωσε μαζικά την αντίδρασή του, με την πραγματοποίηση πανεθνικής απεργιακής κινητοποίησης και συγκέντρωσης-διαδήλωσης στην καρδιά της γαλλικής πρωτεύουσας. Το Παρίσι δονήθηκε από τις φωνές των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που συνέρρευσαν από όλη τη Γαλλία, συγκεντρώθηκαν σε 17 διαφορετικές πλατείες και ξεχύθηκαν στις κεντρικές λεωφόρους. Το ανθρώπινο ποτάμι ενός εκατομμυρίου αναπτύχθηκε και πορεύθηκε μέσω της μεγάλης λεωφόρου Μονπαρνάς, από την πλατεία Ιταλίας προς την πλατεία Ιβαλίντ και στόχο την πραγματοποίηση τελικής συγκέντρωσης στην πλατεία Εσπλανάντ, ακριβώς στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα και δίπλα στον πύργο του Άϊφελ. Μια πορεία μήκους 5 χιλιομέτρων, που διήρκησε πάνω από επτά ώρες.

ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Μόνο που οι ισχυρές και πολυάριθμες αστυνομικές δυνάμεις που είχαν παραταχθεί σε όλους μα όλους τους κάθετους δρόμους από όπου περνούσαν οι διαδηλωτές, είχαν συγκεκριμένη στόχευση. Αφενός να μην επιτρέψουν την κατάληξη στο χώρο της κεντρικής συγκέντρωσης και αφετέρου να αποκόψουν τον κύριο όγκο των διαδηλωτών από το προπορευόμενο δυναμικό κομμάτι της πορείας, το οποίο και εγκλωβίστηκε. Σαν βροχή έπεφταν τα δακρυγόνα, οι βόμβες κρότου-λάμψης, οι πλαστικές σφαίρες και τα μεταλλικά κομμάτια ανάλογων χειροβομβίδων. Τουλάχιστον 6 διαδηλωτές και 20  αστυνομικοί τραυματίστηκαν, ενώ έγιναν και 16 συλλήψεις. Μέχρι αργά το βράδυ συνεχιζόταν οι συγκρούσεις γύρω από τον χώρο της καταληκτικής συγκέντρωσης, η οποία παρέμεινε αποκλεισμένη από ειδικές αστυνομικές δυνάμεις, έχοντας εγκλωβίσει μέσα σε αυτήν εκατοντάδες νέους και εργαζόμενους που είχαν καταφέρει να παρεισφρήσουν από παράπλευρους δρόμους.

ΜΠΛΟΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

Δεκάδες χιλιάδες άλλοι διαδηλωτές που δεν είχαν καταφέρει να προσεγγίσουν την πλατεία Εσπλανάντ, κατευθύνθηκαν σε άλλες πλατείες στα νότια του κέντρου του Παρισιού και πραγματοποίησαν συνελεύσεις με κεντρικό ζήτημα την αντίδραση στην αστυνομοκρατία, αλλά και τους τρόπους συνέχισης της αντίδρασης. Η οποία έλαβε μαζικές διαστάσεις και χαρακτηριστικά γενικής κοινωνικής εξέγερσης. Άλλωστε η γαλλική πρωτεύουσα ήταν μια πόλη όπου δεν λειτουργούσε τίποτε κανονικά, αφού οι απεργίες που κηρύχθηκαν εκτεινόταν σε όλο το εύρος των δημόσιων υπηρεσιών και του ιδιωτικού τομέα. Μπλοκαρισμένες ήταν οι συγκοινωνίες και οι μεταφορές, με τα πανεπιστήμια να έχουν μετατραπεί σε εφαλτήρια των κινητοποιήσεων. Εργατικές Συνομοσπονδίες, κλαδικά συνδικάτα, φοιτητικές ενώσεις και πλήθος επαγγελματικών  σωματείων συμμετείχαν στην πανεθνικής απεργιακή κινητοποίηση, την οποία κήρυξαν κατά βάση: CGT, FO, SUD, FSU, CNT. Συμμετείχαν όλες οι δυνάμεις της αριστεράς, από το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Κόμμα της Αριστεράς, έως την άκρα αριστερά του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος, της τροτσκιστικής Εργατικής Πάλης και τους αντιεξουσιαστές της Ελευθεριακής Εναλλακτικής, της Ομοσπονδίας  Αναρχικών κ.α 

ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Η οργή των εργαζομένων και ο παλμός των διαδηλωτών προκαλεί ένα κοινωνικό σεισμό, που σίγουρα σημαδεύει την επόμενη μέρα στη Γαλλία, με μία… «σοσιαλιστική» κυβέρνηση και έναν πρόεδρο που σίγουρα θα προβληματιστούν για την περαιτέρω στάση τους. Εκτός κι αν αγνοήσουν όλο αυτό που έγινε στη Γαλλία και ακολουθήσουν τον δρόμο της περαιτέρω καταστολής και εκτράχυνσης, με ό,τι αυτό μπορεί να προκαλέσει στο  επίπεδο της λαϊκής αντίδρασης και της κοινωνικής κινητοποίησης, οδηγώντας σε ευρύτερες ανατροπές –έως και της κυβέρνησης της ίδιας.

ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

Η γενίκευση της λαϊκής αντίδρασης, παίρνει χαρακτηριστικά κοινωνικής εξέγερσης και φαίνεται (και) στα συνθήματα που ακουγόταν καθ’ όλη την διάρκεια της απεργιακής κινητοποίησης, η οποία μόνο συντεχνιακά αιτήματα δεν είχαν: Ούτε τροποποιήσεις-ούτε διαπραγματεύσεις-αποσύρετε το νόμο τώρα, Ασφάλιση-ανεργία-αντεργατικός νόμος-ίδιος ο αγώνας, Γενική απεργία-όνειρο διαρκείας-όλοι μαζί, Ελευθερία-ισότητα-αλληλεγγύη, Αυτό  που μας κάνει η εξουσία ανατρέπεται στους δρόμους, Αλληλεγγύη, Πάλη των τάξεων, Τα όνειρά μας οι εφιάλτες τους, Απολύστε τώρα τα αφεντικά και όχι τους εργαζόμενους, Επείγον η αστυνομία δολοφονεί, Όλοι μαζί, Κοινωνική πρόοδος, Εργατική και λαϊκή ενότητα ενάντια στο κράτος των αφεντικών, Όχι στην καταστροφή των των δικαιωμάτων των εργαζομένων, Οι νέοι στους δρόμους μαζί με τους εργαζομένους ενάντια στο νέο νόμο για τις εργασιακές σχέσεις, Να γίνουμε ανυπότακτοι, Δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς δημόσιες υπηρεσίες, Επανάσταση, Κομμούνες εργαζομένων και νέων κ.π.α.

FIJ-IFJ/ΔΟΔ 29ο παγκόσμιο συνέδριο δημοσιογράφων: Αλληλεγγύη, αγώνας και συλλογική δράση

Το 29ο παγκόσμιο συνέδριο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων πραγματοποιήθηκε στην Ανζέρ της Γαλλίας με συμμετοχή 350 δημοσιογράφων από 190 συνδικαλιστικές οργανώσεις και 140 χώρες.

Ίδια τα προβλήματα για τους δημοσιογράφους και οι νέες καταστάσεις στα ΜΜΕ όλου του κόσμου.

Ανζέρ, Γαλλία.-

Αυτό που διέκρινε τις εργασίες του παγκόσμιου δημοσιογραφικού συνεδρίου και τις τοποθετήσεις των περισσοτέρων συνδικαλιστικών εκπροσώπων ήταν η κοινή συνισταμένη των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι δημοσιογράφοι στις νέες δυσμενείς πολιτικοοικονομικές συνθήκες (όπως επισήμανε η Ντομινίκ Μπρανταγιέ, του γαλλικού Εθνικού Συνδικάτου Δημοσιογράφων, SNJ). Και αυτό, τόσο ως προς τη επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων, όσο και ως προς το νέο τοπίο υπερσυγκέντρωσης και ελέγχου των ΜΜΕ, με τις νέες μορφές αυτών (Αντουάν Μπελαζιέ, γενικός γραμματέας ΔΟΔ).

Χαρακτηριστικές ήταν οι κοινές αναφορές επισημάνσεις και προτάσεις, που ακούστηκαν στη διάρκεια των εργασιών του συνεδρίου, που πραγματοποιήθηκε όλη την προηγούμενη βδομάδα. Στα ΜΜΕ παρατηρείται μια υπερσυγκέντρωση ολιγοπωλιακών διαστάσεων με έλεγχο των ΜΜΕ από επιχειρηματικά συμφέροντα, στο πλαίσιο ενός άγριου καπιταλισμού, της ακραίας νεοφιλελεύθερης εκδοχής, έντονης εμπορευματοποίησης.

Όπως ακόμη περισσότερο συμβαίνει με τις ψηφοποιημένες μιντιακές μορφές (Γιουνές Μζαχέντ,, του μαροκινού Εθνικού Συνδικάτου Τύπου). Μια κατάσταση που κάθε άλλο παρά λειτουργεί προς εξυπηρέτηση της ανεξάρτητης  δημοσιογραφίας, της ποιοτικής ενημέρωσης, των δημοκρατικών αξιών. Κάτι που επιδεινώνεται με την παράλληλη υποβάθμιση του εργασιακού περιβάλλοντος των δημοσιογράφων. Απορύθμιση εργασιακών σχέσεων, εμφανής πτώση του εισοδήματός τους , (Ολιβερ Μάνεϊ Κυρλ, βοηθός γενικός γραμματέας ΔΟΔ), μείωση του αριθμού των μισθωτών και σταθερά απασχολούμενων, με ταυτόχρονη αύξηση των ποσοστών ανεργίας, του αριθμού των επισφαλώς εργαζομένων, την κατ΄ αποκοπήν  – μη μισθωτή – εργασία (Τζέρεμυ Ντίαρ, αναπληρωτής γενικός γραμματέας ΔΟΔ).

Ως προς το τι μέλλει γενέσθαι και τις απαντήσεις από τους δημοσιογράφους και εργαζόμενους στα ΜΜΕ, καταγράφηκε πλήρης συμφωνία για την αναγκαιότητα μιας συλλογικής δράσης, αλληλεγγύης, συνεργασίας και ενισχυμένης συνδικαλιστικής έκφρασης (Τζιμ Μπουμέλα, απερχόμενος πρόεδρος ΔΟΔ). Κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί με ενίσχυση των συνδικάτων και ανασυγκρότησή τους με αύξηση των μελών, περιλαμβάνοντας τους εργαζόμενους στις νέες διαδικτυακές μιντιακές μορφές (Λουί Θεϊλ, ΕΟΔ). Κατευθυντήρια γραμμή είναι οι τρεις βασικές αρχές του αγωνιζόμενου δημοσιογραφικού κόσμου: η αλληλεγγύη, η αδελφοσύνη, η αξιοπιστία (Ζουλιάνα Λαϊνέθ Οτέρο, της περουβιανής Εθνικής Ένωσης Δημοσιογράφων, Βζεβολόντ Μπογκντάνοφ, πρόεδρος της Ρωσικής Ενωσης Δημοσιογράφων). Παράλληλα, τέθηκε το ερώτημα του είδους του συνδικαλισμού στις νέες μορφές δημοσιογραφικής εργασίας.

Όπως επισημάνθηκε ιδιαίτερα,, πρέπει να υπάρχει σύνδεση της συνδικαλιστικής δράσης με τις ίδιες τις ανάγκες της κοινωνίας, για αυτό στο επίκεντρο πρέπει να τίθεται ο εκδημοκρατισμός των ΜΜΕ, (Μαρία Χοσέ Μπράγα, της βραζιλιάνικης ομοσπονδίας FENAJ), η υπεράσπιση δικαιωμάτων και ελευθεριών, η ίδια η δημοκρατία. Ιδιαίτερα αυτές τις ημέρες των έντονων αγώνων στη Γαλλία, με τις αντιδράσεις και τις κοινωνικές συγκρούσεις, ενάντια στον νέο αντεργατικό νόμο, την ποινικοποίηση των αγώνων, την αστυνομοκρατία και τη γενίκευση της «κατάστασης εξαίρεσης» (Εμμανουέλ Βιρ, γενικός γραμματέας του γαλλικού SNJ – CGT).

Τα ισχυρά συνδικάτα, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ο αγώνας των δημοσιογράφων  πρέπει να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων, ήταν η κατακλείδα πολλών συνδικαλιστικών εκπροσώπων.

Ενδεικτικό της όλης κατάστασης και των κοινών προβλημάτων, ήταν το εύρος των ψηφισμάτων που κατατέθηκαν και ψηφίστηκαν, ενάντια στη χειραγώγηση του Τύπου, τη διαφθορά, τη φτώχεια, τον φόβο, τη διακύβευση της ανεξαρτησίας των δημοσιογράφων, τις διώξεις, τις εξαφανίσεις και τις δολοφονίες τους σε: Τουρκία, Πολωνία, αραβικό κόσμο, Μέση Ανατολή, Ιράν, Φιλιππίνες, Υεμένη, Ανατολικό Τιμόρ, Μπουρούντι, Κολομβία, ΠΓΔΜ, Καζακστάν, Βενεζουέλα, Βραζιλία κ.α., όπως και η συλλογή υπογραφών συμπαράστασης στον καταδικασμένο σε θάνατο αφροαμερικανό Μουμία Αμπού Τζαμάλ.

Νέος πρόεδρος της ΔΟΔ εκλέχτηκε ο βέλγος Φιλίπ Λερούθ, ο οποίος αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα ενότητας και διαφάνειας.

11η Ιουνίου 2016 – 3 χρόνια από το «μαύρο» στην ΕΡΤ, ο αγώνας συνεχίζεται…

ΑΦΙΣΑ ΝΕΑ 2 ΧΡΟΝΙΑΤρία χρόνια συμπληρώνονται την 11η Ιούνη 2016 από το «μαύρο» στην ΕΡΤ που έριξε η τότε συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. 

Ένας χρόνος συμπληρώνεται από την (τυπική) επαναλειτουργία της ΕΡΤ. 

Στην πραγματικότητα η ΕΡΤ δεν σίγησε ποτέ. 

Η «υπόθεση ΕΡΤ» κρατήθηκε ζωντανή από τους απολυμένους που δεν πήγαν σπίτια τους ή δεν έκαναν αιτήσεις στα μορφώματα ΔΤ-ΝΕΡΙΤ και παρέμειναν στα κτίρια της ΕΡΤ, περιφρουρώντας την περιουσία του ελληνικού λαού.

Με αυτοδιαχείριση του προγράμματος και με αυτοδιεύθυνση του αγώνα, εξέπεμψαν επί 2 χρόνια κανονικό πρόγραμμα υπηρετώντας το δημόσιο αγαθό της ενημέρωσης και το πραγματικό περιεχόμενο της Δημοκρατίας. 

Το «πραξικόπημα» δεν πέρασε. 

Η νίκη ήρθε με την επαναλειτουργία. Αλλά, ήταν μισή νίκη. Το ομόφωνο κείμενο-πρόταση «ΠΟΙΑ ΕΡΤ ΘΕΛΟΥΜΕ»   της Γενικής Συνέλευσης Εργαζομένων της Ελεύθερης Αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3 (που δημοσιοποιήθηκε με τη συμπλήρωση ενός χρόνου «μαύρου»), πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων. Τα αυτοδιαχειριζόμενα χαρακτηριστικά του αγώνα που τόσο πολύ εκθειάστηκαν από την «πρώτη φορά αριστερά», προσπεράστηκαν με περισσή ευκολία. Επαναλειτουργία της ΕΡΤ με καθυστέρηση μηνών πάνω στο νόμο του Νερίτικου μορφώματος, με την υπογραφή ΣΣΕ ακόμη σε εκκρεμότητα, κάθετο ιεραρχικό διοκητικό μοντέλο και «απευθείας» τοποθετήσεις «συντονιστών», άρση της αυτοτελούς διοικητικής λειτουργίας της ΕΡΤ3, περικοπή νόμιμων αδειών και «τιμωρητική» πρακτική σε βάρος όσων ασθενούν (αφαίρεση ημερομισθίων!), ηλεκτρονικές κάρτες και «βιομηχανοποίηση»-»δημοσιοϋπαλληλοποίηση» της δημοσιογραφικής λειτουργίας, επιβολή «οκταώρου» και σύστημα «Εργάνη» και άλλα χαρακτηριστικά της «επόμενης ημέρας» της ΕΡΤ δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας ή… «παρεξήγησης»!

537955_10202194860182517_1381397662_nΑυτά που «διασώθηκαν» από τον δίχρονο αγώνα, φυλάσσονται ως κόρη οφθαλμού από τους ίδιους τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους μέσα στις συνθήκες της νέας «κανονικότητας». Και δίνονται μάχες για αυτά. Τίποτα δεν μας χαρίστηκε και τίποτα δεν είναι δεδομένο.  

Τώρα, η επέτειος του «μαύρου» και του ακηδεμόνευτου δίχρονου αγώνα, κινδυνεύει να μετατραπεί σε «ηρωική» φιέστα στα χέρια των «απόντων».  Οι εργαζόμενοι που στάθηκαν ΟΡΘΙΟΙ απέναντι στη «μαύρη» καταιγίδα έχουν όμως έναν ασυναγώνιστο σύμμαχο στο πλάι τους: την κοινωνία, τους αλληλέγγυους και τα κινήματα που βρέθηκαν δίπλα τους σε αυτόν τον δίχρονο αγώνα για μια ΕΡΤ ΕΛΕΥΘΕΡΗ και ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΗ, ΑΝΟΙΧΤΗ στην ΚΟΙΝΩΝΙΑ. 

Μόλις κλείσουν τα «επετειακά» αφιερώματα για το «δικό μας Πολυτεχνείο», οι εργαζόμενοι που συμμετείχαν στον δίχρονο αγώνα, θα συνεχίσουν να μάχονται στην καθημερινότητα για την ΕΡΤ που ονειρεύτηκαν μαζί με τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας. 

Ο αγώνας συνεχίζεται…

Εργαζόμενοι που συμμετείχαν ενεργά στον δίχρονο αγώνα ενάντια στο «μαύρο» μέσα από την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΗ ΕΡΤ3

Παρέμβαση Π. Χριστοδουλίδου – Γ. Αγγέλη (μελών ΔΣ ΕΔΟΕΑΠ) για τα «κλεμμένα» από ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, ΕΔΟΕΑΠ, ΑΓΓΕΛΙΟΣΗΜΟ

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ-ΑΓΓΕΛΗΣΈνα σχόλιο για το ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ τα λεφτά που ψάχνουμε

Τελευταία ακούγονται και γίνονται διάφορα, για το πως θα διαμορφωθεί – το πως “θα σωθεί” το λένε – ο ΕΔΟΕΑΠ. Και συνήθως, τις περισσότερες φορές (τυχαία;) ξεχνάνε το ΕΤΑΠ – ΜΜΕ.
Και “ξεχνάνε” όχι τυχαία, φυσικά, κάτι σημαντικό, κάτι – ίσως το μοναδικό – που έχει σημασία για την επόμενη ημέρα του ΕΔΟΕΑΠ και του ΕΤΑΠ – ΜΜΕ.
Στην τελευταία Τακτική Γενική Συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ, το 2015, (μη ξεχνάμε ότι πλησιάζει η επόμενη), οι υπογράφοντες αυτό το σημείωμα είχαμε στηρίξει την παρέμβασή μας σε μία Έκθεση που είχε συνταχθεί και είχε παραδοθεί στους προέδρους των Ενώσεων το καλοκαίρι του 2014 και στην συνέχεια είχαν χαθεί τα ίχνη της.
Εμείς καταφέραμε να την βρούμε μετά από ένα χρόνο, να την διαβάσουμε και να την παρουσιάσουμε στα μέλη – μέτοχους του ΕΔΟΕΑΠ στην Συνέλευση εκείνη.
Τι έλεγε η Έκθεση; Έλεγε ότι από τα τρία ευρώ (αγγελιοσήμου) που κανονικά θα έπρεπε να εισπράττονται για το ΕΤΑΠ – ΜΜΕ και τον ΕΔΟΕΑΠ μόνο το ένα έφτανε τελικά στα ταμεία.
Με άλλα λόγια τα 2/3 των αναμενόμενων εσόδων χάνονταν κάπου ανάμεσα σ’ αυτούς που τα πλήρωναν και αυτούς που θα έπρεπε να τα εισπράττουν.
Πόσα ήταν αυτά ; Η Έκθεση τα εκτιμά σε εκατοντάδες εκ. ευρω.
Όταν μιλήσαμε γι’ αυτά πήραμε την οργίλη απάντηση ηγετικών, νυν και τέως στελεχών της ΕΠΗΕΑ, που μαζί με ορισμένους της ΕΣΗΕΑ φρόντισαν πραξικοπηματικά να μας εξοστρακίσουν από το προεδρείο του ΕΔΟΕΑΠ, από εκεί δηλαδή από όπου θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να …ψάχνουμε για το που βρίσκονται αυτά τα εξαφανισμένα έσοδα.
Συνέβησαν και άλλα βέβαια όταν μιλήσαμε γι’ αυτή την Έκθεση, όπως για παράδειγμα μία επιστολή που αμέσως μετά την καταγγελία μας, έφυγε άρον – άρον αλλά σιωπηρά από την διοίκηση του ΕΤΑΠ – ΜΜΕ προς τους εκδότες, με την οποία τους επισήμανε ότι δεν πληρώνουν όλα όσα έπρεπε…
Γιατί τα θυμηθήκαμε – και σας τα θυμίζουμε πάλι – όλα αυτά ;
Μα γιατί ακούμε τις τελευταίες ημέρες και πάλι ιστορίες για σχέδια και προτάσεις που αφορούν στην επόμενη ημέρα του ΕΔΟΕΑΠ, για μεταφορές εκατομ. ευρώ από το ΕΤΑΠ στον ΕΔΟΕΑΠ, για άτυπες συσκέψεις και συζητήσεις και ένας θεός ξέρει τι άλλο.
Αλλά δεν ακούμε τίποτα για τα “κλεμμένα”.
Και δεν μιλάμε μόνο για τα κλεμμένα του PSI.
Αλλά και για τα άλλα κλεμμένα του αγγελιοσήμου.
Αλλά δεν φτάνει αυτό.
klopi1Ακόμα περισσότερο παρατηρούμε και κάτι άλλο. Βλέπουμε ότι αυτοί που πρωταγωνίστησαν μέχρι σήμερα στο να μη ακούγεται ούτε κουβέντα για τα κλεμμένα (που σε κάποιους λογαριασμούς βρίσκονται, αλλά όχι σ’ αυτούς του ΕΤΑΠ – ΜΜΕ που άλλαξαν δικαιούχο), αυτοί που μας «ρίχτηκαν» όταν μιλήσαμε για τα κλεμμένα από την εν λόγω Έκθεση, τώρα, ένας- ένας τοποθετούνται είτε στα διοικητικά συμβούλια των νέων θεσμών, είτε σε κρίσιμες οικονομικές θέσεις θεσμικών ΜΜΕ…
Προφανώς για να μπορούν να συνεχίζουν να “κανονίζουν” τα της διάλυσης του ΕΔΟΕΑΠ και των κεκτημένων μας. Και να σχεδιάζουν για τον ΕΔΟΕΑΠ…
Τελικά αυτοί οι τύποι είναι …παντός καιρού.
Και εμείς όμως είμαστε ακόμα εδώ και δεν ξεχνάμε ότι λείπουν λεφτά.
Πόσα; Όσα χρειάζονται για να συνεχίσει να υπάρχει ο ΕΔΟΕΑΠ και ακόμα περισσότερα. Τι λέτε θα συζητήσουμε γι’ αυτά;

Γιάννης Αγγέλης- Πόπη Χριστοδουλίδου
Μέλη του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ.

ΨΗΦΙΣΜΑ γενικής συνέλευσης (απλήρωτων επί 4 μήνες) εργαζομένων σε «ΈΘΝΟΣ» – «ΗΜΕΡΗΣΙΑ». Ζητούν απεργία αλλά η ΕΣΗΕΑ το έριξε στις… «επαφές»

Οι εργαζόμενοι στο “Έθνος” ζητούν απεργία, αλλά η ΕΣΗΕΑ καλεί διευθυντές…

 πηγή: mediatvnews

εθνος-2Δεύτερη γενική συνέλευση για τους εργαζόμενους στο “Έθνος” τους οποίους όπως όλα δείχνουν, δεν εμπαίζει μόνο ο εργοδότης τους, ο Φώτης Μπόμπολας. Οι εργαζόμενοι ζήτησαν, όπως γράψαμε, απεργιακές κινητοποιήσεις με απόφαση της συνέλευσής τους, με αίτημα την πληρωμή 2 15νθήμερων ως την Παρασκευή. Ζήτησαν από την ΕΣΗΕΑ να κηρύξει τις απεργίες. Και αντί για αυτό η Ένωση κάλεσε τους διευθυντές για να …ενημερωθεί. Να σημειωθεί πως στις απεργίες διαφωνούν και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων!

Μετά από αυτά εστάλη το παρακάτω ψήφισμα προς την Ένωση Συντακτών

η οποία θα πρέπει επιτέλους να λάβει θέση. Οι εργαζόμενοι θυμίζουν πως είναι απλήρωτοι επί 4 μήνες. Και αυτό που δεν λένε είναι πως ο Φ. Μπόμπολας επειδή δεν διαπιστώνει και καμιά σοβαρή αντίδραση πέρα από ανακοινώσεις, τόσο στο Mega  όσο και για το Έθνος, συνεχίζει το big game με τους Βαρδινογιάννη-Ψυχάρη-Φιλιππόπουλο και Τράπεζες. Δεν έχει να ανηησυχεί ούτε για την ΕΣΗΕΑ, ούτε για κάποιους θεσμικούς φορείς που υποτίθεται προστατεύουν την εργασία.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Η γενική συνέλευση των εργαζομένων στο ΈΘΝΟΣ και την ΗΜΕΡΗΣΙΑ εκφράζει (κατά πλειοψηφία) την έντονη δυσαρέσκειά της για την αδιαφορία του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ απέναντι στα επανειλημμένα αιτήματά μας για ουσιαστική και αποφασιστική αντιμετώπιση του σοβαρότατου προβλήματος το οποίο προκαλεί η καθυστέρηση στην καταβολή των δεδουλευμένων μας, η οποία πλησιάζει πλέον τους τέσσερις μήνες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η απάντηση που δόθηκε στην ομόφωνη και ρητή πρότασή μας για κήρυξη επαναλαμβανόμενων απεργιακών κινητοποιήσεων στην περίπτωση που δεν καταβληθούν τουλάχιστον δύο 15νθήμερα ως την Παρασκευή, 17 Ιουνίου, ήταν να καλέσει σε συνάντηση τους διευθυντές των τριών Μέσων. Μια συνάντηση από την οποία, στην καλύτερη περίπτωση, θα λάβει κάποιες αόριστες υποσχέσεις, οι οποίες στο τέλος δεν θα τηρηθούν – όπως άλλωστε και οι προηγούμενες που έχουν δοθεί, ακόμη και εγγράφως, με αποτέλεσμα η καθυστέρηση να διευρύνεται.

Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Εάν τα μέλη του ΔΣ δεν ενοχλούνται από την κατά πρόσωπο και κατά συρροή κοροϊδία και αθέτηση των δεσμεύσεων, εάν θεωρούν ότι δεν τρέχει τίποτα με την “επιλεκτική” αποδοχή των αιτημάτων που δέχονται για κινητοποιήσεις, εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να συνεχίσουμε να υφιστάμεθα τον εμπαιγμό.

Κανονικά, σε τέτοιες περιόδους κρίσης, όταν αμφισβητούνται από την εργοδοσία ακόμη και τα πιο στοιχειώδη δικαιώματά μας – όπως η πληρωμή της δουλειάς μας – θα έπρεπε να έχουμε την έμπρακτη και ολόπλευρη στήριξη του σωματείου μας. Φαίνεται, όμως, ότι αντί αυτού, κάποιοι επέλεξαν τη σιωπή. Ή, ακόμη χειρότερα, να βρίσκονται απέναντί μας.

Καλούμε το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, ακόμη και τώρα, να πάψει να κωφεύει και να υλοποιήσει άμεσα τα αιτήματά μας, υπερασπίζοντας εμπράκτως το αυτονόητο δικαίωμά μας να αμειβόμαστε για την εργασία μας.

ΜΜΕ στη χώρα των Κοντομηνάδων – Ανακοινώσεις καταδίκης για την ωμή παρέμβαση στον «ΑLPHA»

1neb51a1neb51ababel_212605[1]Στη χώρα των Κοντομηνάδων και της ιδιωτικής ραδιοτηλεοπτικής ζούγκλας, στη χώρα στην οποία το κάθε αφεντικό θεωρεί ένα Μέσο Ενημέρωσης ως «τσιφλίκι» του και τους εργαζόμενούς του σε αυτό ως απολύτως ελεγχόμενους, χειραγωγήσιμους  και υποτακτικούς του, στη χώρα που τα αφεντικά στα ΜΜΕ αντιμετωπίζονται περίπου ως… «εθνικοί ευεργέτες» από τους εκπροσώπους του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού αφού σύμφωνα με τον μύθο «προσφέρουν θέσεις εργασίας» (βλέπε: απολύσεις, ατομικές συμβάσεις, «μαύροι» εργαζόμενοι, περικοπές, ελαστικοποίηση, καθυστερήσεις μισθών, απειλές, συνεχείς παρεμβάσεις και λογοκρισία κ.ά.), στη χώρα αυτή στην οποία, χρόνια τώρα, έστρωσαν «χαλί» στους μεγαλοεργολάβους-μεγαλοεκδότες-καναλάρχες, είναι «λογικό» να εκδηλώνονται και απροκάλυπτα φαινόμενα εξουσιαστικής λογοκριτικής επιβολής σαν αυτό που αφορά την παρέμβαση Κοντομηνά σε πρωινή εκπομπή του «ALPHA» με αφορμή σχόλιο παρουσιαστή.

Το… «μάζεμα» των συντελεστών της εκπομπής μετά τη δημόσια εκδήλωση της «φωνής του αφέντη», είναι ένα ακόμα σύμπτωμα του (κακού) «καιρού» στο χώρο των ΜΜΕ.

Στη χώρα των Κοντομηνάδων, καμία ανακοίνωση Σωματείου δεν μπορεί πλέον να βάλει «φρένο» σε αυτή την κατηφόρα παρά μόνο η αντίσταση των ίδιων των εργαζομένων στα ΜΜΕ που οφείλουν να διασφαλίζουν ΔΗΜΟΣΙΩΣ και ΑΜΕΣΑ την ελευθεροτυπία και την ατομική και επαγγελματική τους ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και όχι να την ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΟΥΝ…

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ έβγαλαν ΠΟΕΣΥ και ΕΣΗΕΑ και είναι οι παρακάτω: 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΟΕΣΥ

Υποχρέωση η καταβολή μισθού και όχι χάρη

Ενδεικτική για το καθεστώς λογοκρισίας και αυτολογοκρισίας το οποίο επικρατεί σε ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς είναι η τηλεφωνική παρέμβαση του ιδιοκτήτη του Alpha, Δημήτρη Κοντομηνά, σε ζωντανή πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή του καναλιού.

Εύλογο το ερώτημα για την ποιότητα ενημέρωσης και την προστασία της ελευθεροτυπίας, όταν απροκάλυπτα ένας καναλάρχης κατηγορεί στον τηλεοπτικό αέρα τους συντελεστές μιας εκπομπής, λέγοντας «με ντροπιάζετε». Ντροπιαστικές είναι συχνά οι συνθήκες εργασίας στα ΜΜΕ.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) καλεί τους δημοσιογράφους να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και θυμίζει στους καναλάρχες ότι η καταβολή μισθού είναι υποχρέωση και όχι χάρη –η δε καθυστέρηση καταβολής μισθού συνιστά παράβαση της εργατικής νομοθεσίας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ

ΕΣΗΕΑ: Όχι στη φαλκίδευση της ενημέρωσης και την ποδηγέτηση των δημοσιογράφων

Η ωμή παρέμβαση του κ. Δημήτρη Κοντομηνά στην πρωινή εκπομπή της τηλεόρασης του «ALPHA» έδειξε απροκάλυπτα πώς εννοούν την ενημέρωση τα αφεντικά στα κανάλια, διαψεύδοντας, έμπρακτα, όσους υποστηρίζουν ότι το προϊόν της ενημέρωσης δεν ελέγχεται και δεν καθορίζεται από την ιδιοκτησία των Μέσων.

Εν τούτοις, οφείλουμε να επισημάνουμε και κάτι ακόμη: Η ενημέρωση, εφ’ όσον μιλάμε για πραγματική ενημέρωση, είναι υπεύθυνη δουλειά των δημοσιογράφων και δεν μπορεί να προσφέρεται ως έδεσμα μεταξύ τυρού και αχλαδίου, όπως συμβαίνει σε ψυχαγωγικές εκπομπές. Όσοι το επιδιώκουν, με όποιους στόχους, πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτό έχει και τις συνέπειές του…

Η κυβέρνηση, όμως, αντί να πάρει μέτρα προς την κατεύθυνση της προστασίας του πλουραλισμού και της ελεύθερης και υπεύθυνης ενημέρωσης, φροντίζει να «τακτοποιήσει» το τηλεοπτικό τοπίο με εκπτώσεις στους καναλάρχες, που θέλουν λιγότερους από τους μισούς δημοσιογράφους, μετά την αδειοδότηση.

Η ΕΣΗΕΑ αντιδρά και θα συνεχίσει να αντιδρά στη φαλκίδευση της ενημέρωσης και στην ποδηγέτηση των δημοσιογράφων, που επιχειρείται συστηματικά.

Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ.

Δικάζουν το κίνημα κατά της εξόρυξης χρυσού στις 9 Ιούνη! Κύμα αλληλεγγύης με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη!


skoyries

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Επιτροπών αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη

Την 9η Ιουνίου ξεκινά, στο Τριμελές Εφετείο στη Θεσσαλονίκη, η δίκη 21 συναγωνιστών μας, για την υπόθεση εμπρησμού στο εργοτάξιο των Σκουριών την 17η Φεβρουαρίου 2013.

Ο εμπρησμός μηχανημάτων στις Σκουριές αποτέλεσε την αρχή μιας, χωρίς προηγούμενο, επιχείρησης διώξεων ενάντια σε μια ολόκληρη κοινωνία. Χωρίς προσχήματα πλέον, ο διωκτικός μηχανισμός στράφηκε αδιακρίτως ενάντια σε κάθε πολίτη που συμμετείχε ενεργά στο κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού. Προσαγωγές, ανακρίσεις, πολύωρες εξαφανίσεις στα υπόγεια της Ασφάλειας, παράνομη λήψη γενετικού υλικού και δημιουργία τράπεζας γενετικών δεδομένων, προφυλακίσεις.

Την Τσικνοπέμπτη του 2013, ένας ολόκληρος στρατός πάνοπλων αντρών της Ελληνικής Αστυνομίας εισέβαλε στην Ιερισσό, προς αναζήτηση υπόπτων για τον εμπρησμό στο εργοτάξιο των Σκουριών. Το μέγεθος και η βιαιότητα της αστυνομικής επιχείρησης έκαναν ξεκάθαρο ότι ο στόχος ήταν ολόκληρη η κοινωνία. Μια κοινωνία που αντιδρά έπρεπε να τσακιστεί – για να συνεχιστούν ανενόχλητα τα σχέδια της πολυεθνικής και από την άλλη, να παραδειγματιστούν και συμμορφωθούν όλοι όσοι σκέφτονταν να αντισταθούν.

Τον Απρίλη του 2013, ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας εισέβαλαν ξημερώματα, σπάζοντας τις πόρτες, στα σπίτια δύο ανθρώπων και μπροστά στα μάτια των παιδιών τους τούς συνέλαβαν. Μετά από πολύωρη ανάκριση στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης – και όχι στον Πολύγυρο όπως θα έπρεπε – αποφασίστηκε η προφυλάκισή τους. Το Κράτος, γι΄ακόμη μια φορά, επέλεξε βίαιη και ακραία στρατηγική με προφανή στόχο να τρομοκρατήσει ολόκληρη την κοινωνία και να διαλύσει το κίνημα. Ακολούθησαν άλλες δύο προφυλακίσεις.

Έγινε τότε σαφές ότι το Κράτος ενήργησε για την εξυπηρέτηση αποικιοκρατικών πολυεθνικών εταιρειών και το κόστος το πλήρωσαν και το πληρώνουν όσοι αντιστάθηκαν και φυσικά ο τόπος. Κι όταν ένα Κράτος λειτουργεί με βάση το δόγμα “επενδύσεις με κάθε κόστος”, οι κοινωνικοί αγώνες ποινικοποιούνται και βάλλεται άμεσα η Δημοκρατία. Το τεκμήριο της αθωότητας παύει να ισχύει: όποιος αντιστέκεται στην “ανάπτυξη” και τις “επενδύσεις” είναι ένοχος. Οι στοιχειοθετημένες κατηγορίες παύουν να αποτελούν προϋπόθεση των διώξεων: αρκεί να είναι κανείς αντίθετος στις εξορύξεις για να βρεθεί στα κρατητήρια, το νοσοκομείο, το εδώλιο του κατηγορουμένου ή τη φυλακή.

Η κατάσταση αυτή δεν είναι κάτι αφύσικο για μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που απερίφραστα δηλώνει ότι οι επενδύσεις θα προστατευτούν με κάθε κόστος. Για ένα κόμμα όμως που αυτοπροσδιορίζεται ως ριζοσπαστικά αριστερό, η κατάσταση αυτή θα έπρεπε να έρχεται σε πλήρη αντίθεση με ό,τι συνιστά την ιδεολογική του ύπαρξη. Ενάμιση χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΣΥΡΙΖΑ, η καναδική εξορυκτική εταιρεία λαμβάνει τη μία άδεια μετά την άλλη και η τοπική κοινωνία εξακολουθεί να βρίσκεται στη θέση του υπόλογου και του κατηγορούμενου. Η πολυεθνική εταιρεία συνεχίζει να καταστρέφει και η τοπική κοινωνία συνεχίζει να βρίσκεται υπό την ομηρία των διώξεων. Να σημειωθεί δε ότι η καναδική αυτή εταιρεία έχει δηλώσει ότι στη δίκη της 9ης Ιουνίου ότι θα παρασταθεί ως πολιτική αγωγή. Μεγάλη έκπληξη για μία εταιρεία, η οποία φρόντιζε συχνά να τονίζει ότι δεν στρέφεται κατά της τοπικής κοινωνίας κατά κανέναν τρόπο!

Η επίκληση της νομιμότητας είναι απλά μια υπεκφυγή. Η νομιμότητα δεν είναι φυσικός νόμος, είναι ανθρώπινη συνθήκη και αλλάζει. Αλλάζει από τις κυβερνήσεις ανάλογα με τον ιδεολογικό τους προσανατολισμό: είτε προς εξυπηρέτηση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και των εταιρειών που πιέζουν, εκβιάζουν, δωροδοκούν, είτε προς όφελος του κοινωνικού συνόλου και του δημοσίου συμφέροντος.

Το κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική δεν αγωνίζεται μόνο ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος και τη ληστρική εκμετάλλευση των κοινών πόρων. Αγωνίζεται ενάντια σε όλα εκείνα που βάζουν το κέρδος των λίγων πάνω απ΄τη ζωή των πολλών. Και σ΄αυτόν τον αγώνα δε θα είναι κανένας μόνος του.

Την 9η Ιουνίου δεν δικάζονται μόνο 21 αγωνιστές, δικαζόμαστε όλοι. Δικάζεται ολόκληρη η κοινωνία που αγωνίζεται για την ύπαρξή της. Η στήριξη αυτών των ανθρώπων, όπως και η νίκη, είναι μονόδρομος. Θα συνεχίσουμε μέχρι την τελική δικαίωση αυτού του αγώνα και την σωτηρία του τόπου μας.

Καλούμε στις 8 του Ιούνη σε νυχτερινή διαμαρτυρία στην Πλατεία Αριστοτέλους και την επόμενη μέρα το πρωί, όλοι μαζί, στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης.

Επιτροπές αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη

Γράμμα των νεαρών εξεγερμένων γάλλων στους γονείς τους

Un caffè. Lettera dei giovani insorti francesi ai genitori — O capitano! Mio capitano!…

2016-05-05_183209Mà, Abbiamo discusso stamattina in un bar, coi miei amici. Cerchiamo un modo per reagire a ciò che succede a tutti noi in questo momento. Lo stato di emergenza, rinnovato per la terza volta in seguito agli attentati e in virtù del quale è stato vietato a delle persone di recarsi alle manifestazioni. Banditi da […]

via Un caffè. Lettera dei giovani insorti francesi ai genitori — O capitano! Mio capitano!…

Mαμά,

Συζητήσαμε σήμερα το πρωί σε ένα μπαρ, με τους φίλους μου. Ψάχνουμε ένα τρόπο για να αντιδράσουμε σε αυτό που συμβαίνει σε όλους μας αυτή την στιγμή. Την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, που ανανεώθηκε για τρίτη φορά ύστερα από τις επιθέσεις και εξ αιτίας της οποίας απαγορεύτηκε στους ανθρώπους να προσέρχονται στις διαδηλώσεις. Εκδιωγμένοι από ολόκληρες συνοικίες. Τους απαγορεύεται να ειπούν πως δεν συμφωνούν, το φαντάζεσαι?  Και η Ευρωπαϊκή Ένωση λέει επίσης πως είναι παράνομο να το κάνουν.

Διαβάστε στη ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ολόκληρο το ΓΡΑΜΜΑ…